تخطي إلى المحتوى الرئيسي

فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — صفحة 1528

مساهمون:

ص١٥٢٨

دل سرد

(
del - sard
) ص . پ . بىشوق و بىرغبت و بىميل .

دلسوخته

(
del - suxte
) ص . پ . مهموم و مغموم و مظلوم و ستمكش .

دلسوز

(
del - suz
) ص . پ . مشفق و مهربان و غم خوار و خيرخواه و خيرانديش .

دلسوزى

(
del - suzi
) ا . پ . شفقت و مهربانى و غم خوارى .

دلشاد

(
del - c d
) ا و ص . پ . بخشش و عطا . و نشاط و خوشحالى . و خوشحال و شادمان .

دلشدگى

(
del - codagi
) ا . پ . حماقت و نادانى . و ديوانگى و جنون .

دلشده

(
del - code
) ص . پ . گرفتار بعشق . و بىعقل و ديوانه .

دلشكستگى

(
del - cekastagi
) ا . پ . حزن و اندوه و ملالت .

دلشكسته

(
del - cekaste
) ص . پ . ملول و محزون . و محروم و نوميد و بيچاره .

دل شكن

(
del - cekan
) ص . پ . هر چيز كه حزن و اندوه آورد .

دل شگفته

(
del - cegofte
) ص . پ . دلباز و خوشحال و مسرور .

دلص

(
dols
) ص . ع . ج . ادلص و دلصاد .

دلص

(
dalas
) م . ع . دلصت الناقة دلصا ( از باب سمع ) : كهن سال و دندان ريخته گرديد ماده شتر . و دلص فلان : لغزيد فلان .

دلص

(
dalas
) ا . ع . نرمى . و تابانى و روئيدگى پشم نو در خر . و سقوط دندانهاى ناقه از پيرى .

دلص

(
dales
) ص . ع . ارض دلص : زمين هموار . و رجل دلص : مرد بسيار لغزنده . و ناقة دلص : ناقهء افتاده پشم . ج : دلاص .

دلصاء

(
dals '
) ص . ع . امراة دلصاء : زن لغزنده . و ناقة دلصاء : ماده شتر كهن سال دندان ريخته . ج : دلص .

دلصة

(
dalesat
) ص . ع . ارض دلصة : زمين هموار . و ناقة دلصة : شتر مادهء افتاده پشم . ج : دلاص .

دلض

(
delazz
) ص . ع . كسى كه بجبر و شدت چيزى را بكشد و براند .

دلظ

(
dalz
) م . ع . دلظه دلظا ( از باب نصر و ضرب ) : زد او را و يا سپوخت در سينهء وى . و دلظ فى سيره : بشتاب رفت .

دلظم

(
dalzam
) و (
delzem
) و (
delazm
) و (
delzamm
) ا . ع . ماده شتر كلان سال .

دلظم

(
delazm
) ا . ع . شتر توانا . و مرد درشت .

دلظى

(
dalaz
) ا . ع . كسى كه شخص از وى مىگريزد و بجنگ او ايستادن نتواند .

دلع

(
dal '
) م . ع . دلع لسانه دلعا ( از باب فتح ) : بيرون كرد زبان خود را از دهن . و دلع لسانه دلعا و دلوعا ( از باب فتح و نصر ) : بيرون آمد زبان او از دهن ( لازم و متعدى ) .

دلع

(
dola '
) ا . ع . نوعى از خارپشت بزرگ .

دلعاث

(
del ' s
) ا . ع . شتر تواناى پر گوشت رام .

دلعاس

(
del'as
) ص . ع . جمل دلعاس : شتر رام . و ناقة دلعاس : ناقهء دفزك و فروهشته گوشت .

دلعب

(
dela'b
) ا . ع . شتر دفزك و فربه .

دلعة

(
dol'at
) ا . ع . وريدى در نره . و فنج ماده . و شاخ .

دلعث

(
dal'as
) و (
dela's
) ا . ع . شتر تواناى پر گوشت وام .

دلعثى

(
dala's
) ا . ع . ستبر و هنگفت .

دلعس

(
dal'as
) و (
dela's
) ا . ع . شتر مادهء دفزك سست فروهشته گوشت .

دلعك

(
dal'ak
) ا . ع . شتر مادهء درشت فروهشته اندام .

دلعوث

(
del'avs
) ا . ع . ستبر و هنگفت .

دلعوس

(
del'avs
) ا . ع . زن دلير خود راى نافرمان . و شتر مادهء دلير درشت خوگر سير اول شب . و كهن سال توانا . و دفزك فروهشته گوشت سست .

دلعيس

(
del'is
) ا . ع . شتر مادهء دفزك سست فروهشته گوشت .

دلغماظ

(
deleqm z
) ا . ع . مرد آزمند و غيبت گوى .

دلف

(
dalf
) (
dalaf
) م . ع . دلف الشيخ دلفا و دلفا و دليفا و دلفانا ( از باب ضرب ) : آهسته رفت آن پير برفتار قيديان و نزديك هم گذاشت گامها را . و دلفت الكيبتة فى الحرب : پيش درآمد لشكر در كارزار . و دلفناهم : پيش فرستاديم ايشان را .

دلف

(
delf
) ا . پ . درخت چنار .

دلف

(
delf
) ا . ع . مرد دلير و شجاع .

دلف

(
dolf
) ع . ج . دلوف .

دلف

(
dolaf
) ا . ع . معدول از دالف . و ابو دلف : از كنيه‌هاى تازيان است .

دلف

(
dolof
) ا . ع . ماده شترى كه با بار برخيزد .

دلف

(
dolof
) و (
dollaf
) ع . ج . دالف .

دلفاق

(
delf q
) ص . ع . طريق دلفاق : راه روشن و نمايان .
فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — صفحة 1528 | على اكبر نفيسى ( ناظم الأطبا )