همشاگرد و رفيق درس و هم مكتب .
داشاب
(
d c b
) ا . پ . داد و دهش و بخشش و انعام .
داشاد
(
d c d
) ا . پ . نشاط و سرور .
و عطا و بخشش و انعام . و مكافات و جزا و تلافى و پاداش . و كوره و تنور . و دوافروش .
و خوشبوى فروش و عطار .
داشت
(
d ct
) ا . پ . پرورش و تربيت .
و توجه . و حمايت . و تيمار اسب . و ملازمت .
و خدمت . و كورهء سفال پزى . و بخشش و انعام . و داشت نيكو يافته : نيك تيمار شده مانند اسب . و بد داشت : بد پرورش و بد تربيت و شرير .
داشتن
(
d ctan
) ف ل و م . پ . دارا بودن و مالك بودن . و تصرف كردن و ضبط كردن و مالك شدن و بدست آوردن . و اقرار و اظهار كردن . و برداشتن : افراشتن و بلند كردن و افراختن . و ترقى دادن . و حمل كردن و بردن . و برپاى داشتن :
برقرار كردن . و افراشتن و بلند كردن . و نصب كردن . و راست كردن .
داشته
(
d cte
) ص . پ . دارا بوده و مالك بوده . و كهنه و فرسوده و ضايع شده .
و داشته شدن : دارا شدن .
داشخار
(
d cx r
) و داشخال (
d cx l
) و داشخوار (
d cx r
) ا . پ . ريم آهن و خبث الحديد .
داشن
(
d can
) ا . پ . عطا و بخشش و انعام و اجر و جزا و مكافات نيكى . و نقد و جنسى كه در روز عيد و ديگر جشنها بر سم نذر و يا صدقه به فقرا و مساكين دهند . و مواجب .
داشن
(
d cen
) ا . ع . جامهء نو كه پوشيده نشده باشد . و خانهء نو كه در آن هنوز سكونت نكرده باشند ( مأخوذ از دشن فارسى است ) .
دأص
(
da's
) م . ع . فيريدن و سخت شادان شدن . و دئص المال : آگنده گوشت شدند شتران از فربهى ( و الفعل من سمع ) .
داصة
(
d sat
) ع . ج . دائص .
دأض
(
da'z
) ا . ع . فربهى و آگندگى گوشت . و بىنقصانى پوست .
دأظ
(
da'z
) م . ع . دأظه دأظا ( از باب فتح ) : خفه كرد او را . و دأظ فلانا : سخت خشم گرفت بر فلان . و دأظ فلان : فربه شد فلان . و دأظ السقاء :
پر كرد مشك را . و دأظ القرحة : افشرد قرحه را .
داعب
(
d eb
) ص . ع . ماء داعب :
آبى كه در حين جريان برجهد . و رجل داعب : مرد با مزاح .
داع داع
(
d e - d e
) ع . كلمهاى است كه در خواندن گوسپندان و يا زجر كردن آنها استعمال مىكنند .
داعر
(
d er
) ص . ع . فحل داعر :
گشن نجيب و بسيار نتاج . و خبيث داعر :
تباه كار پليد . و عود داعر : چوب پوسيده وردى .
داعرة
(
d erat
) ص . ع . نخلة داعرة : خرما بنى كه گشن نپذيرد . ج : مداعر و مداعير . و خبيثة داعرة : زن تباهكار پليد .
داعرية
(
d eriyyat
) ص . ع . ابل داعرية : شتران منسوب بفحل داعر .
داعك
(
d ek
) ص . ع . رجل داعك :
مرد گول و احمق .
داعكة
(
d ekat
) ص . ع . رجل داعكة :
مرد بسيار گول و التاء للمبالغة .
داعكة
(
d ekat
) ا . ع . زن گول بىباك و دلير .
داعل
(
d el
) ا و ص . ع . گريزنده و هارب . و رجل داعل : مرد فريبنده .
داعون
(
d una
) ع . ج . داعى .
داعى
(
d i
) ا . ع . خواننده . و داعى لله : آن حضرت صلى اللّه عليه و آله . ج :
داعون و دعاة . و بر مؤذن هم اطلاق كنند .
و فى الحديث : دع داعى اللبن . مر .
داعية اللبن .
داعى
(
d i
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - دعا كننده . و خواهنده و درخواست كننده و طلب كننده . و قصد كننده . و اقتضا كننده .
و دعوت كننده . و اديب و سخنران .
داعية
(
d iyat
) ا . ع . آواز اسبان در كارزار . و داعية اللبن : شيرى كه در پستان باقى گذارند تا ديگر شير را بخواند .
داعيه
(
d iye
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - خواهش . و اراده . و استدعا و درخواست . و ادعا .
و مدعا . و لزوم . و مرگ . و سبب و جهة و موجب . و اراده و قصد . و مراد و مقصود .
داغ
(
d q
) ا . پ . نشان و علامت .
و اثرى كه در بدن حيوان و يا انسان از اثر آهن تافته شده و جز آن پديد آيد و نشان و علامت آن اثر . و اثر زخم و جراحت .
و خال . و لكه . و آبله . و ميخچه . و عيب .
و كلف . و لكه به روى لباس . و كوه . و معنى كه شاعر در چند جا بندد . و نام شاعر كه در غزل و قصيده مذكور شود . و سوزان و خيلى گرم . و داغ بلندان : نشانى كه از سجده كردن بسيار در پيشانى مردم بهم رسد و چسنگ نيز گويند . و داغ شدن : خيلى گرم شدن و بدرجهء سوزان رسيدن . و عيب دار گرديدن . و شهرت يافتن . و كهنه و مستعمل بودن . و داغ كردن : بدرجهء سوزان گرم كردن . و نشان كردن : و داغى بر بدن انسان و يا حيوان گذاشتن . و داغ