و هو طيب الدهنة يعنى او بوى خوش دارد .
دهنج
(
dahnaj
) و (
dahanaj
) و (
dohanej
) ا . ع . معرب دهنهء فارسى كه سنگى است شبيه بزمرد .
دهنجة
(
dahnajat
) م . ع . لغة فى دهمجة .
دهن خوانى
(
dahan - x ni
) ا .
پ . جرم و گناه . و سرزنش و ملامت .
دهن دره
(
dahan - dare
) ا . پ . خميازه و تثاوب و پاسك و پاشك و فاژ .
دهن دريده
(
dahan - daride
) ص .
پ . هرزه چانه و ياوه گوى و هرزه دراى و فحاش و بىشرم و بىحيا .
دهندگى
(
dehandagi
) ا . پ . دهش و عطيه و موهبت و سخاوت و كرم و بذل .
دهنده
(
dehande
) و (
dehende
) ا . پ . عطا كننده . و زن فاحشه و قحبه .
دهنقة
(
dahnaqat
) م . ع . لغة فى دهمقة .
دهن كف
(
dahan - kaf
) ا . پ . لعاب دهان .
دهنه
(
dahnoh
) ا و ص . پ . زيور . و زينت و آرايش . و هر هفت . و نقصان . و هر دو چيز كه در كميت و كيفيت نزديك بهم باشند .
و عدد تسعين و نود .
دهنه
(
dahane
) ا . پ . ثقبه و سوراخ .
و مدخل . و چاك و شكاف . و سوفار . و فك .
و لگام اسب و يشف . و يك نوع سنگى شبيه بزمرد كه دهنج نيز گويند .
دهنيت
(
dohniyyat
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - چربش و چربى .
دهنيم
(
dah - nim
) ا . پ . پول كهنه .
و خراج پنج درصد . و خمس .
دهو
(
dahv
) ا . ع . يوم دهو : از روز هاى تازيان است كه در آن جنگ واقع شد .
دهو
(
dahv
) م . ع . رسيدن امرى ( و الفعل من نصر ) : و ما دهاك اى ما اصابك .
دهو
(
dehu
) ا . پ . كوهى كه در سر انديب كه رهون نيز گويند و آدم چون از بهشت برآمد به آن كوه افتاد .
دهواء
(
dahv '
) ص . ع . داهية دهواء : بطور مبالغه بلاى سخت را گويند .
دهواء
(
dohav '
) ع . ج . دهى (
dahiyy
) .
ده و دار
(
deh - o - d r
) ا . پ . كر و فر و داروگير و غوغا و هنگامه و معركه و آواز مبارزين . و جاه و جلال . و نخوت .
دهور
(
dohur
) ع . ج . دهر .
دهورة
(
dahvarat
) م . ع . دهوره دهورة : فراهم آورد او را . و انداخت او را در مغاكى ميان دو كوه و جز آن . و ريخ زد .
و دهور الكلام : پر و بىاماله خواند كلام را . و دهور الحائط : راند و دفع نمود ديوار را پس افتاد . و هو يدهور اللقم : او لقمههاى بزرگ بر مىدارد . و تدهور الليل : به آخر رسيد شب و پشت داد .
دهورى
(
dahvariyy
) ا . ع . مرد سخت .
دهوس
(
dahus
) ا . ع . الدهوس :
شير درنده .
دهوك
(
dahuk
) ص . ع . بسيار شكننده و آس كننده . ج : دهك .
ده و گير
(
deh - o - gir
) ا . پ . داد و ستد .
و ده و دار . مر . ده و دار .
دهوم
(
dohum
) ع . ج . دهم .
دهون
(
dahun
) ا . پ . حفظ و ياد .
و خاطر نشان . و از دهون خواندن :
از برخواندن .
دهون
(
dahun
) ع . ج . دهى .
دهوه
(
dahve
) ا . پ . دهله .
دهوية
(
dohviyyat
) ص . ع . داهية دهوية : بطور مبالغه بلاى سخت را گويند .
دهها
(
dah - h
) ا . پ . ده روز اول ماه محرم . و ج . ده .
دهها
(
deh - h
) پ . ج . ده . قريهها و دهات .
ده هزار
(
dah - haz r
) و ده هزاران (
dah - haz r n
) ا . پ . بازى چهارم از هفت بازى نرد .
ده هفت
(
dah - haft
) ا . پ . پول مسكوكى كه در قديم رايج بوده .
دهى
(
dahy
) ا . ع . زيركى و كاردانى و تيزى ذهن و جودت راى و جودت فهم .
دهى
(
dahy
) م . ع . دهى دهيا و دهاء و دهاءة ( از باب سمع ) : زيرك گرديد . و دهاه دهيا ( از باب ضرب ) :
زيرك و تيز هوش گفت او را و منسوب كرد وى را بزيركى و يا عيب و نقص كرد او را و يا عاهت و بلا رسانيد بوى . و دهته الدواهى اى اصابته و ضم عين المضارع لغة فيه .
دهى
(
dahi
) ص . ع . رجل دهى :
مرد زيرك و تيز فهم . ج : دهاة و دهون .
دهى
(
dahiyy
) ص . ع . عاقل و دانا .
ج : ادهية و دهواء .
دهيده
(
dehide
) ا . پ . بخشش از طرفين . و جنگ و نبرد و پيكار .
دهيدهان
(
dohaydeh n
) ا . ع .
صد شتر و زائد بر آن .
دهير
(
dahir
) ا و ص . ع . هر زمان و هميشه . و دهر دهير : روزگار سخت .
دهيك
(
dah - yak
) ا . پ . عشر و يك حصهء از ده حصه . و دهيك كردن :
از ده حصه نه حصه را بردن و يك حصه باقى گذاشتن . و بمرتبهء اعشار بردن .
دهيك ستان
(
dah - yak - set n
) و دهيك گيرنده (
dah - yak - girande
)