ريحان
(
rayh n
) ا . ع . شاهسپرم . و ناز بو . و هر گياه خوشبوى . و اطراف و شاخ گياه خوش بوى و برگ آن . و يكى از خطوط ششگانهء ابن مقله . و فرزند . و رزق . و رحمت .
و راحت . و سبحان اللّه و ريحانه ( منصوبان على المصدر ) اى تنزيها له و استرزاقا منه .
ريحان
(
rayh n
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - شاهسپرم كه سپرغم نيز گويند . و هر گلى سواى گل سرخ . و شراب . و ريحان تاتارى : خوب روى و خوش منظر . و ريحان داود : آذان الفار و مرزنجوش .
و ريحان زرد : شعاع آفتاب . و ريحان الشيوخ : نام گلى . و ريحان كوهى :
شاهسپرم سپيد .
ريحانة
(
rayh nat
) ا . ع . گياهى خوش بوى كه در زمين نرم رويد . و دستهء ريحان .
ريحة
(
rihat
) ا . ع . باد و هى اخص من الريح .
ريحة
(
rihat
) و (
rayyehat
) ا . ع .
گياه باقىماندهء از اول سال كه در بيخ عضاة برآيد . و گياهى كه از سردى شب و بىباران برويد .
ريحى
(
rihi
) ص . پ . - مأخوذ از تازى - بادى و منسوب بباد . و نفاخ .
ريخ
(
rayx
) م . ع . راخ ريخا ( از باب ضرب ) : سست و فروهشته گرديد . و نيز ريخ : فراخ و گشاده گرديدن ميان هر دو ران چندانكه با هم نپيوندند .
ريخ
(
rayx
) ا . ع . دورى و گشادى ما بين دوران .
ريخ
(
rix
) ا . پ . فضلهء انسان و ديگر حيوانات كه روان و بطور اسهال دفع شود .
و ريخ زدن : دفع كردن فضلهء روان و آبكى .
ريخبين
(
rixbin
) ا . پ . كبح يعنى چيزى سياه و بسيار ترش كه از آرد ميده و شير گوسپند سازند . و گياه خشك . و رود فرات .
ريختگى
(
rixtagi
) ا . پ . ريزش و سفك . و هر چيز روان شدهء در قالب ريخته .
ريختم
(
rixtem
) ا . پ . بام سقف .
و سد و بندروغ .
ريختن
(
rixtan
) ف ل و م . پ . روان كردن و جارى كردن مانند ريختن آب در ظرف و ريختن خون . و ساقط كردن . و دور انداختن . و پاشيدن و افشاندن . و افگندن و انداختن . و گداختن . و پراكنده كردن . و نثار كردن . و پاره پاره كردن . و روان شدن و جارى گشتن .
ريختنگاه
(
rixtan - g h
) ا . پ . محل ريزش . و ريختنگاه آب در دريا :
مصب و محل ريزش آب در دريا .
ريختنى
(
rixtani
) ا و ص . پ . پاشيدنى و افشاندنى و افگندنى و هر چيز كه قابل و سزاوار جريان و افشان باشد . و نثار خواه گل باشد و يا زر . و دور ريختنى : هر چيز بىكار و بىفايده .
ريخته
(
rixte
) ا و ص . پ . روان شده .
و ذوب شده . و افگنده شده . و پاشيده شده و افشان شده . و از ظرف خود خارج شده .
و شربت و دواى تربيت شدهء با شكر . و تخم مرغ برشته شده . و ساروج . و گچ . و خانهء سنگى . و از هم ريخته شدن : پراكنده شدن و پاشيده شدن . و زبان ريخته : زبان درهم و برهمى كه مركب است از فارسى و هندى .
ريختهگر
(
rixte - gar
) ا . پ . كسى كه مىگدازد مس و روى را با هم و از آن هاون و منقل و اسبابهاى ديگر و توپ مىسازد .
ريختهگرى
(
rixte - gari
) ا . پ . شغل و عمل ريختهگر .
ريخر
(
rixar
) ا . پ . سنگ پازهر .
ريخن
(
rixen
) و
ريخو
(
rixu
) ا .
پ . آدم و حيوانى كه شكمش روان بود و اسهال داشته باشد و نتواند خوددارى كند .
ريخيز
(
rixiz
) ا . پ . چوبى كه گاوآهن را بدآن نصب كرده و آن را بر خيش بسته زمين را شيار كنند .
ريد
(
rayd
) ا . ع . كرانهء بلند و بيرون جستهء از كوه . ج : ريود .
ريد
(
rid
) م . ع . راده ريدا ( از باب نصر ) : خواست آن را .
رئد
(
re'd
) ا و ص . ع . همزاد . و نوباوه و نورسيده . و ضيق و تنگ از هر چيزى . و لغزش . و رمى . و ضرب .
ريدانة
(
rayd nat
) ص . ع . ريح ريدانة : باد نرم .
ريدة
(
raydat
) ا . ع . مطلب و مراد .
الحديث : ان الشيطان يريد ابن آدم بكل ريدة اى مطلب و مراد .
ريدة
(
raydat
) ص . ع . ريح ريدة :
باد نرم .
ريدك
(
raydak
) و (
ridak
) ا . پ . پسر امرد بىريش و غلام ترك مقبول .
ريدكان
(
ridak n
) پ . ج . ريدك ، بچگان و پسرگان .
ريدن
(
ridan
) ف ل . پ . به قضاى حاجت رفتن و تغوط كردن . و بىهوش شدن .
ريده
(
ride
) ا . پ . غايط و نجاست .
ريديدن
(
rididan
) ف ل . پ . پراكنده شدن . و ناپد گشتن و نابود شدن .
ريذجان
(
rayzaj n
) ا . ع . شترانى كه بار تجارت حمل مىكنند .
رير
(
rayr
) ا . ع . آبى كه از دهن كودك روان باشد .
رير
(
rayr
) م . ع . رير القوم ( مجهولا )