رهوس
(
rahvas
) ا . ع . بسيار خوار و اكول .
رهوق
(
rahuq
) ا . ع . ماده شتر نجيب فراخ گام و رام نرم عنان .
رهوك
(
rahvak
) ص . ع . بزغالهء فربه .
و آهوى فربه . و جوانى خوش و نرم .
رهوكة
(
rahvakat
) م . ع . فروهشتگى و سستى بندهاى اعضا در رفتن . و مضطرب شدن .
يق : رهوك القوم اذا اضطربوا .
رهوم
(
rahum
) ص . ع . شاة رهوم :
گوسپند لاغر . و رجل رهوم : مرد سست راى سست كار كه بوى گمان رود .
رهون
(
rohun
) ا . ع . ج . رهن .
رهون
(
rohun
) م . ع . رهن رهنا و رهونا . مر . رهن .
رهوى
(
rahv
) ص . ع . زن فراخ كس .
رهى
(
rahi
) ا . پ . رونده . و غلام و بنده و چاكر . و اين كس .
رهياب
(
rah - y b
) ا . پ . كسى كه راه مىيابد و پيدا مىكند طريقه و راه تازهاى در اجراى يك چيزى . و مخترع .
رهيأة
(
rahyaat
) ا . ع . ضعف و سستى .
رهيأة
(
rahyaat
) م . ع . رهيأ الرجل رهيأة : سست و ناتوان گرديد آن مرد . و رهيأ السحاب : آمادهء باريدن گرديد آن ابر . و رهيأ فلان : يكى از دو تنگ بار را سنگينتر از ديگرى قرار داد فلان . و رهيأ رايه : تباه و نااستوار كرد راى خود را . و رهيأ زيد : نااستوار بار كرد زيد بار را چنان كه بيك جانب مايل گرديده و كج شد . و رهيأت العينان : پر آب گشتند چشمها از مشقت و تعب و يا از پيرى .
رهية
(
rahiyyat
) ا . ع . يك نوع طعامى كه خوشههاى غله را بدست ماليده و دانهها را برآورده و كوفته و با شير آميخته طبخ دهند .
رهيدة
(
rahidat
) ا . ع . زن جوان نازك اندام تازه روى . و نوعى از طعام كه از گندم كوفته و شير ترتيب دهند .
رهيدن
(
rahidan
) ف ل . پ . خلاص شدن و نجات يافتن و آزاد گشتن .
رهيده
(
rahide
) ص . پ . مرخص شده و آزاد گشته و نجات يافته .
رهيش
(
rahic
) ا . ع . سودگى و جراحت پنجه و سم ستور كه از بر يكديگر زدن سم در رفتن بهم رسد . و شتر مادهء بسيار شير و يا كم گوشت پشت . و خاك ريزان كه نايستد . و سست و لاغر بدن كم گوشت . و شمشير و پيكان تنك . و تير باريك و سست كه سرهاى آن در كشيدن بهم آيند .
رهيشة
(
rahicat
) ا . ع . ماده شتر شيرناك .
رهيص
(
rahis
) ا و ص . ع . سختگير .
و شير بيشه . و فرس رهيص : اسبى كه سمش از سنگ و جز آن سوده باشد . و خف رهيص : سپل سنگ خورده .
رهيط
(
rohayt
) ا . ع . مصغر رهط يعنى چند مرد .
رهيف
(
rahif
) ص . ع . شمشير تنك و تيز . و شمشيرى كه در وسط انحنايش تيز باشد .
رهيق
(
rahiq
) ا . ع . مى و شراب .
رهيك
(
rahik
) ص . ع . سخت سوده .
و شكسته .
رهين
(
rahin
) ا . ع . گروى . و رهين الشيئ : آنچه بدان چيزى را باز دارند .
ج : رهائن . و نيز رهين : ج . رهين .
رهين
(
rahin
) ا . پ - مأخوذ از تازى و يا اصلا پارسى است - كفيل و ضامن . و ضمانت داشته شده . و علاقه و ارتباط و پيوستگى . - و مأخوذ از تازى - گرو و رهن و گروى . و رهين دادن : رهن دادن و گرو كردن . و رهين گرفتن : گرو گرفتن و رهن گرفتن .
رهينة
(
rahinat
) ا و ص . ع . مرهونة و گروى ( يستوى فيه المذكر و المؤنث ) . الحديث :
كل غلام رهينة بعقيقته يعنى ان العقيقة لازمة له لابد منها . ج : رهائن . و يزرهينة :
نام كنيزى . و نام موضعى .
رى
(
ray
) ا . پ . ايالتى از ايران كه شهر طهران كه اكنون پايتخت و مقر سلطنت است حاكمنشين آن مىباشد . مر . ايران .
رى
(
rayy
) ا . ع . ايالت رى . و رازى :
منسوب به آن .
رى
(
rayy
) و (
reyy
) ا . ع . سيرابى و تازگى . و ج . رأى .
رى
(
rayy
) و (
reyy
) م . ع . روى ريا و ريا و روى . مر . روى .
رى
(
reyy
) ا . ع . ديدار نيك . قوله تعالى :
هُمْ أَحْسَنُ أَثاثاً وَ رِءْياً
.
رئ
(
rey '
) ا . ع . نظر و نگاه .
ريا
(
riy
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - پجيو و جسبوس و جسبوسى و قبخ . و اهل ريا و سمعه : آنكه كارهاى نيك را براى ديدار و گوش زد مردمان كند نه براى خوش آمد خدا .
ريا
(
rayy
) ص . ع . مؤنث ريان زن سيراب .
ج : رواء . و بوى خوش . يق : ريا ريح طيبته من نفخه ريحان او غيره .
رياء
(
riy '
) ا و ص . ع . مقدار . يق :
هم رياء الف يعنى آنان به قدر هزاراند . و در چشم و مقابل و روبرو . يق : قوم رياء .
و بيوتهم رياء اى يقابل بعضهم بعضا . و كارى كه براى ديدار كسى كنند . يق : فعل ذلك رياء و سمعة .
رياء
(
riy
) م . ع . رائيته مراءاة و رياء : بنمودم آن را خلاف اعتقاد . و نيز رياء :