ريز ريز شده . و پوسيده و فاسد شده . و آزرده .
ريزيده
(
rizide
) ا . پ . برگ درخت سرو .
ريزين
(
rizin
) ص . پ . خردتر و كوچكتر و ريزهتر .
ريژ
(
rij ?
) و (
reyj ?
) ا . پ . كام و مراد و مقصود . و هوس . و زمين پشته پشته .
ريژك
(
rij ? ak
) ا . پ . عصيان و گناه . و لغزش از جائى . و تعدى و تجاوز .
ريس
(
rays
) م . ع . راس ريسا و ريسانا ( از باب ضرب ) : خراميد . و راس الشيئ ريسا : ضبط كرد آن چيز را و چيره شد بر آن . و راس القوم : برترين آن قوم گشت و مهتر شد و بلند گرديد بر ايشان .
رئس
(
raes
) ا و ص . ع . رئيس و سردار .
و اهل شهر . و ناخدا . و ملاح . و آنكه سرش مجروح باشد .
ريس
(
ris
) فهر و غضب و خشم . و قوت و زور . و زبردستى . و گنبد خسرو پرويز .
و صداى گوش . و نمونه . و نقشهء زردوزى .
ريس
(
ris
) و (
reys
) ص . پ . ريسنده و آنكه پنبه و پشم و جز آن را مىريسد و ريسمان مىكند . و افشاننده و پراكنده كننده . و باريك ريس :
كسى كه آه مىكشد و حسرت و تاسف مىخورد .
ريس
(
ris
) ا . پ . شورباى غليظى كه بر بالاى پلاو و كشك و مانند آن ريزند . و هريسه و هليمى كه هنوز خوب پخته نشده و آبكى بود .
ريس
(
rayyes
) ا . ع . مهتر و سرور .
ريسا
(
ris
) ص . پ . ريسنده . و آه كشنده و افسوس خورنده .
ريسان
(
rayas n
) م . غ . راس ريسا و ريسانا . مر . ريس .
ريسانيدن
(
ris nidan
) ف م . پ .
انگيختن و تحريك و ترغيب كردن . و كوشش و سعى كردن . و رشتن كنانيدن .
ريستن
(
ristan
) ف ل و م . پ . آهسته سخن گفتن . و كوشش كردن . و افشاندن و پراكنده كردن . و گريستن و زارى كردن و نوحه كردن براى مرده و آه كشيدن و مويه كردن . و فرو رفتن در چاه و يا در حوض . و ريدن و دفع غايط كردن .
ريستن
(
ristan
) و (
reystan
) ف ل و م . پ .
رشتن و تافتن و ريسيدن و ريسمان كردن .
ريسمان
(
rism n
) و (
reysm n
) ا . پ . رشته و رسن و شتين و حبل و تار و نخ . و هر چيز رشته شده .
و طناب . و ريسمان كشتى : طناب سه چهار لائى كه به آن كشتى را مىكشند .
ريسمانباز
(
rism n - b z
) ا . پ . آنكه به روى طناب بازى مىكند و ميرقصد .
ريسمان بازى
(
rism n - b zi
) ا .
پ . شغل و عمل ريسمان باز .
ريسمانباف
(
rism n - b f
) ا . پ .
كسى كه ريسمان مىتابد .
ريسمان فروش
(
rism n - faruc
) ا .
پ . آنكه شغل وى فروختن طناب و ريسمان است .
ريسمانى
(
rism ni
) ص . پ . منسوب بريسمان .
ريسنده
(
risande
) افا . پ . آنكه مىرسد و رشته مىسازد .
ريسى
(
risi
) ا . پ . نوعى از انگور .
ريسيدن
(
risidan
) و (
reysidan
) ف ل و م . پ .
رشتن و تافتن و ريسمان ساختن . و بانگ زدن و فغان و فرياد كردن . و زارى كردن . و كوشش كردن .
و آهسته سخن گفتن . و پاشيدن و پراكنده كردن . و تخليهء شكم كردن و ريدن .
ريش
(
rayc
) م . ع . راش السهم ريشا ( از باب ضرب ) : پر نهاد آن تير را .
و راش فلان : گرد آورد فلان مال و متاع و اسباب خانه را . و راش فلانا : نيكو كرد حال فلان را و سود بخشيد وى را . و راش الصديق : طعام و آب خورانيد دوست خود را و كسوت داد ويرا . و راشه مالا : مال داد او را .
ريش
(
rayc
) ص . ع . كلاء ريش :
گياه بسيار بزرگ .
ريش
(
ric
) ا . ع . پر مرغ . ج : ارياش و رياش . و جامه و لباس پاكيزه . و ارزانى و خير و حالت نيكو و مال و معاش . و اعطاه مأة بريشها : داد او را صد شتر با لباس و ساز و سامان . و ذات الريش : گياهى مانند قيصوم . و ذو الريش : نام اسبى .
ريش
(
ric
) ا . پ . زخم و جراحت . و بثره . و آبله . و داغ . و اثر زخم . وريم و چرك . و شورباى هريسه پيش از كفچه زدن كه هنوز نپخته باشد . و ريش چغز :
ريشى كه تا آن را چاك نكنند به نشود .
ريش
(
ric
) ص . پ . مجروح و زخمدار و خسته و هميشه بطور تركيب استعمال مىگردد .
مانند دلريش يعنى كسى كه دل او مجروح و خسته باشد .
ريش
(
ric
) ا . پ . لحيه و محاسن و موهاى چانه و گونهها . و پشم و صوف . و بالاپوش و جبهاى كه بر بالاى لباس پوشند . و لباسى كه در روز جشن پوشند . و زور و ظلم و ستم . و زبردستى و خشم و قهر و غضب .
و ريس و برگ خرمابن . و ريش برآوردن :
داراى ريش شدن و صاحب ريش گشتن . و خوشهدار شدن غله . و ريش بز : گياهى كه آن را شنگ و تبازى لحية التيس گويند . و ريش در دست كسى دادن : كار خود را به ديگرى واگذار كردن . و ريش قاضى :
لتهاى كه بر شيشه و يا كدوى شراب بندند تا شراب صاف در پياله ريخته شود . و نيز قطرهاى