درفشى
(
derafci
) ا . پ . تحصيل شهرت و تحصيل نام نيك و شهرت و انگشت نمائى چنان كه گويند فلان خود را درفشى كرد .
درفشيدن
(
derafcidan
) ف ل . پ .
درخشيدن و تابيدن . و لرزيدن .
درفنجك
(
darfanjak
) ا . پ . كابوس و بختك .
درق
(
darq
) ص . ع . سخت از هر چيزى .
درق
(
daraq
) ع . ج . درقة .
درق
(
deraq
) ا . پ . شهرى در سمرقند .
و قريهاى در مرو .
درقاء
(
darq '
) ا . ع . ابر و سحاب .
درقة
(
daraqat
) ا . ع . سپر . ج : درق و ادراق و دراق . و دريچهء نهر .
درقع
(
dorqo '
) ا . ع . شتر آبكش .
درقعة
(
darqa'at
) م . ع . درقع درقعة :
بشتاب گريخت از سختى . و درقع المال :
كوشش كردند شتران در چريدن .
درقفا
(
dar - qaf
) م ف . پ . - مأخوذ از تازى - در عقب و در پس .
درقل
(
derqal
) ا . ع . نوعى از جامهء ارمنى . و مرد خوش خرام .
درقلة
(
darqalat
) م . ع . درقل درقلة : بشتاب رفت . و پاى كوبى نمود .
و گشاده گام رفت . و بناز خراميد . و درقل له : رام و فرمان بردار گرديد او را .
درقلة
(
derqalat
) ا . ع . بازى مر كودكان را . و متكبر و گستاخ . و بزرگوار و باوقار .
درقم
(
derqem
) ا . ع . لنگ . و هيچكاره . و نابكار و بىقدر و ساقط . و نام دجال كذاب .
درقوع
(
dorqu '
) ا . ع . مرد بد دل .
درقه
(
darqe
) و (
darqeh
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - سپر . و زره .
درقه
(
darqeh
) ا . پ . درخت .
درقهستان
(
darqehest n
) ا . پ .
درختستان .
درك
(
dark
) م . ع . بدون فاصله بجا آوردن . و فرارسيدن و رسيدن و پيوستن .
درك
(
dark
) و (
darak
) ا . ع . آنچه از پى پديد آيد از عوارض . يق : عليه ضمان الدرك . و تك دوزخ . و نهايت تك هر چيز . ج : ادراك . و رسن پارهاى كه در طرف رسن بزرگ و يا در گوشهء دلو بندند .
دزك
(
darak
) م . ع . دررسيدن ( و الفعل من نصر ) .
درك
(
darak
) ا . ع . يوم الدرك :
روز جنگ ميان اوس و خزرج .
درك
(
darak
) ا . پ . دستارچه مانند رومال و دستمال .
درك
(
darak
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - دوزخ . و ضامن درك يعنى ضامن هر اتفاقى از عوارض خواه نيك باشد و يا بد .
و بدرك : كلمهء فحش و نفرين يعنى بجهنم .
و بدرك رفتن : بجهنم رفتن .
دركات
(
darak t
) ع . ج . دركة .
و النار دركات اى منازل اهل النار .
و الجنة درجات .
در كار
(
dar - k r
) م ف . پ . در حركت و به كار . و مفيد و موثر . و لازم و ضرور . و به خواهش و بدرخواست . و مطلوب و مرغوب .
دركاله
(
dark le
) ا . پ . يخ و يخى كه در زير ناودان بسته مىشود . و گل فهشنگ .
دركة
(
derkat
) ا . ع . حلقهء زه و دوالى كه بدان زه كمان را پيوند كنند . و پارهاى از رسن و جز آن كه بدان تنگ اسب و شتر را اگر كوتاه باشد پيوند نمايند .
دركة
(
darakat
) ا . ع . طبقهء دوزخ . و پايهء زيرين . ج : دركات .
در كجا
(
dar - koj
) م ف . پ . كجا و چه جا و چه محل .
در كردن
(
dar - kardan
) ف م . پ .
در درون نهادن و بدرون دفع كردن . و بيرون كردن . و در ميان راندن و داخل كنانيدن و بدرون آوردن . و درج كردن و در ميان نشاندن .
و پينه و وصله زدن . و تير از تفنگ و توپ و كمان و جز آن بيرون كردن .
دركشاده
(
dar - koc de
) ا . پ . در واكرده و مفتوح و باز شده .
دركشيدگى
(
dar - kacidagi
) ا . پ .
انقباض و كوتاهى و تقلص .
دركشيدن
(
dar - kacidan
) ف ل و م .
پ . در هم كشيدن و بيرون كشيدن . و كوتاه گشتن . و دم كشيدن و نفس كشيدن . و چشيدن .
و نوشيدن و آشاميدن . و محو كردن . و رد كردن و واپس دادن . و برشته كشيدن و منظوم ساختن .
دركلة
(
deraklat
) و (
derkelat
) ا .
ع . نوعى از بازيچه .
در كنار
(
dar - kan r
) م ف . پ . كناره و لب و ساحل و حاشيه و حد . و علىحده و جداگانه و تنها . و در بر و در سينه و در بغل و در آغوش .
در كندن
(
dar - kandan
) ف م . پ .
كندن و كاويدن .
دركون
(
darkun
) ا . پ . ترك بند و تسمهء زين كه بواسطهء آن هر چيزى را در ترك اسب بندند . و بالاى در . و سكوى نشيمن .
درگاه
(
dar - g h
) ا . پ . بارگاه و دربار و سراى پادشاهى و ديوان سلطنتى . و در . و دروازه . و باب . و آستانهء در و جلو در و حضرت و عتبه . و پيشگاه خانهء بزرگان . و تكيهگاه و محلى كه بر آن تكيه كنند . و مرگت و محل عبادت . و درگاه الهى : بارگاه