خيل
(
xil
) ع . ج . اخيل .
خيل
(
xayal
) ا . ع . كبر و بزرگ منشى .
خيلاء
(
xayl '
) ص . ع . زن خالدار .
خيلاء
(
xoyal '
) و (
xeyal '
) ا . ع .
يق : اختال الرجل و به خيلاء و خيلاء يعنى خراميد آن مرد با كبر و بزرگ منشى و غرور .
خيلان
(
xil n
) ع . ج . خال .
خيلان
(
xayal n
) و خيلة (
xaylat
) و (
xilat
) م . ع . خال خيلا و خيلانا خيلة و خيلة . مر . خيل و خيل .
خيلة
(
xayalat
) ا . ع . كبر و بزرگ منشى .
خيلتاش
(
xayl - t c
) ا . پ . سپاه و لشكرى كه همه از يك خيل و يك طايفه باشند . و گروه نوكران و غلامان از يك خيل . و امير و صاحب خيل و سپاه .
خيلخانه
(
xayl - x ne
) ا . پ . خاندان و دودمان .
خيلع
(
xayla '
) ا . ع . پيراهن بىآستين .
و بيم و ترس طارى بر دل كه گويا پرى مس كرده است . و گرگ . و موضعى .
خيلو
(
xilu
) ا . پ . خيرو . و خبازى .
خيلولة
(
xaylulat
) ا . ع . تكبر و غرور و كبر .
خيلولة
(
xaylulat
) م . ع . خال خيلولة ( از باب سمع ) : تكبر نمود . و خال خيلا و خيلولة : مر . خيل و خيل .
خيلى
(
xayli
) ص و م ف . پ . بسيار و بسى و فراوان و بغايت و بينهايت . و مدتى .
خيم
(
xaym
) ا . ع . نام چند موضع . و نيز خيم : لغتى است در خيمة . ج : خيام .
خيم
(
xaym
) م . ع . خام عنه خيما و خيمانا و خيوما و خيمومة و خياما .
مر . خيام .
خيم
(
xaym
) و (
xayam
) و (
xeyam
) ع . ج . خيمة .
خيم
(
xim
) ا . ع . خو و طبيعت و واحد و جمع در آن مساوى است . يقال : هو كريم الخيم و هم كريمو الخيم . و جوهر شمشير .
خيم
(
xim
) ا . پ . خوى و طبيعت . و خوى بد . و جوالى از ريسمان پنبه . و رندش روده و شكنبه يعنى آنچه از روده و شكنبه بتراشند . و استفراغ و قى . و چركى كه در گوشه هاى چشم بهم رسد . و لعابى كه از بينى و دهان آدمى برآيد . و جراست . و ديوانه و مجنون .
خيمات
(
xaym t
) ا . ع . ج . خيمة .
خيمان
(
xayam n
) م . ع . خام خيما و خيمانا و خياما . مر . خيام .
خيمة
(
xaymat
) ا . ع . كوهچهء متفرد بالاى كوه ايانين . و هر خانهء مستدير . و سه يا چهار چوب كه بر آن گياه يز اندازند و در گرما بسايهء آن نشينند . و هر خانهاى كه از چوبهاى درخت ساخته شود . ج : خيمات و خيام و خيم و خيم و خيم .
خيمشاه
(
ximc h
) ا . پ . غم و اندوه .
خيمع
(
xayma '
) ا . ع . زن زناكار و زن فاجر .
خيمگى
(
xaymagi
) ا . پ . آنكه فرمان خيمه برپاى كردن مىدهد . و دربان خيمه . و سوزن بزرگى كه با آن خيمه مىدوزند .
خيمناك
(
xim - n k
) ا . پ . مردم مجروح .
خيمه
(
xayme
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - چادر و ستاوه و منزلگاه قابل حمل و نقل كه از پارچههاى كلفت مانند كرباس و كتان و جز آن مىسازند و در صحرا و باغ جهة نشستن در زير سايهء وى آن را بر پا مىكنند . و سراپرده و خرگاه و آلاچيق و سياه چادر . و خيمهء ازرق : آسمان . و خيمه بصحرا بردن :
غايب شدن . و آشكارا و بىپرده بودن . و خيمه در خرابى زدن : بيقرار شدن و بىقرارى كردن . و بىباك و بىشرم بودن .
و خيمهء دهر : آسمان . و خيمهء روحانيان : آسمان . و خيمه زدن :
چادر برپا كردن . و عجب و تكبر كردن . و باد در بوق انداختن يعنى برپاى خاستن آلت تناسل . و فرود آمدن و مقيم شدن و نزول كردن . و لشكر كشيدن . و خيمهء زنگارى : آسمان . و خيمهء فيروزه رنگ آسمان . و خيمهء كبود : تيز آسمان .
خيمه دوز
(
xayme - duz
) ا . پ .
چادردوز .
خيمه زن
(
xayme - zan
) ا . پ . كسى كه چادر برپا مىكند .
خيمه سرا
(
xayme - sar
) ا . پ .
آسمان .
خيمه گاه
(
xayme - g h
) ا . پ . صحرا .
خيمى
(
xaymi
) ا . پ . چادر دوز .
خينا
(
xin
) ا . پ . سرود و نغمه و آواز خوش .
خيناگر
(
xin - gar
) ا . پ . سازنده و مغنى و مطرب .
خينور
(
xinavar
) ا . پ . پل صراط .
خينيدن
(
xinidan
) ف م . پ . آراستن و آرايش كردن و زيبيدن و زينت دادن .
خيو
(
xayu
) و (
xiv
) ا . پ . تف و آب دهن و خلشك .
خيوت
(
xoyut
) م . ع . خات خيتا و خيوتا . مر . خيت .
خيوت
(
xoyut
) ا . ع . بانگ و فرياد .
خيور
(
xoyur
) ع . ج . خير .
خيوش
(
xoyuc
) ع . ج . خيش .
خيوشان
(
xayuc n
) ا . پ . نام شهرى