تخطي إلى المحتوى الرئيسي

فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — صفحة 1401

مساهمون:

ص١٤٠١
خمان الناس اى من رذالهم . و كذا من خمان الناس . و نيز متاع ردى . و درخت به كار نيامدنى .

خمانا

(
xam n
) ا . پ . حريف و همخواه و رقيب .

خمانائى

(
xam n 'i
) ا . پ . رقابت و برابرى .

خمانيدن

(
xam nidan
) ف ل و م . پ . كج كردن و خم كردن و پيچيدن و پيچانيدن . و كج شدن و تاب دادن . و تقليد كردن گفتگو و حركات و سكنات مردم را بطريق مسخرگى .

خماهان

(
xom h n
) ا . پ . سنگى بغايت سخت و تيره رنگ و بسرخى مايل و دو نوع است نر و ماده و نر آن را چون با آب بسايند مانند شنجرف سرخ گردد و مادهء آن همچو زرنيخ زرد شود . و بابا قورى .

خماهن

(
xom han
) ا . پ . خماهان . و مهرهء سياه مايل بسرخى .

خمائص

(
xam es
) ع . ج . خميصة .

خمائل

(
xam 'el
) ع . ج . خميلة .

خمب

(
xomb
) ا . پ . خم و خم بزرگ ودن . و نفير و بوق .

خم بخم

(
xam - be - xam
) ص . پ . بهم حلقه شده و بهم پيچيده .

خمبره

(
xombare
) ا . پ . خم كوچك و خمچه . و نام مرغى . و خمپاره .

خمبره‌چى

(
xombare - ci
) ا . پ . خمپاره‌چى و خمپاره انداز .

خمپاره

(
xom - p re
) ا . پ . يك نوع سلاحى آتشين شبيه بتوپ .

خمت

(
xomt
) ا . پ . خم بزرگ .

خمج

(
xamaj
) ا . ع . فتور و سستى . و بوى گرفتگى گوشت . و تباهى خرما . و دين و خو . و بدى ستايش . و از اعلام است .

خمج

(
xamaj
) م . ع . خمج الماء خمجا ( از باب سمع ) : بوى گرفت آب از درنگى .

خمج

(
xamej
) ا . ع . اصبح خمجا اى فاترا .

خمجاج

(
xamj j
) ا . پ . ظرف شيشه‌اى بزرگ و منقش . و كيسه و خريطه‌اى كه مسافر در آن شانه و جعبهء آتش زنهء خود را گذارد .

خمجه

(
xamejat
) ص . ع . ناقة خمجة : شتر ماده‌اى كه بعلتى آب نخورد .

خمجر

(
xamjar
) و (
xomajer
) ا . ع . آب شور . و آب كه بتلخى نرسيده باشد و آن را ستور خورد .

خمجرير

(
xamjarir
) ص . ع . آب شور . و آب كه بتلخى نرسيده باشد و آن را ستور خورد . و آب تلخ .

خمجريرة

(
xamjarirat
) ا . ع . بينهم خمجريرة : در ميان ايشان آميختگى است بر سبيل افساد .

خمجليلة

(
xamjalilat
) ا . ع . بينهم خمجليلة اى خمجريرة .

خمچاخ

(
xamc x
) ا . پ . خمجاج .

خمچه

(
xom - ce
) ا . پ . خم كوچك .

خمخانه

(
xom - x ne
) ا . پ . ميكده و ميخانه و شراب خانه .

خمخم

(
xemxem
) ا . ع . پستان گوسپند كه بسيار شير باشد . و گياهى خاردار .

خمخم

(
xomxom
) ا . ع . جانور كوچكى دريائى .

خمخم

(
xomxom
) ا . پ . رستنى كه آن را خاكشى و شفترك نيز گويند .

خمخمة

(
xamxamat
) م . ع . منگيدن . و متكبرانه سخن گفتن . و از بينى حرف زدن . و نوعى از خوردن و آن زشت باشد .

خمد

(
xamd
) م . ع . خمدت النار خمدا و خمودا ( از باب نصر و سمع ) : فرو مرد زبانهء آتش و آتش هنوز باقى است . و خمد المريض : بيهوش شد بيمار و يا مرد . و خمدت الحمى : كم شد سختى تب . و نيز خمد : خوابانيدن آتش در جائى .

خمدار

(
xam - d r
) ص . پ . تاب‌دار و ملتوى و مجعد .

خمدان

(
xom - d n
) ا . پ . ميكده و شراب خانه . و داش . و كورهء خشت‌پزى و سفال‌پزى .

خمده

(
xamde
) ص . پ . خميده و خم گرديده . و خفتة و خوابيده .

خمر

(
xamr
) ا . ع . ( مونث و گاه مذكر آيد ) شراب و مى و آب انگور كه مسكر بود . و يا هر چه مسكر بود زيرا زمانى كه آيهء تحريم خمر در مدينه نازل شد شراب انگورى در مدينه نبود بلكه شراب خرما بود و سميت بذلك لانها تخمر العقل و تستره او لانها تركت حتى ادركت و اضمرت او لانها تخامر العقل . و نيز خمر : انگور . و ما هو بخل و لا خمر : نه خير در اوست و نه شر .

خمر

(
xamr
) م . ع . خمره خمرا ( از باب نصر و ضرب ) . پوشانيد آن را . و خمر الشيئى : پنهان كرد آن چيز را . و نيز خمر : نوشانيدن مى . و شرم داشتن . و مايه كردن در خمير . و گذاشتن آرد سرشته و گل و لاى را تا خمير شود .

خمر

(
xemr
) ا . ع . بدخواهى و حقد و كينه و غل .

خمر

(
xomr
) و (
xomor
) ع . ج . خمار .

خمر

(
xamar
) ا . ع . جماعت مردم و انبوهى آنها . و تغير از حالى كه بر آن بود . و دوخته شدن بار ديگر دو كرانهء توشه دان يك بار دوخته را . و آنچه مردم را بپوشاند از سقف و كوه و وادى و مغاك و درخت و ريگ توده و مانند آنها . و نام كوهى . المثل : فلان يدب له الضراء و يمشى له الخمر يضرب للرجل يختل صاحبه . و جاء ناعلى خمر : در پنهانى و ناگهانى آمد ما را .