تاته
(
taattoh
) م . ع . خود را ديوانه ساختن . مر . تعته (
taattoh
) .
تاتى
(
taatti
) م . ع . تاتى الى الامر :
آماده شد و حاصل گشت آن كار از براى من و تاتى له : رفق و نرمى كرد . و آمد او را از جهتى كه حاصل شود . و جاء فلان يتاتى لمعروفك : آمد فلان در حالتى كه متعرض معروف و احسان تو بود .
تاتى
(
taattiy
) م . ع . اتيت الماء تاتية و تاتيا : آسان كردم راه آب را .
تاتيب
(
ta'tib
) م . ع . اتب الثوب
تاتيبا
( مجهولا ) : اتب گردانيده شد جامه .
و اتبه الاتب : پوشانيد او را اتب .
تاتية
(
ta'teyat
) م . ع . چون واوى باشد آمدن كسى را و آوردن . و چون يائى بود بمعنى تاتى است . مر . تأتى .
تاتير
(
ta'tir
) م . ع . زه كردن كمان يق اتر القوس تأتيرا .
تأتيم
(
ta'tim
) م . ع . دو راه زن را يك گردانيدن يق اتم المراة تأتيما .
تأتين
(
ta'tin
) م . ع . بچه نگونسار زادن زن .
تاتينا
(
t tin
) ا . پ . باشه كه مرغ شكارى است از جنس زرد چشم .
تاثث
(
taassos
) م . ع . اثاث گرفتن چيزى و بسيار شدن كالاى كسى و يافتن مال .
تاثر
(
taassor
) م . ع . پذيرفتن اثر چيزى و قبول اثر كردن .
تائف
(
taassof
) م . ع . احاطه كردن .
و نهان خانه ساختن . و لازم گرفتن كسى را و الفت كردن باوى . و پيروى كردن كسى را .
و الحاح كردن بر كسى . و همواره برانگيختن كسى را .
تاثل
(
taassol
) م . ع . بن گرفتن و محكم و استوار شدن . و گرفتن خواربار . و تاثل الرجل : بزرگ شد مرد . و تاثل المال : گرد آورد مال را . و تأثل البئر :
كند چاه را . و تاثل الشيئى : فراهم آمد اين چيز . و تاثلته انا : فراهم آوردم اين را ( لازم و متعدى است ) .
تاثم
(
taassom
) م . ع . توبه كردن از گناه و سوگند خوردن بر آن و خود را بزه كار ديدن .
تأثيث
(
ta'sis
) م . ع . اثثه تاثيثا :
پى سپر و آسان و بمراد كرد آن را .
تآثير
(
ta sir
) ع . ج . توثور .
تأثير
(
t'asir
) م . ع . گذاشتن در چيزى اثر و نشان را يق اثر فيه تاثيرا .
تأثير
(
ta'sir
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - اثر كردگى و قبول اثر . و درايش و هنايش .
و تأثير كردن : قبول اثر كردن و منفعل شدن .
تأثيرات
(
ta'sir t
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - مؤثرات . و آثار كواكب .
تأثيف
(
ta'sif
) م ع . اثفه تأثيفا :
طلب كرد آن را . و اثف القدر تأثيفا :
نهاد ديگ را بر ديگدان .
تأثيل
(
ta'sil
) م . ع . اثله تأثيلا :
با اصل و استوار كرد آن را . و اثل المال :
زكات داد مال را و اصل گردانيد آن را يعنى بضاعت خود ساخت و گرد آورد مال را . و اثل ملكه : افزود ملك خود را . و اثل اهله :
پوشانيد اهل خود را بهترين لباس و احسان كرد با ايشان . و اثل الرجل : صاحب بسيار مال شد آن مرد .
تأثيم
(
ta'sim
) م . ع . گناه كردن و كردن كارى كه حلال نباشد و اثمه تأثيما : گفت او را كه تو گناه كردى .
تاج
(
t j
) ا . ع . افسر . ج : تيجان .
و يق العمائم تيجان العرب . و اخ . نام خانهاى در بغداد مر معتضد را . و ذو التاج :
لقب چند نفر از معارف عرب .
تاج
(
t jj
) م . ع . سخت گرم شدن روز مر . تأجج (
taajjoj
) .
تاج
(
t j
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - افسر و ديهيم . و كلاهى كه براى پادشاهان از طلا و جواهر مىسازند . و داهم و داهيم و داهول و داهون . و نوعى از كلاه بلند .
و طره و كاكل و گوشت پارهء سرخ كه بر سر مرغان است و پوب نيز گويند . و تاج خروس : جوج و خوچ يعنى گوشت پارهء سرخى بر سر خروس . و گلى كه بستان افروز نيز گويند . و تاج الملوك : قسمى از اقونيطون . و تاج سعدان : زحل . و تاج فيروزه : آسمان . و افسر كيخسرو و تاج گردون : خورشيد . و تاج كيخسرو : خورشيد . و تاج كيانى :
افسر پادشاهى . و تاج گل دستهء گل . و تاج مفخرت : تاج جلال .
تاجبخش
(
t j - baxc
) ص . پ .
پادشاهى كه پس از غالب شدن بر پادشاه ديگر ممكت وى را به او بخشد .
تاجبخشى
(
t j - baxci
) ا . پ .
عفو و بخشش تاج . و تاج بخشى كردن :
عفو كردن از پادشاه مغلوب و ملك را بوى بخشيدن .
تاج برسم
(
t j - barsam
) ا . پ .
تدبيرى كه بدان نيك و بد طعام معلوم مىگردد .
تاجپوش
(
t j - puc
) ص . پ . خروس تاجدار . و هدهد .
تاجة
(
t jat
) ا خ . ع . ملكهء يمن و دختر ذو الشفر كه معاصر با حضرت يوسف بود .
تاج تاش
(
t j - t c
) ا . پ . خداوند و مالك تاج .
تاجج
(
taajjoj
) م . ع . تاججت النار :