رهشة
(
rohcat
) ا . ع . كرم . و حيا .
رهشوش
(
rohcuc
) ص . ع . شتر بسيار شير . و رجل رهشوش : مرد جوانمرد باحيا .
رهشوشة
(
rohcucat
) ا . ع . رهشة و كرم و حيا .
رهشه
(
rahce
) ا . پ . ارده كه كنجد آسيا كردهء نرم سائيده باشد .
رهشى
(
rahci
) ا . پ . اردهاى كه با عسل و شيره و دوشاب مخلوط كرده خورند .
رهص
(
rahs
) م . ع . رهصنى بحقه رهصا ( از باب فتح ) : سخت گرفت مرا بتقاضا . و رهص الحائط : ديوار گل ساخت و چنبه گذاشت . و رهصه : سخت فشرد او را . و رهص فلانا : ملامت و نكوهش كرد فلان را . و رهص زيدا :
در پيش كرد زيد را و شتابايند آن را .
رهص
(
rehs
) ا . ع . چينهء بن ديوار .
و گل كه بدان ديوار سازند و بعض آن را بر بعضى نهند و به فارسى پاخيره گويند .
رهص
(
rahas
) م . ع . رهص الفرس رهصا ( از باب سمع ) و رهص ( مجهولا ) :
سوده سم گرديد اسب از سنگ و جز آن . و كذلك الابل و غيرها .
رهصة
(
rahsat
) ا . ع . سودگى سم ستور از سنگ و جز آن .
رهط
(
raht
) ا . ع . مردان از سه يا هفت تا ده و يا كم از ده و يا از سه تا چهل بدون زنان . و قوم و قبيلهء مرد و اين كلمه جمعى است كه واحد از لفظ خود ندارد .
ج : ارهط و ارهطة و ارهاط و رهاط . و ج ج :
اراهط و اراهيط . و دشمن . و پوست پارهاى بر شكل ميرز كه زنان حايض و كودكان بر ميان بندند . و پوست پارهاى كه دوال دوال آن را تراشند و بر روى ستور اندازند . ج . ارهاط و رهاط . و نحن ذو ارهط : ما فراهم شوندگانيم . و نيز رهط : مجمع درختان طلق خاردار .
رهط
(
raht
) م . ع . رهط رهطا ( از باب فتح و سمع ) : دويد . و رهط فلان اللقمة : لقمهء بزرگ برداشت فلان . و رهط الرجل : نيك بسيار خورد آن مرد .
رهط
(
rahat
) ا . ع . قوم و قبيلهء مرد كه در آن زن نباشد و كمتر از ده نفر بود . مر .
رهط .
رهطاء
(
rohat '
) و
رهطة
(
rohatat
) ا . ع . يكى از سوراخهاى كلاكموش كه از آن خاك خانهء خود را بيرون كشد .
رهطى
(
raht
) ا . ع . يك نوع مرغى .
رهف
(
rahf
) م . ع . رهف السيف رهفا ( از باب فتح ) : تنك كرد شمشير را و تيز نمود .
رهف
(
rahaf
) م . ع . رهف رهفا و رهافة ( از باب كرم ) : تنك گرديد و تيز شد .
رهق
(
rahaq
) ا . ع . نادانى و گولى . و سبكى . و فتنهانگيزى . و تكليف بر كسى ما فوق طاقت آن . و بدى و ظلم و ستم . و طغيان و نافرمانى . و دروغ . و شتابزدگى . و لا يخاف بخسا و لا رهقا اى ظلما . و فزادوهم رهقا اى سفها .
رهق
(
rahaq
) م . ع . رهقه رهقا :
فرو پوشيد آن را . قوله تعالى :
وَ لا يَرْهَقُ وُجُوهَهُمْ قَتَرٌ وَ لا ذِلَّةٌ
. و رهقت الشيئ : نزديك آن چيز شدم و يا نزديك شد كه بگيرم آن را و يا نزديك وى شدم اعم از آنكه بگيرم يا نگيرم . و نيز رهق : خود را بر حرام و تباهى داشتن و ارتكاب منهيات كردن .
و دريافتن چيزى را . يق : طلبته حتى رهقته اى ادركته . و ستم كردن .
رهقى
(
rahaq
) ا . ع . شتاب روى .
يقال : هو يدعو الرهقى اى يسرع فى مشيته حتى يرهق طالبه .
رهك
(
rahk
) م . ع . رهكت الشيئ
رهكا
( از باب فتح ) : كوفت آن چيز را و شكست آن را در ميان دو سنگ و يا سخت سود آن را .
و رهك بالمكان : اقامت نمود در آن جاى .
و رهك المراة : سخت گائيد آن زن را .
رهك
(
rahk
) ا . ع . عمل صالح .
رهكة
(
rahkat
) ا . ع . سستى و ناتوانى و ضعف .
رهكة
(
rahakat
) ا . ع . ماده شتر سست و ناتوان كه گرامى نژاد نباشد .
رهكة
(
rahakat
) و (
rohakat
) ا . ع .
مرد بىخير .
رهكشاى
(
rah - koc y
) ا . پ . آغازندهء راه و كشايندهء راه .
رهگذار
(
rah - goz r
) ا . پ . راه . و راه تنگ . و بهم بر خوردن دو راه و يا بيشتر .
و مسافر و سياح . و پاسبان و نگهبان . و گزمهء شب و شبگرد .
رهگذر
(
rah - gozar
) ا . پ . سياح و مسافر . و سرگذشت .
رهگذرى
(
rah - gozari
) ا . پ . راه .
و راه تنگ . و بهم رسيدن دو راه و يا بيشتر .
رهگشاى
(
rah - goc y
) ا پ . رهكشاى .
و نام روز هيفدهم از هر ماه يزدجردى .
ره گوى
(
rah - guy
) و (
rah - govy
) ا .
پ . مطرب و خواننده و خنياگر و نغمهسراى .
رهگير
(
rah - gir
) ا . پ . سياح و مسافر .
رهل
(
rahal
) ا . ع . زردآبى كه با بچه از زهدان برآيد .
رهل
(
rahal
) م . ع . رهل لحمه رهلا ( از باب سمع ) : سست و جنبان شد گوشت وى و آماسيد بىعلت بيمارى .