دامن بوسى
(
d man - busi
) ا . پ .
بوسيدن زانو و دامن كسى و اظهار كوچكى و تملق .
دامن دار
(
d man - d r
) ص . پ . عريض و پهن و گشاد و فراخ از پارچهها .
دامن دراز
(
d man - der z
) ص . پ .
احمق و كودن و آنكه كارهاى احمقانه كند .
دامن در زير پا
(
d man - dar - zire - p
) ص . پ . مضطرب و پريشان .
دامن سوار
(
d man - sov r
) ص . پ .
كودكى كه بازى مىكند در حينى كه بر پشت اسب سوار است .
دامن فشان
(
d man - fec n
) ص . پ .
روگردان و پرهيز كنان .
دامن كشان
(
d man - kac n
) ص .
پ . كسى كه از روى تكبر و غرور و تبختر حركت كند .
دامن گير
(
d man - gir
) ا و ص . پ .
مصاحب . و مدعى . و مانع . و گرفتار . و هر چيزى كه باعث سكون و عدم حركت شخص گردد . و هر چيز كه شخص را مجبور بحمايت و حراست كسى و يا چيزى كند .
دامن گيرى
(
d man - giri
) ا . پ .
پيوستگى . و گرفتارى . و دوستى . و اشتغال .
و شكايت .
دامن نشان
(
d man - nec n
) ص . پ .
درويش و مردم فقير .
دامنه
(
d mane
) ا . پ . كناره . و كنارهء كوه و پاى كوه و تنيزهء كوه . و حاشيه و سجاف . و دور و طرف . و دنباله . و دامنهء زين :
حاشيهء زين . و بند ركاب .
دامنى
(
d mani
) ا و ص . پ . سرانداز و مقنعهء زنان . و منسوب بدامن .
دامنى
(
d meni
) ا . پ . تريشهاى از كفن كه كسان و اقوام مرده نگاه دارند . و زين پوش . و اسباب خانه . و زينتى كه به پيشانى آويزند .
دامود
(
d mud
) ا . پ . عفو و بخشش گناه كه بسهو از كسى صادر شده باشد .
داموز
(
d muz
) ا . پ . سله و سبد بزرگى كه دو چوب بر دو طرف آن بندند و بدان سرگين و مانند آن كشند . و بيل و پاروى برف روبى .
داموس
(
d mus
) ا . ع . كازهء صياد .
داموغ
(
d muq
) ا . پ . فرياد و فغان و ناله و زارى براى دادرسى و استعانت .
داموغ
(
d muq
) ص . ع . حجر داموغ : سنگ سرشكن كه شكستگى وى بدماغ رسد .
داموغة
(
d muqat
) ص . ع . بمعنى داموغ و التاء للمبالغة .
داموق
(
d muq
) ص . ع . يوم داموق :
روز بسيار گرم .
دامى
(
d mi
) ا . پ . صياد و شكارچى .
دامى
(
d mi
) ص . ع . خون ريز و خونين و خون آلود . و هو دامى الشفة :
او فقير است .
دامياء
(
d mi '
) ا . ع . خير و بركت .
داميار
(
d m - y r
) ا . پ . دامى و صياد و شكارچى .
دامية
(
d miat
) ا . ع . سرشكستگى كه خون پديد آيد از وى و نرود . مر . دامعة .
داميدن
(
d midan
) ف ل و م . پ .
بر بالا رفتن . و سوار شدن . و برابر چيزى شدن .
و باد زدن . و از بيخ و بن بركندن . و تخم افشاندن . و بباد دادن خرمن . و برد باد خاك را . و بهم زدن مايع جوشان تا سر نرود . و ظاهر شدن . و معروف گشتن و معلوم گرديدن .
و پاره كردن .
دان
(
d n
) ا . پ . دانه و هر تخمى از ميوجات و ديگر نباتات كه داراى حجم كوچكى باشد مانند دان گندم و دان انگور و دان خرما و دان هلو . و دان دادن : دانه و چينه بپرندگان دادن . و دان شدن : پراگنده و پاشان گشتن مانند حبههاى انگور . و دان كردن : حبههاى انگور و جز آن را از از خوشه جدا كردن .
دان
(
d n
) ص . پ . دانا و داننده و عالم و آگاه و هميشه بطور تركيب استعمال مىشود مانند قدردان يعنى كسى كه آگاه و واقف از مرتبه و درجهء شخصى باشد . و نكته دان :
يعنى باريك بين و بصير و آگاه . و چيز دان : آنكه بهر چيز دانا و آگاه است .
دان
(
d n
) پ . حرف اسمى كه هميشه در آخر اسمها در مىآيد و دلالت بر ظرفيت مىكند مانند آبدان بمعنى حوض و آبگير و بركه و خزينهء آب . و آتشدان : منقل و اجاغ .
و بول دان : قاروره . و شمعدان :
آلتى كه در آن شمع گذاشته مىافروزند . و قلمدان : آلتى كه در آن قلم و دوات و ساير لوازم تحرير مىگذارند . و ميدان :
بر ميل و صراحى و هر ظرفى كه در آن شراب ريزند .
دانا
(
d n
) ا و ص . پ . از نامهاى بارى تعالى . و عالم و مرد عالم و داننده و عاقل و داراى دانش و علم . و داناى ايران :
جاماسب حكيم منجم و داناى روم :
افلاطون . و داناى طوس : فردوسى . و خواجه نصير .
داناتر
(
d n - tar
) ص . پ . عاقلتر و با دانشتر .
داناترى
(
d n - tari
) ا . پ . علميت و بيشتر از ديگران دانائى داشتن .
داناج
(
d n j
) ا . ع . - معرب دانا - دانشمند و عاقل . ج : دنج .