باب سمع ) : سپيد سينه و گردن و سياه ران گرديد .
درع
(
dare '
) ص . ع . عشب درع :
گياه تر و تازه .
درع
(
dor
) ا . ع . سه شب از ايام ماه كه پس از ايام البيض باشد يعنى شانزدهم و هيفدهم و هيجدهم از جهة سياهى اوايل و سپيدى ساير آنها .
درعاء
(
dar ? a '
) ص . ع . مؤنث ادرع . و گوسپند سپيد گردن و سپيد سينه و سياه ران . و ليلة درعاء : شبى كه ماه آن نزديك صبح طلوع كند .
ج : درع .
درع باف
(
dar ? - b f
) ا . پ .
زره باف .
درعة
(
dar ? at
) ا . ع . نام شهرى در مغرب .
درعة
(
dor'at
) ا . ع . درعة النخل :
پيه خرما بن كه از لطيف پوشيده باشد . و هم فى درعة وقتى گويند كه گياه از حوالى آب ايشان رفته باشد . و نيز درعة : سپيدى گردن و سينه و سياهى ران .
درعة
(
dora'at
) و (
dorra'at
) ا . ع .
جبه . و جوشن .
درعث
(
dar'as
) ا . ع . كلانسال تنومند .
در عرق
(
dar'as
) م ف . پ . - مأخوذ از تازى - مركب از در و عرق . و در عرق بودن : در حالت عرق بودن و عرق دار و خوى دار بودن بيمار . و در عرق شدن :
عرق كردن . و خجل و شرمنده شدن .
در عقب
(
dar - aqab
) م ف . پ . - مأخوذ از تازى - در پشت سر و در پس و در آخر و بلافاصله بعد .
درعم
(
der ? em
) ا . ع . هيچكارهء بد زبان و بىادب . و روستائى . و بد جنس . و مصاحب پست .
در عهد
(
dar - ahd
) م ف . پ . - مأخوذ از تازى - در زمان و در ايام و روزگار .
در عهده
(
dar - ohde
) م ف . پ . - مأخوذ از تازى - حق . و تعهد . و واجب و لازم .
و زينهار .
درعية
(
der'iyyat
) ا . ع . پيكانى كه در زره درآيد . ج : دراعى .
درغ
(
darq
) ا . پ . سد و بندى كه در جلو آب بندند و بندروغ نيز گويند .
درغال
(
darq l
) ا . پ . امن و امان و آسودگى و آسايش .
درغاله
(
darq le
) ا . پ . شعب و راهى كه از ميان كوه گذرد . و فرجهء ميان دو كوه .
درغان
(
darq n
) ا . پ . شهرى در حوالى سمرقند .
درغست
(
darqast
) ص . پ . هرزه و و نامعقول و ابله و بيهوده .
درغشت
(
darqact
) ا . پ . سبزى . و سبزه زار .
درغلبكن
(
dar - qalbkan
) و (
dar - qolbakan
) و درغلبكين (
dar - qolbakin
) و درغلكپكن (
dar - qolpakan
) و درغلپكين (
dar - qolpakin
) ا . پ . در پنجره دار و درى كه در جلو آن پنجره باشد .
درغم
(
darqam
) ا . پ . نغمهاى از موسيقى . و موضعى كه شراب آنجا خوب مىشود .
درغمى
(
darqami
) ا . پ . شراب منسوب بدرغم .
درغو
(
darqu
) ا . پ . باقيماندهء از حلوا در ديگ .
درغيش
(
darqic
) ا و ص . پ . انبوه و بسيار . و نوعى از زردآلو .
درف
(
darf
) ا . ع . پناه . و سايه . و جانب . و هو تحت درف فلان اى كنفه و ظله او من ناحيته فى خير و شر .
درفاس
(
derf s
) ا . ع . شتر كلان جثه . و مرد فربه و ستبر . و شير كلان هيكل .
درفس
(
derafs
) ا . ع . شتر كلان جثه .
و مرد فربه و ستبر . و علم بزرگ . و حرير .
و جامهء ابريشم .
درفسة
(
darfasat
) م . ع . درفس درفسة : سوار شد شتر كلان جثه را . و درفس فلان : برداشت فلان علم بزرگ را .
درفش
(
derafc
) ا . پ . افزارى مر كفشدوزان را كه بدان چرم را سوراخ كرده و سوزن و نخ را در آن سوراخ فرو برند . و علم و نشانى كه در روز جنگ برپا كنند . و برق و فروغ و روشنى و درخش . و هر چيزى كه درخشان باشد . و دو لفه و فوطهاى كه در روز جنگ بر بالاى دستار خود پيچند . و درفش كاوان و يا درفش كاويان :
علم فريدون را گويند منسوب بكاوهء آهنگر .
درفشان
(
dor - fac n
) ص . پ . بليغ و زبان آور و درافشان .
درفشان
(
derafc n
) و (
darafc n
) ص . پ . تابان و درخشان . و لرزان .
درفشانيدن
(
derafc nidan
) ف م .
پ . درفشيدن كنانيدن و درخشيدن كنانيدن .
درفش زده
(
derafc - zade
) ص .
پ . بخيه شده .
درفشنده
(
derafcande
) ص . پ .
روشن و تابدار و درخشنده .
درفشه
(
dorofce
) ا . پ . تيغ و شمشير .