و دنيا زيرا دو در دارد از يك در مردمان زائيده شده مىآيند و از در ديگر مرده بيرون مىروند .
دودرى
(
davdar
) ا . ع . دختر كوتاه بالا .
دودرى
(
davdarr
) ا . ع . كسى كه بدون حاجت آمد و شد كند .
دود زده
(
dud - zade
) ص . پ . هر چيزى كه بوى دود گرفته باشد . و گوشتى كه در دود آن را بخشكانند .
دودستى
(
do - dasti
) ا و ص و م ف .
پ . نوعى از كوزه و سبو . و جهاد و مصاف قوى . و تيغى كه درازى آن دو دست باشد .
و دو دست بر پشت شخصى زدن تا بتعجيل آن را ببرند .
دودكش
(
dud - kac
) ا . پ . نفس كش . و روزن مطبخ و بخارى كه فكر يا فكز نيز گويند .
دودگاه
(
dud - g h
) ا . پ . بخارى .
و دودكش .
دودگرفتگى
(
dud - gereftagi
) ا .
پ . دود آلودى .
دود گرفته
(
dud - gerefte
) ص . پ .
دود آلود و بوى دود گرفته و دود زده .
دودگند
(
dud - gand
) ا . پ . بخارى .
و دودكش .
دود گنده
(
dud - gande
) ص . پ .
بوى دود گرفته .
دودگين
(
dud - gin
) ا و ص . پ .
دودكش بخارى . و دود آلود .
دودل
(
do - del
) ص . پ . متردد و بىثبات . و رياكار . و كسى كه در دو جا اظهار عشق و محبت كند .
دودله
(
dudale
) و (
dudele
) ا . پ .
بازى الك دلك و پله چوب .
دودله
(
do - dele
) ص . پ . متردد و مشكوك و بىثبات و كسى كه در كارها هميشه شك مىآورد و هرگز از روى يقين كارى نمىكند .
و كسى كه هر لحظه داراى كيش و اعتقادى است . و بىخيال و بىفكر .
دودله شدگى
(
do - dele - codagi
) ا . پ . ترديد و بىثباتى و بىقرارى و نامعينى و ناپايدارى .
دودم
(
do - dam
) ص . پ . داراى دو دم و دو لبه .
دودم
(
dovadem
) ا . ع . آب سرخى كه از درخت يز و يا درخت طلح بيرون مىآيد .
دودمان
(
dud - m n
) ا . پ . خانواده و خاندان و آل و تبار و طايفه و قبيله . و طايفهء بزرگ نيك نام . و نژاد . و عطر و بوى خوش .
و نام موضعى نزديك شيراز .
دودمس
(
dudames
) ا . ع . يك نوع مارى آماسيده گلو و سخت بد و داراى زهرى مهلك . ج : دودمسات و دواميس .
دودمسات
(
dudames t
) ع . ج .
دودمس .
دودمه
(
do - dame
) ص . پ . داراى دو دم و دو لبه .
دودن
(
dovaden
) ا . ع . خون سياوشان .
دو دنيا
(
do - dony
) ا . پ . اين جهان و آن جهان كه آخرت باشد .
دودو
(
do - do
) ا و م ف . پ . نفير نى .
و دو به دو و دو با دو .
دؤدوء
(
do'du '
) ا . ع . آخر ماه . و شب بيست و پنجم و بيست و ششم و بيست و هفتم و بيست و هشتم . و بيست و نهم . و يا سه شب از آخر ماه . ج : دآدئ (
da di '
) .
دوده
(
davde
) ا . پ . دايره و برهون .
دوده
(
dude
) ا . پ . كلبهء دهاتى مدور و كپر و كوخ . و دودمان و خاندان و خانواده .
و طايفه و قبيله . و نژاد . و مردمان . و پسر بزرگتر و مهتر . و بخارى . و دود چراغ و جز آن كه براى ساختن مركب گيرند .
دودهنج
(
dud - hanj
) و دود هنگ (
dud - hang
) ا . پ . دود آهنج .
دودى
(
dudi
) ا . پ . اجاغ دراويش و قلندران . و آتش بازى .
دور
(
davr
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - وقت و زمان و هنگام و عصر . و سال . و ايام و عمر . و عهد . و گردش سال . و عالم و روزگار . و بخت و طالع . و مذاكرهء درسهاى گذشته . و از دست بدست رسانيدن پيالههاى شراب در مهمانى . و جاسوسى كه اخبار امرا و حكام و اعيان را تحقيق نموده بپادشاه نويسد .
و گردش . و دائره . و پيرامن و محيط و گرداگرد .
و دور تا دور : محيط و گرداگرد .
و دور چرخ : حركت افلاك . و روزگار و دنيا . و دور زمان : گردش دهر . و حوادث روزگار . و دور قمرى : دور آخر كواكب سياره چه دور هر كوكبى را هفت هزار سال دانند هزار سال به خودى خود صاحب عمل باشد و ششهزار سال بمشاركت شش كوكب ديگر و آدم پدر ما مردمان در اول دور قمرى بظهور آمد . و دور كردن : احاطه كردن و محاصره كردن و چيزى و يا كسى را جمعى در ميان گرفتن . و پيرامون چيزى گرديدن . و گرداگرد چيزى لفافه كردن . و دور گردون : دور چرخ و روزگار و دنيا . و دور گوشمال : زمانهء پر فتنه و ظلم . و ايام فقر . و حوادث . و دور مدام :
حركت دائم . و دور معجرى : دائرهء ماه . و ربح دور شرعى : سود و منفعت و مرابحهء شرعى . و جور دور : ظلم دهر و صدمهء روزگار .