و كذلك ما بالدار دبى .
دبى
(
dobayy
) ا . ع . موضعى نرم زمين در دهنا كه ملخ در آن بسيار باشد و بدان الفت مىدارد .
دبيب
(
dabib
) ا . پ . هر چيزى كه آن را نرم كوفته باشند .
دبيب
(
dabib
) م . ع . دب دبا و دبيبا .
مر . دب .
دبية
(
dabiyyat
) ا . ع . گريز و فرار و عزيمت .
دبيج
(
debbij
) ا . ع . كسى . يق : ما بالدار دبيج يعنى نيست در خانه كسى .
دبيح
(
debbih
) ا . ع . بمعنى دبيج است .
يق : ما بالدار دبيح .
دبى حجل
(
debbi - hajal
) ا . ع .
باريچهاى مر تازيان را .
دبيد
(
dabid
) ا . پ . يك قسم معجونى .
دبيدح
(
dobaydah
) ا . ع . اكل ماله بابدح و دبيدح يعنى خورد مال او را بباطل .
دبير
(
dabir
) و (
debir
) ا . پ . محرر و كاتب و منشى و دفتر نويس و نويسنده و منشى باشى . و دبير انجم و يا دبير فلك :
ستارهء عطارد .
دبير
(
dabir
) ا . ع . ضد قبيل يعنى هر آنچه از رشته كه ريسنده در پس روى برآرد .
و رشتهاى كه بسوى پس برده شود در وقت تافتن . و بمراد نرسيدن تير قمار . و فلان لا يعرف دبيره من قبيلهاى معصيته من طاعته . و ما يعرف قبيلا من دبير يعنى نمىشناسد مقابله را از مدابره و يا مقبل را از مدبر و يا نسب مادر را از نسب پدر خود . مر .
قبيل .
دبيرستان
(
dabirest n
) و (
debirest n
) ا . پ . دبستان و مكتب خانه . و دفتر خانه .
دبيرى
(
dabiri
) ا . پ . نويسندگى و منشى گرى و محررى .
دبيش
(
dabic
) ا . پ . بثور و جوشهاى مرضى .
دبيغ
(
dabiq
) ص . ع . مسك دبيغ :
پوست پيراسته .
دبيق
(
dabiq
) ا . ع . شهرى در مصر .
دبيقى
(
dabiqiyy
) ص . ع . پارچهاى كه در دبيق مىسازند .
دبيل
(
dabil
) ا . پ . شهرى در ارمنيه .
دبيل
(
dabil
) ا و ص . ع . درخت غضا كه در زمين بسيار رويد . و زمين پست . و برگ پراكنده شدهء درخت ارطى . ج : دبل . و دبل دبيل : بدبختى بسيار و گران .
دبيلة
(
dobaylat
) ا . ع . سختى و بلا .
يق : دبلته الدبيلة اى اصابته الداهية . و خراج . و ريش غربيلك . و نوعى از بيمارى شكم .
دبيله
(
dabile
) و (
dobile
) و (
dobayle
) ا . پ . آماسى در بدن انسانى كه پس از وى بيمارى ديگرى بروز كند . و دبيلهء كبد : دنبل كبد .
دپ
(
dap
) ا . پ . طبل و دهلى كه يك پوست داشته باشد .
دپايه
(
dap ye
) ا . پ . دبستان و مكتب .
دپنگ
(
dapang
) ا و ص . پ . كودكى كه گوشش پيچيده و سخت باشد . و تنبل .
دپوچه
(
dapuce
) ا . پ . زلو و علق .
دث
(
dass
) ا . ع . باران ريزه و ضعيف .
و جنب و پهلو . و التوا و پيچيدگى در بدن و يا در پهلو .
دث
(
dass
) م . ع . دثه دثا ( از باب نصر ) : دفع كرد آن را . و دث فلانا :
زد فلان را زدنى دردناك . و دث الصيد الصياد : تير انداخت صياد مقارب آن شكار از پس جامه . و نيز دث : سخن به گمان گفتن .
دثء
(
das '
) م . ع . بچه آوردن گوسپند در گرما ( و الفعل من فتح ) .
دثاث
(
des s
) ا . ع . باران ريزه .
دثاث
(
dass s
) ص . ع . شكار كنندهء پرندگان با فلاخن .
دثار
(
des r
) ا . ع . جامهء بر تن . و جامهاى كه بر تن ملصق نباشد مانند چادر و جبه و عبا و هو ما فوق الشعار من الثياب . و نيز دثار : از اعلام است .
دثأى
(
dasa'eyy
) ا . ع . بارانى كه بعد سختى گرما ببارد . و نتاج گوسپندان در تابستان .
دثة
(
dossat
) ا . ع . زكام اندك .
دثر
(
dasr
) ص . ع . مال بسيار يستوى فيه الواحد و التثنية و الجمع . يق : مال دثر و مالان دثر و اموال دثر .
دثر
(
desr
) ص . ع . هو دثر مال :
او نيك سرانجام دهندهء مال است .
دثر
(
dasar
) ا و ص . ع . چرك . و عكر دثر : دردى بسيار .
دثط
(
dast
) م . ع . دثط القرحة دثطا ( از باب نصر ) : شكافت آن زخم را و روان گشت چيزى كه در آن بود .
دثع
(
das '
) م . ع . دثعه دثعا ( از باب فتح ) : سخت پا سپر كرد آن را .
دثع
(
das '
) ا . ع . زمين نرم .
دثق
(
dasq
) م . ع . دثق الماء دثقا ( از باب نصر ) : ريخت آن آب را .
دثنة
(
dasnat
) ا . ع . آب اندك .
دثور
(
dasur
) ا . ع . مرد گران جان و گم نام و خوابناك .
دثور
(
dosur
) م . ع . دثر الشجر دثورا ( از باب نصر ) : برك برآورد آن درخت . و دثر الرسم : كهنه گرديد آن رسم . و دثر الثوب : چركين شد آن جامه . و دثر السيف : زنك آلود گرديد آن