تخطي إلى المحتوى الرئيسي

فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — صفحة 1371

مساهمون:

ص١٣٧١

خصاف

(
xes f
) ا . ع . نام اسب اصيل سمير بن ربيعهء باهلى و منه المثل : اجرء من فارس خصاف . و نام اسب اصيل جمل بن زيد بن عوف بن بكر بن وائل و كان معه هذا الفرس و طلبه المنذر بن امرئ القيس ليستحلفه فمنعه اياه و حضاه بين يديه لجراته فسمى خاصى خصاف و منه المثل : اجرء من خاصى خصاف . و نيز خصاف از اعلام است .

خصاف

(
xes f
) ا . ع . ج . خصفة .

خصاف

(
xas fe
) ا . ع . نام اسب مالك ابن عمر و منه المثل : اجرء من فارس خصاف .

خصاف

(
xass f
) ا . ع . بسيار دروغ‌گوى . و نعل دوز . و از اعلام است .

خصال

(
xes l
) م . ع . خصلهم خصلا و خصالا ( از باب نصر ) : غلبه كرد بر آنها بتيراندازى . و خصل الشيئى : بريد آن چيز را .

خصال

(
xes l
) ا . ع . ج . خصلة .

خصال

(
xes l
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - خويها و خصلتها خواه نيك باشد و يا بد . و داو قمار و شتل . و خصال حميده : خوى هاى نيك . و خصال رذيله : خويهاى زشت و بد .

خصالة

(
xos lat
) ا . ع . گندم و جو باقى ماندهء در خرمن بعد باد دادن . و دانهء تلخ و جز آن كه از گندم برآيد .

خصام

(
xes m
) ا . ع . ج . خصم .

خصام

(
xes m
) م . ع . خاصمه مخاصمة و خصاما و خصومة : پيكار كرد با وى .

خصان

(
xess n
) و (
xoss n
) ا . ع . خاصگان . يق : انما يفعل هذا خصان من الناس اى خواص منهم . و كذلك خصان من الناس .

خصائص

(
xas es
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - خاصيتها و اختصاصات و شايستگيها و سزاواريها .

خصائص

(
xas es
) ا . ع . ج . خصاصة .

خصائل

(
xas el
) ا . ع . ج . خصيلة .

خصائل

(
xas el
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - خصلتها و صفتها .

خصب

(
xasb
) ا . ع . شكوفه خرما . و خرما بن . و خرما بن بسيار بار .

خصب

(
xesb
) ا و ص . ع . بسيارى نبات . و فراخى سال و حال . و فراخى ناحيهء مرد و بسيارى خير وى . و بلد خصب يعنى شهر فراخ سال . و ارضون خصب : زمينهاى بسيار گياه فراخ سال .

خصب

(
xesb
) م . ع . خصب خصبا ( از باب سمع و ضرب ) : فراخ سال و فراخ حال گرديد .

خصب

(
xosb
) ا . ع . جانب . ج : اخصاب . و مارى سپيد . و كوهى .

خصب

(
xaseb
) ص . ع . بسيار گياه .

خصبة

(
xasbat
) ا . ع . واحد خصب . - يك خرما بن بسيار بار .

خصبة

(
xasbat
) و (
xesbat
) ص . ع . ارضون خصبة : زمينهاى بسيار گياه فراخ سال . و كذلك ارضون خصبة .

خصبة

(
xasebat
) ص . ع . مؤنث خصب - بسيار گياه .

خصر

(
xasr
) ا . ع . ميان مردم . و ميان كف پاى كه به زمين نرسد . و راه ميان سر ريگ توده و بن آن . و ما بين بن سوفار و پر تير . و جاى خانه‌هاى اعرابيان . ج : خصور .

خصر

(
xasar
) ا . ع . سرما .

خصر

(
xasar
) م . ع . خصر الرجل خصرا ( از باب سمع ) : سرما يافت مرد . و سرما خورد . و خصر يدى و خصر يومنا يعنى سرد شد .

خصر

(
xaser
) ص . ع . سرد . و ماء خصر : آب سرد .

خصرة

(
xosrat
) ا . ع . كوتاهى .

خصص

(
xasas
) م . ع . خصصت خصصا ( از باب سمع ) : درويش شدى تو .

خصف

(
xasf
) ا . ع . كفش پاره شده‌اى كه از كفش پارهء ديگر وصله شده باشد .

خصف

(
xasf
) م . ع . خصف النعل خصفا ( از باب ضرب ) : دوخت نعل را . و خصف الورق على بدنه : بر هم نهاد و چسبانيد برگها را يكان يكان بر بدن خود تا عورتش به نظر نيايد . قوله تعالى :
وَ طَفِقا يَخْصِفانِ عَلَيْهِما مِنْ وَرَقِ الْجَنَّةِ . *

خصف

(
xasaf
) ع . ج . خصفة .

خصفة

(
xasfat
) ا . ع . پاره‌هائى كه با آن كفش را وصله كنند .

خصفة

(
xosfat
) ا . ع . درز موزه و كفش و جز آن .

خصفة

(
xasafat
) ا . ع . زنبيلى كه از برگ خرما سازند براى نهادن خرما . و خامهء نيك درشت . ج : خصف و خصاف .

خصل

(
xasl
) ا . پ . - مأخوذ از تازى بمعنى ندب است كه داو بر هفت باشد در بازى نرد . و شرط و پيمان در تيراندازى . و گرو بندى در قمار . و كعبتين .

خصل

(
xasl
) ا . ع . نشانه زنى و رسيدن تير نزديك نشانه و بر همين دو خصلت تيراندازان گرو بندند . و يق : احرز فلان خصله : يعنى غالب آمد فلان در قمار . و كذلك اصاب خصله .

خصل

(
xasl
) م . ع . خصل خصلا و خصالا . مر . خصال .

خصل

(
xosal
) ا . ع . كرانه‌هاى درخت