تخطي إلى المحتوى الرئيسي

فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — صفحة 1571

مساهمون:

ص١٥٧١
تثنيه دو رخساره . و دو لب .

ديباجه

(
dib je
) ا . پ . ديباچه .

ديباجه بند

(
dib je - band
) ا . پ . كسى كه ديباچهء كتاب را تأليف مىكند .

ديباجى

(
dib ji
) ا و ص . پ . كسى كه ديبا پوشيده باشد . و بافندهء ديبا .

ديباچه

(
dib ce
) ا . پ . ديباى كوچك . و گونه و رخسار . و آنچه در اول كتابها نويسند باعتبار سخنان رنگين و مقدمهء كتاب .

ديبا دين

(
dayb din
) ا . پ . يكى از نامهاى الهى . و نام فرشته‌اى . و روز بيست و سيوم از هر ماه شمسى .

ديباذر

(
dayb zar
) ا . پ . روز هشتم از هر ماه شمسى . و نام فرشتهء موكل بر اين روز .

ديباذر

(
dayb zar
) ص . پ . خوابناك .

ديبار

(
dib r
) ا . پ . ضيافت و سور و مهمانى و عروسى .

ديباروى

(
dib - ruy
) ص . پ . نيك منظر و خوب‌روى .

ديباگر

(
dib - gar
) ا . پ . بافندهء ديبا .

ديباگرى

(
dib - gari
) ا . پ . شغل ديباگر . و كارخانهء ديبابافى .

ديبال‌پور

(
dib lpur
) ا . پ . قصبه‌اى در پنجاب .

ديباوند

(
dib vand
) ا . پ . لقب تهمورث و معنى آن تمام سلاح .

ديباه

(
dib h
) ا . پ . نوعى از قماش گرانبها و زردار . و قماش از حرير الوان و ديبا .

ديبدار

(
dibd r
) ا . پ . صنوبر هندى .

ديبدين

(
daybadin
) ا . پ . از نامهاى الهى . و نام فرشته‌اى . و روز بيست و سيوم از هر ماه شمسى .

ديبرجاس

(
diborj s
) ا . پ . ديفروجاس - .

ديبق

(
dibaq
) ا . ع . مأخوذ از ديبه فارسى و بمعنى آن .

دى به مهر

(
daybemehr
) ا . پ . يكى از نامهاى الهى . و نام فرشته‌اى . و روز پانزدهم هر ماه شمسى .

ديبوب

(
daybub
) ا . ع . مرد سخن‌چين موذى . و مرد زن جلب .

ديبود

(
daybud
) ا . پ . جامهء دو پوده .

ديبود

(
daybud
) و ديبوذ (
daybuz
) ا . ع . - مأخوذ از فارسى - جامهء دو پوده . ج : ديابود و ديابوذ و ديابيد و ديابيذ .

ديبه

(
dibah
) ا . پ . ديباه و قماش ابريشمى گران‌بها . و ديبه خسروى : گنج سيوم از گنجهاى خسرو پرويز .

دىپس

(
daypas
) ا . پ . گروه مسافر . و شكل . و پيكر و هيكل .

ديپلومات

(
diplom t
) ا . پ . - مأخوذ از فرانسه - شخص بصير و آگاهى كه حل و عقد امور ممالك خارجه سپرده به كف كفايت و كاردانى وى مىباشد . و هر مرد زيرك و بصير و آگاهى .

دية

(
diyat
) ا . ع . خون بها . ج : ديات .

دية

(
diyat
) م . ع . و دى القتيل دية ( از باب ضرب ) : خون بهاى كشته داد . و اذا امرت منه قلت دفلانا و للاثنين ديا فلانا و للجماعة دو . و نيز دية و ودى : نزديك گردانيدن كار . و نره فرو رها كردن اسب در وقت بول كردن و يا گشنى نمودن . و ودى : انداختن مرد .

دئث

(
de's
) ا . ع . كينه‌اى كه از دل نرود .

دئثان

(
de's n
) ا . ع . خوابناكى كه از جا نجنبد . و كابوس .

ديثانى

(
dayas niyy
) ا . ع . كابوس .

ديج

(
dayj
) م . ع . داج ديجا و ديجانا ( از باب ضرب ) : اندك برفتار آمد .

ديجاة

(
dayj t
) ا . ع . تاريكى بسيار . ج : دياجى .

ديجان

(
dayaj n
) ا . ع . عيال ريزهء مرد . و پارهء كلان از انبوه ملخها .

ديجان

(
dayaj n
) م . ع . داج ديجا و ديجانا . مر . ديج .

ديجوج

(
dayjuj
) ص . ع . ليلة ديجوج : شب تاريك .

ديجور

(
dayjur
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - شبى كه بغايت سياه و تاريك باشد . و شب ديجور : شب بسيار تاريك .

ديجور

(
dayjur
) ا و ص . ع . خاك . و تاريكى . و تيره رنگ مايل بسياهى . و نيك مايل بسياهى و نيك تاريك . و انبوه از نبات خشك . ج : دياجير . و ليل ديجور : شب بسيار تاريك .

ديحان

(
dayh n
) ا . ع . ملخ .

ديحس

(
dayhas
) ا . ع . بسيار از هر چيز .

ديخ

(
dix
) ا . ع . خوشهء خرما . ج : ديخة .

ديخة

(
deyaxat
) ع . ج . ديخ .

ديخس

(
dayxas
) ا . ع . گياه بهم پيچيده .

ديد

(
dayd
) ا . ع . بازى و لعب .

ديد

(
did
) ا و ص . پ . نگاه و نظر . و چشم . و در حال تركيب بمعنى بيننده استعمال مىشود مانند پاك ديد . و بديد آوردن : پديد آوردن و ظاهر كردن . و پيدا كردن . و به نظر آوردن .
فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — صفحة 1571 | على اكبر نفيسى ( ناظم الأطبا )