رهبانيت نيست و آن عبارت است از برآوردن تخمها جهة دفع شهوت جماع و نخوردن گوشت و پوشيدن پلاس و لباسهاى خشن و رو پنهان كردن از مردم و گوشهنشينى و خود را در زنجير بستن و ترك دنيا و همهء لذايذ آن كردن .
رهبانيت
(
rohb niyyat
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - زهد ترسايان كه باز داشتن نفس باشد از حظوط و لذات چنان كه نكاح نكنند و غذاى لذيذ و خوب نخورند بلكه گاه براى رفع شهوت جماع آلت تناسل را مىبرند .
رهبة
(
rahbat
) م . ع . رهب رهبة .
مر . رهب و رهب و رهب . و نيز رهبة :
رهبان شدن .
رهبة
(
rahbat
) ا . ع . ترس . و الرهبة فى الدعاء ان تلقى كفيك فتر فعهما الى الوجه .
رهبر
(
rah - bar
) ا . پ . دليل و هادى و راهنما و بدرقه . و برهان و حجت .
رهبرى
(
rah - bari
) ا . پ . دلالت و هدايت و راهنمائى و ارشاد . و رهبرى كردن : هدايت كردن و ارشاد نمودن .
رهبل
(
rahbal
) ا . ع . سخنى كه فهميده نشود .
رهبلة
(
rahbalat
) ا . ع . نوعى از رفتار .
رهبنة
(
rahbanat
) م . ع . رهبن رهبنة : رهبان گرديد .
رهبوت
(
rahabut
) و
رهبوتى
(
rahabut
) ا . ع . ترس . و رهبوت خير لك من رحموت اى لان ترهب خير لك من ان ترحم . و گاه رهبوت بطور صفت استعمال مىشود . يق : رجل رهبوت يعنى مرد ترسناك .
رهبى
(
rahb
) و (
rohb
) ا . ع ترس .
ره پيما
(
rah - paym
) ا . پ . اندازه گيرندهء راه . و مسافر و سياح .
ره توشه
(
rah - tuce
) ا . پ . توشه و آذوقهء راه مسافر .
رهج
(
rabj
) و (
rabaj
) ا . ع . گرد .
و ابر بىآب . و برانگيختگى شر و فتنه ( و الفعل من فتح ) .
رهجة
(
rahjat
) ا . ع . واحد رهج .
رهجوج
(
rahjuj
) و
رهجيج
(
rehjij
) ا . ع . ضعيف و سست و نرم و ناعم .
رهد
(
rahd
) و (
rahad
) م . ع . رهده رهدا و رهدا ( از باب فتح ) : سخت سائيد آن را .
رهدار
(
rah - d r
) ا . پ . تحصيلدار باج راه . و دزد راهزن . و راهدار .
رهدل
(
rahdal
) ا . ع . گول و ناتوان و ضعيف .
رهدل
(
rahdal
) و (
rehdel
) و (
rohdol
) ا . ع . يك نوع مرغى كه رهدن نيز گويند .
رهدن
(
rahdan
) و (
rehdan
) و (
rohdan
) ا . ع . مرد بددل و گول . و يك نوع گنجشكى در مكه . ج : رهادن .
رهدنة
(
rahdanat
) م . ع . رهدن الرجل رهدنة : درنگ كرد آن مرد و تأخير نمود . و رهدن فى المشى : گرد شد در راه رفتن . و رهدن فلان :
باز ماند فلان .
رهدنة
(
rahdanat
) و (
rohdannat
) ا . ع . گنجشكى در مكه . ج : رهادن .
رهدون
(
rohdun
) ا . ع . يك نوع گنجشكى در مكه . ج : رهادن . و دروغگوى .
رهراه
(
rahr h
) ص . ع . جسم رهراه : تن نازك سرخ و سپيد ناز پرورده .
و طست رهراه : طشت فراخ نزديك تك .
رهرو
(
rah - rav
) ا . پ . سالك و مسافر .
و پس رو . و مريد . و مبدع و اهل بدعت .
رهروان
(
rah - rav n
) پ . ج . رهرو ، سالكان و مسافران . و رهروان ازل :
طالبان حق و سالكان دين . و رهروان آخرت : طالبان آخرت كه بدنياى دون بىاعتنا مىباشند . و رهروان سجر : سالكان شب زندهدار . و رهروان طريقت :
اهل سلوك . و عناصر چهارگانه . و رهروان گردون : هفت سياره .
رهروه
(
rohruh
) ص . ع . جسم رهروه : تن نازك سرخ سپيد ناز پرورده .
رهروى
(
rah - ravi
) ا . پ . هدايت و ارشاد . و سلوك و سير و رفتار . و گام و خطوه . و روش .
رهره
(
rahrah
) ص . ع . جسم رهره : تن نازك سرخ سپيد ناز پرورده .
و طست رهره : طشت فراخ نزديك تك .
رهرهة
(
rahrahat
) ا . ع . خوبى درخش رنگ بشره و بشاشت چهره و جز آن . و نعومت و نازكى بدن و نزاكت آن .
رهرهة
(
rahrahat
) م . ع . رهره لونه رهرهة : درخشيد رنگ او . و رهره مائدته : فراخ كرد و وسعت داد خوان خود را از جود و سخاوتى كه داشت .
رهز
(
rahz
) ا . ع . حركت و جنبش .
رهز
(
rahz
) و
رهزان
(
rahaz n
) م ع . رهز المجامع رهزا و رهزانا ( از باب نفع ) : جنبيد و حركت داد آن جماع كننده خود را از روى نشاط و خوش آيندى .
رهزن
(
rah - zan
) ا . پ . دزد راه و غارتگر راه و قطاع الطريق و راهزن .
رهزنى
(
rah - zani
) ا . پ . غارتگرى راه و دزدى در راه . و رهزنى كردن :
دزدى كردن در راه .
رهس
(
rahs
) م . ع . رهسه رهسا ( از باب فتح ) : سخت پا سپر كرد آن را .
ره شاه
(
rah - c h
) ا . پ . شاهراه و راه گشاده و بزرگ .