دهقلة
(
dahqalat
) م . ع . دهقل جلد الدابة دهقلة : گرفت پوست دابه را تا برابر و راست گردد و سپس سترد موى آن را .
دهقنة
(
dahqanat
) ا . ع . كشاورزى .
يق : له دهقنة بموضع كذا .
دهقنة
(
dahqanat
) م . ع . دهقنوه دهقنة : دهقان گردانيدند آن را .
دهقوع
(
dohqu '
) ا . ع . گرسنگى سخت كه صاحب خود را بيفگند .
دهك
(
dahk
) م . ع . دهكه دهكا ( از باب فتح ) : آس كرد آن را و شكست .
و دهك الارض : پا سپر كرد آن زمين را .
و دهك المراة : جماع كرد با آن زن .
دهك
(
dohok
) ع . ج . دهوك .
دهك
(
dehak
) ا . پ . مصغر ده ده كوچك و قريهء كوچك .
دهكان دهكان
(
dahk n - dahk n
) م ف . پ . ده تا ده تا .
دهكانى
(
deh - k ni
) ا . پ . زراعت و فلاحت و كشتكارى و كشت و زرع . و كشتزار .
و دهقانى .
دهكث
(
dahkas
) ا . ع . كوتاه بالا و قصير .
دهكل
(
dahkal
) ا . ع . سختى و بلا و سختى از سختيهاى روزگار . ج : دهاكل .
دهكلة
(
dahkalat
) ا . ع . دمدمه مانندى در سواران رهان .
دهكلة
(
dahkalat
) م . ع . دهكل الارض دهكلة : پا سپر كرد آن زمين را .
دهكم
(
dahkam
) ا . ع . مرد پير سالخورده .
ده كيا
(
deh - kiy
) ا . پ . رئيس ده و مقدم ده . و نوعى از ميوهء پخته شدهء با غذا .
دهگان
(
dehg n
) ا . پ . دهقان و فلاح . و زميندار . و زراعت كننده و مزارع .
و تاريخى . و تاريخدان . و قريه و ده و روستا .
دهگانى
(
dah - g ni
) ا . پ . نوعى از زر مسكوك كه در قديم رايج بوده .
دهگانى
(
deh - g ni
) ا . پ . دهقانى و زراعت و كشتكارى و دهكانى .
ده گر
(
deh - gar
) ا . پ . دهقان .
ده گزى
(
dah - gazi
) ا . پ . هر چيزى كه ده گز درازى وى باشد .
دهل
(
dahl
) ا . ع . وقت حاضر . و چيز اندك .
دهل
(
dohol
) ا . پ . نوعى از طبل و نقاره . و دهل بالاى بام بردن : دهل زدن . و دهل زدن : نواختن دهل . و دهل زير گليم زدن : كوشش كردن در اخفاى چيزى كه آشكار باشد . و دهل يك رويه : تك دهل . و دهل دو رويه :
جفت دهل .
دهلاث
(
dehl s
) ا . ع . مقلوب دلهاث و بمعنى آن .
دهلب
(
dahlab
) ا . ع . مرد گران .
و كسى كه صحبت وى را ناخوش دارند . و نام شاعرى .
دهل باز
(
dohol - b z
) ا . پ . طبال .
و دهل برنجينى كوچك كه بر زين اسب بندند و در وقت شكار با شاهين و ما دامى كه شاهين در شكار است جهة تحريص وى آن را مىنوازند .
دهل دريده
(
dohol - daride
) ص .
پ . رسوا و بىآبرو و رسوا شده .
دهل زن
(
dohol - zan
) ا . پ .
طبال و دف زن و كسى كه طبل مىنوازد .
دهلقة
(
dahlaqat
) م . ع . دهقلة .
دهلك
(
dahlak
) ا . ع . جزيرهاى در درياى احمر ما بين يمن و حبشه .
دهل نواز
(
dohol - nav z
) ا . پ .
دهل زن و طبال و كسى كه طبل مىنوازد .
دهلو
(
dehlu
) ا . پ . نام شهرى در هندوستان كه دهلى نيز گويند . مر . دهلى .
دهلوى
(
dehlovi
) ص . پ . منسوب و متعلق به شهر دهلو .
دهله
(
dahle
) ا . پ . گياهى خاردار كه گون نيز گويند . و قنطره و پل خواه از چوب و تخته باشد و يا از سنگ و آهك و گچ و آجر .
دهلى
(
dehli
) ا . پ . شهرى در هندوستان كه قبل از غلبهء انگليس بر اين مملكت هم پايتخت بوده و اكنون داراى 000 310 نفر جمعيت است و مسجد جامع آن از نوادر روزگار است و اين شهر كه در روى رود جمانا بنا شده در سال 1274 هجرى به تصرف سپاه انگليس درآمد .
دهليز
(
dehliz
) ا . ع . مكانى كه ميان دروازه و خانه باشد . و تجويف ميان دل .
و ايستادنگاه آب و يا زرد آب . ج : دهاليز .
دهليز
(
dehliz
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - دالان و محل ميانهء دو در و يا محلى كه ميان در خارجى خانه باشد و شيخانه نيز گويند .
و ايوان . و حياط بيرونى . و محل گردش .
و گوشهاى از خانه .
دهليزه
(
dahlize
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - دهليز و شيخانه .
دهليزى
(
dehlizi
) ص . پ . سخنان دهليزى : سخنان بىاصل و بىمعنى .
دهم
(
dahm
) ا . پ . غار و باهشتان .
دهم
(
dahm
) ا . ع . عدد بسيار از هر چيز .
ج : دهوم . و امر عظيم . و بدى . و كس .
و خلق . يق : اى الدهم هو : كدام كس است او . و اى دهم الله هو :
كدام خلق خداست او .