ريق
(
riq
) ا . ع . آب دهن . ج : ارياق .
و قوت . و بقيهء جان و رمق . و اول چيزى كه در صبح شخص مىخورد و مىآشامد . و على الريق : ناشتائى و خلاء معده . و على ريق نفسى يعنى ناشتا .
ريق
(
rayyeq
) ا و ص . ع . آنكه بر ناشتا باشد .
و اول هر چيزى و بهتر آن . و منه ريق الشباب و ريق المطر .
ريقة
(
riqat
) ا . ع . آب دهن و هى اخص من الريق .
ريقه
(
riqu
) ص . پ . ريخو .
ريك
(
rik
) پ . كلمهء تحسين بمعنى ويحك يعنى اى نيكبخت .
ريكا
(
rik
) ا . پ . معشوق و مطلوب و محبوب .
ريكاسه
(
rik se
) و
ريكاشه
(
rik ce
) ا . پ . خارپشت بزرگ تيرانداز .
ريكة
(
reyakat
) ا . ع . پوستپارهء خرد از اسب كه يك طرف آن از كبد برآمده و بن آن باعلاى كبد ثابت و مستقر است .
ريكتان
(
reykat ne
) ا . ع . تثنيهء ريكة .
ريكن
(
rikan
) ا و ص . پ . مكار و حرامزاده و نانجيب و بدخواه و بدذات و پليد و ناپاك .
و ساحر و جادوگر . و شرور .
ريگ
(
rig
) ا . پ . شن نرمى كه حاصل شده است از تفتت سنگريزهها . و رمل و سنگريزه . و گرد و غبار . و يك نوع غبار طلائى رنگى كه پس از تحرير به روى مكتوب مىپاشند .
و ذره . و بخت و طالع . و ريگ روان :
ريگ متحركى كه در جانب جنوب بيشتر است .
ريگ
(
rig
) پ . كلمهء تحسين يعنى اى نيكبخت .
ريگ پشته
(
rig - pocte
) ا . پ . تپه و تودهء ريگ . و كوه ريگ .
ريگ توده
(
rig - tude
) ا . پ . تپه و پشتهء ريگ .
ريگدان
(
rig - d n
) ا . پ . ظرفى كه در آن شن و سمباده ريزند جهة خشكانيدن نوشتهها .
ريگ ريگ
(
rig - rig
) م ف . پ .
ذره ذره .
ريگزاده
(
riq - z de
) ا . پ . سقنقور .
ريگزار
(
rig - z r
) ا . پ . زمينى كه همهء آن ريگ باشد .
ريگستان
(
rigest n
) ا . پ . ريگزار .
ريگ شوى
(
rig - cuy
) ا . پ . كسى كه مىشويد ريگهاى آميخته بذرات طلا را .
ريگماهى
(
rig - m hi
) ا . پ . سقنقور .
ريگن
(
rigan
) ا و ص . پ . ريكن .
ريگناك
(
rig - n k
) ص . پ . ريگى . و جائى كه داراى ريگ باشد .
ريگى
(
rigi
) ص . پ . منسوب بريگ .
و ريگدار .
ريل
(
rayl
) م . ع . رال ريلا و ريالا . مر . ريال .
رئلان
(
re'l n
) ع . ج . رأل .
ريلو
(
rilu
) ا . پ . اشخار و قليا و يا شنجار .
ريم
(
raym
) ا . ع . فزونى و فضل . يق :
لهذا على ذاك ريم . و سربار ميان دو تنگ بار . و كوه خرد . و قبر و گور . و وسط گور . و دورى . و آهوى سپيد . و آهو بره .
و آخر روز تا درآمد تاريكى . و يك ساعت دراز .
يق : قد بقى ريم من النهار . و كجى بار شتر . و بهره و يا استخوان كه پس از قسمت جزور باقى ماند و آن را بجزار دهند . و پايهء نردبان .
ريم
(
raym
) م . ع . برگشتن از جاى .
و دور شدن ( و الفعل من ضرب ) . و ما رمت افعل و ما رمت بالمكان اى ما زلت . و اريم ما برحت يعنى همواره دورم . و كذا رمت فلانا و رمت من عند فلان . و ريم به ( مجهولا ) يعنى دور شد و پس ماند از قافله . و رام الجرح ريما و ريمانا :
فراهم آمد سر آن جراحت و به شد . و رام حمل البعير : كج گرديد بار آن شتر .
ريم
(
rim
) ا . ع . آهوى سپيد خالص البياض . و نام موضعى .
ريم
(
rim
) ا . پ . چركى كه از جراحت مىپالايد و در دنبل فراهم مىآيد . و هر مادهء كثيفى كه از بينى و سينه برآيد . و درد روغن .
و درد شراب . و كثافت هر فلزى . و چركى كه بر بدن و جامه نشيند . و ريم آهن :
چرك و كثافت آهن كه در وقت گذاختن در در كوره مىماند و در پتك زدن از آن مىريزد .
و ريم گوش : چرك گوش . و ريم كردن : چرك كردن .
رئم
(
re'm
) ا . ع . آهوى سپيد خالص البياض . ج : ارآم و آرام .
رئم
(
roem
) ا . ع . حلقهء دبر .
ريما
(
rim
) ا . پ . كرگدن .
ريماز
(
rim z
) ا . پ . يك نوع جامهء لطيف .
رئمان
(
re'm n
) م . ع . رئم راما و رئمانا . مر . رام .
رئمان
(
rayam n
) م . ع . رام ريما و ريمانا . مر . ريم .
ريم آهنج
(
rim - hanj
) و
ريم آهنگ
(
rim - hang
) ا . پ . بيخ خرغول .
ريمز
(
rimaz
) ا . پ . ريماز و يك نوع جامهء لطيف .
ريمسعت
(
rimsa't
) ا . پ . - مأخوذ از سريانى - سعد كوفى .
ريمن
(
rayman
) ا . پ . مكر و فريب و