دهرى
(
dahriyy
) ص . ع . منسوب بدهر .
دهرى
(
dahriyy
) و (
dohriyy
) ا .
ع . كسى كه عالم را قديم گويد .
دهرى
(
dohriyy
) ص . ع . پير سالخورده و منسوب بقبيلهء دهر بر غير قياس .
دهريش
(
dah - ric
) ص . پ . كسى كه داراى ريش انبوه و هنگفت و بزرگ باشد .
ده زبانى
(
dah - zab ni
) ا . پ . پر حرفى و زيادگوئى .
دهس
(
dahs
) ا . ع . گياه نورسته كه هنوز سبزى بر آن غالب نشده باشد . و جاى نرم كه نه ريگ باشد و نه خاك .
دهس
(
dohs
) ع . ج . ادهس و دهساء .
دهس
(
dahas
) ا . ع . سرخى مايل بسياهى .
دهساء
(
dahs '
) ص . ع . مؤنث ادهس .
يق : اكمة دهساء : پشتهء سرخ رنگ .
ج : دهس . و عنز دهساء : بز سرخ مايل بسياهى . و ارض دهساء : زمين سرخ مايل بسياهى . و امراة دهساء : زن كلان سرين .
دهسال
(
dahs l
) ا . پ . كوكب سياره .
و بزرگترين موجهاى از موجهاى دريا .
دهسة
(
dahsat
) و (
dohsat
) ا . ع .
سرخى مايل بسياهى .
دهستان
(
dahest n
) ا . پ . شهرى در طبرستان .
دهستان
(
dehest n
) ا . پ . مجموع چندين ده و قريه و جائى كه داراى دهات چند باشد .
دهستانى
(
dehest ni
) ص . پ . كسى كه از اهل ده باشد و دهاتى مقابل شهرى .
دهش
(
dahc
) م . ع . دهشه دهشا ( از باب فتح ) : متحير ساخت او را و برد عقل وى را .
دهش
(
dahac
) م . ع . دهش دهشا ( از باب سمع ) : متحير و سراسيمه گشت .
و رفت عقل او از فراموشى و يا از بيخودى و سرگشتگى از عشق . و دهش ( مجهولا ) :
مدهوش و سراسيمه گشت .
دهش
(
dahec
) ص . ع . متحير و عقل رفته .
دهش
(
dehec
) پ . ح م . از دادن .
و ا . همت و بخشش و عطا و كرم و سخاوت .
دهشت
(
dahcat
) و (
dehcat
) ا . پ .
مأخوذ از تازى - حيرت و سراسيمگى . و ترس و هراس و خوف . و تعجب .
دهشت
(
dahcat
) و (
dahcet
) ا . پ .
يك رنگى و اتحاد و يگانگى و يك جهتى و مشابهت و اتفاق .
دهشت انداز
(
dehcat - and z
) ص . پ . اندازندهء در بيم و هول .
دهشتانگيز
(
dehcat - angiz
) ص .
پ . مهيب و هولناك .
دهشت ناك
(
dehcat - n k
) ص .
پ . هولناك و خوفناك .
دهشته
(
dehecte
) ا . پ . بخشش بىريا و صدقه و خيرات و مبرات .
دهشرة
(
dahcarat
) ا . ع . شتر مادهء كلان و بزرگ .
دهشرة
(
dahcarat
) م . ع . دهشر الامر دهشرة : كرد آن كار را بدون رفق و نرمى . و دهشر الرجل : شتاب كرد آن مرد در گرفتن كشتى و نيز در جماع كردن .
دهشور
(
dehec - var
) ص . پ . جوانمرد و سخى و كريم .
دهع
(
dah '
) م . ع . دهع بها الراعى دهعا ( از باب فتح ) : زجر كرد بزغالگان را بكلمهء دهاع و يا كلمهء دهذاع .
دهف
(
dahf
) م . ع . دهفه دهفا ( از باب فتح ) : سخت گرفت آن را .
دهفشة
(
dahfacat
) ا . ع . مكر و فريب . و سخن گفتن مرد با زن و مغازله و عشقبازى كردن .
دهق
(
dahaq
) م . ع . دهق الشيئ دهقا ( از باب فتح ) : شكست آن چيز را و بريد و يا سخت فشرد آن را . و دهق فلانا :
زد فلان را و شكنجه كرد . و دهق الكأس :
پر كرد آن جام را . و دهق الماء : سخت ريخت آن آب را . و دهق لى من المال :
بخشيد به من اول مال را .
دهق
(
dahaq
) ا . ع . اشكنجه . و دو چوبى كه بدان ساق را شكنجه كنند .
دهقان
(
dehq n
) و (
dohq n
) ا . ع .
مأخوذ از دهگان فارسى - قادر و تواناى بر تصرف كارها با سبكى و چستى و چالاكى . و داناى كار . و بازرگان . و مىفروش . و كشاورز و مهمتر كشاورزان . و رئيس اقليم . و رئيس دهها . ج : دهاقنة و دهاقين .
دهقان
(
dehq n
) ا . پ . كشاورز و زارع .
و مطرب و مغنى . و شاعر . و دهقان پير :
شراب كهنه . و دهقان خلد : رضوان و خازن بهشت . و آن حضرت صلى اللّه عليه و آله .
دهقان نورد
(
dehq n - navard
) ا .
پ . كتاب تاريخ .
دهقانى
(
dahq ni
) و (
dehq ni
) ا .
پ . زراعت و فلاحت و كشتكارى .
دهقانية
(
dehq niyyat
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - زراعت و فلاحت .
دهقة
(
dahqat
) ا . ع . اول مال . و لى دهقة من المال اى اعطانى منه صدرا .