دواية
(
dov yat
) و (
dev yat
) ا . ع .
سر شير و جغرات . و سر شوربا و هريسه و مانند آن يعنى پوست تنكى مانند پوست اندرون بيضه كه از سرد شدن شوربا و جز آن به روى آن بسته شود .
دوائح
(
dav eh
) ع . ج . دائحة .
دوائر
(
dav er
) ع . ج . دائرة .
دواير
(
davayer
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - دايرهها .
دوائس
(
dav es
) ا . ع . اتتهم الخيل دوائس يعنى يكى بعد ديگرى آمدند آنها را اسبان .
دوائم
(
dav em
) ع . ج . دائم .
دوائى
(
dav iyy
) ص . ع . منسوب بدوا .
و طبى .
دوب
(
davb
) م . ع . داب دوبا ( از باب نصر ) : لغة فى داب دابا . مر . داب .
دؤب
(
doub
) م . ع . داب دابا و دؤبا . مر . داب .
دوبارو
(
dob ru
) ا . پ . نوعى از بازى .
دوباروح
(
dovb ruh
) ا . پ . عنب الثعلب . و تاجريزى . و يا كاكنج و عروس پس پرده .
دوباره
(
do - b re
) و (
du - b re
) م ف و ص . پ . مضاعف و دو چندان و دو مرتبه .
و دو دفعه و مكرر . و دوبار تقطير شده .
دوباز
(
dub z
) ا . پ . نوعى از كبوتر .
و بادبادك كودكان .
دوبازو
(
dub zu
) ا . پ . ابزارى مر دهقانان را .
دوباشى
(
dovb ci
) ا . پ . به زبان فارسى هندى مترجم و ترزبان و تعبير كننده .
دو بال
(
dub l
) ا . پ . دوال و تسمه و چرم . و تنگ . و مكر و حيله . و زمرد . و شمشير آبدار .
دوبالا
(
dub l
) ص . پ . زياد . و زيادتر . و بىنهايت و بىحد .
دوبخشه
(
dovbaxce
) ا و ص . پ .
مضاعف و دو چندان .
دوبد
(
dubod
) ا . پ . نوعى از پارچه .
دوبدو
(
do - be - do
) م ف . پ .
دو تا دو تا و دو تا با هم بدون سيوم .
دوبرا
(
duv - bar
) ا . پ . بلغت زند شمشير و تيغ .
دو برار
(
do - bar r
) م ف . پ .
دو مقابل و دو چندان و ضعف و مضاعف .
دو برادران
(
do - bar dar n
) ا .
پ . هفتو رنگ و فرقدان يعنى دو ستارهء روشنى كه بر سينهء دب اصغر است . و يك نوع مرغ شكارى .
دو برجى
(
do - borji
) ص . پ . كبوترى كه در كبوتر خان مقيم نمىماند . و كنايه از زن زنا كار روسبى پاره و بولهوس .
دو بر هم زن
(
do - bar - ham - zan
) ص . پ . كسى كه ميانهء دو نفر بواسطهء سخنان تهمت آميز فتنه برميانگيزاند .
دوبل
(
davbal
) ا . ع . خوك و خوك نر و خوك بچه . ج : دوابل . و خربچه . و خر خطائى خرد اندام . و گرگ سياهى آميخته بسپيدى . و روباه . و لقب اخطل نصرانى شاعر .
دوبل
(
dubal
) ص . پ . بىوفا و بىحقيقت و خائن .
دوبند
(
do - band
) ا . پ . حاشيهء دوتائى و جاشيهء جفت .
دوبود
(
dubud
) ا . پ . دوبد و نوعى از پارچه .
دو بيتى
(
do - bayti
) ا . پ . رباعى چه باصطلاح عروض دو بيت مربع را گويند و چون مجموع آن بمنزلهء چهار بيت است آن را رباعى نيز دو بيتى گفتهاند و تصريع بيت اول ضرورت است و اگر مصراع سيوم مقفى باشد آن را مصرع نامند و گرنه خصى . و دو بيتى خواندن : تغنى كردن .
دوبينى
(
do - bini
) ا . پ . نفاق و ريا كارى و بىحقيقتى .
دوپا
(
do - p
) ا . پ . كرمكى سرخ كه در درخت بلوط توليد مىگردد و قرمز دانه نيز مىگويند و با آن ابريشم و چيزهاى ديگر رنگ مىكنند و در طب نيز استعمال مىنمايند . مر .
قرمز .
دو پادشاه قهار
(
do - p dec he
) (
qahh r
) پ . ك . شب و روز .
دوپاره
(
do - p re
) ص . پ . دو نصفه و نيمه شده .
دوپايه
(
do - p ye
) ا و ص . پ . هر چيز كه داراى دو ساقه باشد . و دو پا . و انسان .
دوپته
(
dopatte
) ا . پ . - مأخوذ از هندى - پارچه و يا شالى كه دولا كرده به روى شانهها اندازند .
دوپخچه
(
dopaxce
) ا . پ . گلولهاى از رشته و ريسمان . و نام مرغى .
دو پروانه
(
do - parv ne
) ا . پ .
شب و روز .
دو پلكا
(
dopalk
) ا . پ . قسمى از كبوتر . و يك نوع سنگى كه از آن انگشترى سازند .
دوپود
(
dopud
) و دو پوده (
do - pude
) ا و ص . پ . پارچهاى كه مخطط بافته شده باشد و يا پارچهاى كه داراى خطوطى بود از دو رنگ .
دو پوس
(
do - pus
) و دو پوست (
do - pust
) ص . پ . دو چيز بهم چسبيده .
دو پوسته
(
do - puste
) ص . پ . كاغذ