گازران : نشانى كه بر كنار پارچه باشد و از شستن بر طرف نشود . و داغى كه به هيچ چيز نرود و نشان ثابت و تغيير ناپذير .
داغ بررو
(
d q - bar - ru
) ا . پ .
نشان و علامت بندگى و عبوديت .
داغدار
(
d q - d r
) ا و ص . پ . لكه دار و خط دار . و عيبدار . و بنده و عبد .
داغ دل
(
d q - del
) ص . پ . دل شكسته .
داغ ديده
(
d q - dide
) ص . پ .
لكهدار و داغدار . و تباهى ديده و زيان رسيده .
و آنكه فرزندش مرده باشد .
داغر
(
d qer
) ص . ع . فرومايه و ذليل . و ذهب صاغرا داغرا : رفت خوار و ذليل .
داغستان
(
d qest n
) ا . پ . نام مملكتى كه بيشتر آن كوهستان است .
داغسر
(
d q - sar
) ا و ص . پ . اصلع و كسى كه پيش سروى تا فرق سرش بىموى باشد .
و پرندهاى از جنس گنجشك و خوش آواز كه در سر او چند پر مىباشد . و گنجشك نر .
داغصة
(
d qesat
) ا . ع . سر زانو و آئينهء زانو . و آب صاف تنك . ج : دواغص .
داغگاه
(
d q - g h
) ا . پ . جائى كه در آن اسبان ايلخى را داغ مىگذارند . و جزيه خانه و انجائى كه فرامين و احكام را مهر مىكنند .
داغگر
(
d q - gar
) ا . پ . آنكه حيوانات را داغ مىگذارد .
داغلة
(
d qelat
) ا . ع . كينهء نهانى . و مردم عيبجو و خيانت كار .
داغم
(
d qem
) ص . ع . مردم سيه چرده .
و راغم داغم : از اتباع است .
داغنه
(
d q - neh
) ا . پ . رسواكننده .
و داغ گذارنده .
داغول
(
d qul
) ص . پ . عيار و مكار .
و حرامزاده .
داغولى
(
d quli
) ا . پ . تلبيس و عيارى و فريب و مكر و حيله و تزوير و حرامزادگى .
و نام جاسوس نصر سيار .
داغى
(
d qi
) ا و ص . پ . افزارى آهنين و نوك آن شبيه بزيتون و جز آن كه در آتش تافته و بدن انسان و يا حيوان را بدان داغ كنند .
و لكهدار و عيبدار . و داغى شدن :
عيبدار شدن . و كهنه و فرسوده شدن . و شهرت يافتن .
داغينه
(
d qine
) ا و ص . پ . كهنه و مستعمل و فرسوده . و داغى يعنى آهن تافته شده كه بدان داغ كنند .
دافة
(
d ffat
) ص . ع . جماعة دافة :
گروه نرم رو . ج : دواف . و كذلك الابل .
دافة
(
d ffat
) ا . ع . لشكرى كه بجانب دشمن مرور كند .
دافر
(
d fer
) ص . ع . متعفن و بدبو .
دافع
(
d fe '
) ص . ع . ناقة دافع :
شتر مادهاى كه فله باز گيرد در پستان پيش از زادن .
دافع
(
d fe '
) افا . ع . راننده و سپوزنده .
و بر طرف كننده . ج : دافعون .
دافع
(
d fe '
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - راننده و دور كننده و پس نشاننده . و حامى .
دافعة
(
d feat
) ا و ص . ع . رودبار و نهر جارى . و توجبه . و زمين نشيب نرم كه در آن رود افتد . و ناقة دافعة : شتر مادهاى كه در پستان وى پيش از زادن فله باز گيرد . و باصطلاح طب قوهاى كه فضلهء باقى غذا را كه صلاحيت اغتذا ندارد دفع كند تا متعفن نگردد .
دافعه
(
d fee
) ص . پ . - مأخوذ از تازى - راننده و بر طرف كننده . و باصطلاح طب قوهء دافعه قوهاى كه فضلهء باقى غذا را كه صلاحيت اغتذا ندارد دفع كند .
دافق
(
d feq
) ص . ع . ماء دافق :
آب جهنده ( فاعل بمعنى مفعول ) .
دافناء
(
d fen '
) ا . ع . دافناء الامر :
داخل كار .
دافنة
(
da'fenat
) ص . ع . بقرة دافنة الجذم : گاو دندان سودهء از پيرى .
دافه
(
da'feh
) ا . ع . مسافر و در آينده . و مرد غريب ( مقلوب الهادف ) .
داق
(
d qq
) ص . ع . عيب گوى مسلمانان .
ج : دققة . و آنكه مىكوبد و كوبنده .
داقع
(
d qe '
) ص . ع . فرومايه و خوار .
و تهيدست . و آنكه طلب اندك از معيشت نمايد .
داكس
(
d kes
) ا . ع . فالى كه از عطسه و جانور و مانند آن گيرند و هى لغة فى كادس .
دأل
(
d 'l
) ا . ع . گرگ . و فريب و حيله .
و نوعى از راسو . و نام پدر قبيلهاى .
دأل
(
da'l
) و (
d al
) م . ع . دأل دألا و دألا و دألى ( از باب فتح ) : آهسته رفت و گامها را نزديك نهاد .
دأل
(
daal
) م . ع . دأل فلانا و له دألا و دألانا ( از باب فتح ) : فريفت فلان را .
دال
(
d l
) ا . پ . عقاب سياه بزرگ كه پر او را بر تير نصب كنند . و زن فربه سمين .
و ماهى بزرگ . و دال مينوفر : نسكى از بيست و يك نسك كتاب زند .
دال
(
d l
) ص . پ . دار و دارنده .
دال
(
d l
) ا و ص . ع . حرف چهارم از حروف ابجد . و خم و كج و منحنى . و ج .
دالة .
دال
(
d l
) ص . پ . - مأخوذ از تازى - دلالت كننده و هدايت كننده و نشان دهنده و تعيين كننده . و مفسر و مبين .
دال
(
d ll
) افا . ع . دلالت كننده و راه نماينده .