ناگهان ملاقات كردن و برخورد كردن .
دح
(
dahh
) م . ع . دح الشيئ فى الارض دحا ( از باب نصر ) : پنهان كرد آن چيز را در زمين . و دح فى قفاه :
بعنف دفع كرد آن را . و دح امراته : گائيد زن خود را . و يق : دحا محا اى دعها معها .
دحاء
(
deh '
) ع . ج . دحية .
دحاب
(
doh b
) م . ع . دحب دحبا و دحابا : مر . دحب .
دحاحيس
(
dah his
) ع . ج . دحاس و دحاس و دحاس .
دحادح
(
doh deh
) ا . ع . كوتاه بالا و قصير .
دحارج
(
dah rej
) ع . ج . مدحرج .
دحاريج
(
dah rij
) ع . ج . دحروجة .
دحاس
(
deh s
) ا . ع . خانهء پر از اهل .
دحاس
(
dahh s
) و (
dehh s
) و (
dohh s
) ا . ع . كرمكى زرد رنگ كه در جايهاى نرم و نمناك مغاكها سازد و كودكان آن را جهت شكار گنجشكان در دامها بندند .
ج : دحاحيس .
دحاض
(
deh z
) ع . ج . دحض و دحض .
دحاق
(
deh q
) م . ع . دحق دحقا و دحاقا . مر . دحق .
دحال
(
deh l
) ا . ع . ج . دحل .
دحال
(
deh l
) م . ع . داحل عن الشيئ دحالا : امتناع كرد از آن چيز . و داحل مداحلة و دحالا : مر .
مداحلة .
دحامس
(
dah mes
) ع . ج . دحمس و دحمسة .
دحامس
(
dah mes
) ا . ع . شبهاى تاريك . و سه شب آخر ماه كه حنادس نيز گويند .
دحامس
(
doh mes
) ص . ع . رجل دحامس : مرد گندم گون درشت فربه .
و مرد شجاع .
دحامل
(
doh mel
) ص . ع . درشت خلقت پر گوشت .
دحامها
(
dahhan - mahhan
) ع . كلمهء فعل اى دعها معها .
دحب
(
dahb
) م . ع . دحبه دحبا ( از باب فتح ) : دفع كرد آن را . و دحب جاريته دحبا و دحابا : گائيد آن كنيزك را .
دحباء
(
dehb '
) و دحبأة (
dahba'at
) و دحباة (
dahb t
) م . ع . گائيدن . يق :
دحبأ جاريته دحبأة و دحباء و دحباة :
گائيد كنيزك خود را .
دحبة
(
dohabat
) ا . ع . انبوه گوسپندان .
دحبة
(
dahabbat
) ا . ع . هر چيز نزديك .
دحث
(
dahs
) و (
dahes
) و (
dahos
) ا . ع . مرد نيك گويا .
دحج
(
dahj
) م . ع . دحجه دحجا ( از باب فتح ) : كشيد آن را بر روى زمين .
و دحج الجارية : گائيد آن كنيزك را .
دحجاب
(
dehj b
) و دحجبان (
dohjob n
) ا . ع . آنچه برآمده باشد از زمين مانند حرة .
دحداح
(
dahd h
) و دحداحة (
dahd hat
) ا . ع . كوتاه بالا و قصير .
دح دح
(
dah - dah
) و (
deh - deh
) ع . كلمهء فعل كه به شخص مقر گويند اى اقررت فاسكت .
دحدح
(
dahdah
) و دحدحة (
dahdahat
) ا . ع . كوتاه بالا و قصير .
دحدرة
(
dahdarat
) م . ع . دحدره دحدرة : غلطانيد آن را .
دحر
(
dahr
) م . ع . دحره دحرا و دحورا ( از باب فتح ) : راند آن را . و دحر فلانا : دور كرد فلان را . و دحر الله الشيطان : دفع كرد خدا شيطان را .
دحراج
(
dehr j
) م . ع . دحرجه دحرجة و دحراجا : گرد گردانيد آن را .
دحرجة
(
dahrajat
) م . ع . دحرجه دحرجة و دحراجا . مر . دحراج .
دحروجة
(
dohrujat
) ا . ع . آنچه را كه جعل گرد كرده مىغلطاند . ج : دحاريج .
دحس
(
dahs
) ا . ع . كشت زارى كه پر از دانه باشد .
دحس
(
dahs
) م . ع . دحس بينهم دحسا ( از باب فتح ) : دورى افگند ميان ايشان . و دحس الشيئى : پر كرد آن چيز را . و دحس السنبل : پر شد آن خوشه از دانهها . و دحس برجله : لغزيد . و دحس الحديث : پوشيد سخن را . و دحس بالشر : بطورى بدى را پنهان كرد كه معلوم نشد . و نيز دحس : دست در پوست بالائين و پوست تنك گوسپند كردن بوقت سلخ .
دحسم
(
dohsom
) و دحسمان (
dohsom n
) و دحسمانى (
dohsom niyy
) ا . ع . مرد گندم گون فربه گرد اندام . و انه لدحسمان الامر :
بدرستى كه او فساد كنندهء در كار است .
دحص
(
dahs
) م . ع . دحص المذبوح برجله دحصا ( از باب فتح ) : جنبانيد آن مذبوح پاى خود را و كاويد .
دحض
(
dahz
) م . ع . دحض برجله دحضا ( از باب فتح ) : كاويد بپاى خود .
و دحض عن الامر : تفتيش نمود در كار .