خربة
(
xarebat
) ا . ع . جاى ويران و ناآباد . ج : خرب و خربات و خرائب .
و نام قريهاى . و نام پنج قريه در مصر .
خربت
(
xar - bat
) و خربته (
xar - bate
) ا . پ . قاز و بط بزرگ . و نادان و احمق .
و ظريف و شوخ و مسخره . و مفسد و بىديانت .
خربد
(
xorabed
) ا . ع . شير خفته و ترش و ستبر .
خربز
(
xorboz
) ا . پ . خربزه . و هندوانه .
و گياهى مانند اشنان .
خربز
(
xorbez
) ا . ع . معرب خربزه و بمعنى آن .
خربزه
(
xar - boze
) ا . پ . بطبخ و ميوهاى شيرين و لذيذ و خوشبو و كلان . و خربزهء ابو جهل : حنظل . و خربزهء روباه :
علقم . و خربزهء هندى : هندوانه .
خربزه زار
(
xarboze - z r
) ا . پ .
فاليز خربزه و خيار و جز آن .
خربسته
(
xar - boste
) ا . پ . جزء بر آمدهء از سقف و قابول .
خربسيس
(
xarbasis
) ا و ص . ع .
ارض خربسيس : زمين سخت . و ما يملك خربسيسا : ندارد چيزى .
خربشة
(
xarbacat
) م . ع . خربش الكتاب خربشة : تباه كرد كتاب را .
خربشك
(
xarback
) ا . پ . آهنگر .
و نعلبند .
خربصة
(
xarbasat
) و (
xerbasat
) ا . ع . زن جوان پر گوشت . ج : خرابص .
خربصة
(
xarbasat
) م . ع . خربص المال كله : افتادند شتران و گوسپندان در چريدن و خوب چريدند . و خربص المال :
مال را گرفته برد . و خربص الاشياء :
تميز داد بعض آن چيزها را از بعض .
خربصيص
(
xarbasis
) ا . ع . چيزى در ريگ كه بريق و لمعان دارد مانند چشم ملخ . و لاغر . و گوشواره . و گياهى كه از دانهء آن طعام سازند . و شتر خرد . و دانه اى از زيور .
خربصيصة
(
xarbasisat
) ا . ع . يك نوع مهرهاى . و ما عليهما خربصيصة :
زيورى نپوشيده است . و ما فى الوعاء خربصيصة : نيست در خنور چيزى . و كذلك ما فى السقاء خربصيصة .
خربط
(
xar - bat
) ا . پ . يعنى بط بزرگ و قاز فربه و سمين . و مرد احمق و ابله .
و آدم وحشى كه مانند غول موىدار باشد و در شكل شبيه انسان بود . و مرد حيلهباز بىديانت .
خربطه
(
xar - bate
) ا . پ . بط بزرگ و فربه . و آدم مسخره .
خربق
(
xarbaq
) ا . ع . - معرب خربق فارسى - رستنى داروئى و بر دو قسم است :
سپيد و سياه و سپيد آن را بگيلانى پلخم و پلاخم گويند و برگ آن مانند برگ بار تنگ باشد و سياه وى برگش شبيه به برگ خيار و تخمش مانند خسك دانه .
خربق
(
xarboq
) ا . پ . خربق و دورس .
خربق
(
xerbeq
) ا . ع . آنجا كه در آن آب صعود مىكند .
خربقة
(
xarbaqat
) ا . ع . تيزروى بر روى زمين . و زجر است مر بزان و آهوان ماده را .
خربقة
(
xarbaqat
) م . ع . خربق الثوب خربقة : شكافت جامه را و بريد .
و خربق العمل : تباه و فاسد كرد عمل را ، و خربق الغيث الارض : شكافت باران زمين را .
خربقين
(
xarbaqayne
) ا . ع . بصيغهء تثنيه - خربق سپيد و سياه .
خربله
(
xarbale
) ا . پ . دولاب و و چرخاب .
خربنده
(
xar - bande
) ا . پ . كسى كه خر الاغ را بكرايه دهد . و كسى كه در بازى خربازان سر ريسمان بدست گيرد .
خربواز
(
xar - bev z
) ا . پ . خفاش بزرگ و شبپرهء كلان .
خربور
(
xarbur
) و (
xorbur
) ا . پ .
شب پرهء كلان . و جغد . و هر مرغى كه بشب پرواز كند .
خربوزه
(
xar - buze
) ا . پ . خربزه .
خربه
(
xarabe
) ا . پ . ويران و خراب .
خربيل
(
xerbil
) ا . ع . مؤمن آل فرعون كه خدا در قرآن مجيد مىفرمايد .
خربيواز
(
xar - biv z
) ا . پ . خربواز و شبپرهء كلان .
خرپشته
(
xar - pocte
) ا . پ . پشتهء بزرگ دراز ناهموار كه ميان آن بلند و دو طرفش نشيب باشد . و خيمه . و طاق . و ايوان . و هر چيز شبيه به آنها و آن را ماهى پشت نيز گويند . و نوعى از جوشن كه در روز جنگ پوشند .
خرپشه
(
xar - pace
) ا . پ . مگس و خرمگس .
خرپور
(
xarpur
) ا . پ . شپرهء كلان .
خرپى
(
xar - pay
) ا . پ . پىپا كه متصل بپاشنه است و باصطلاح تشريح آن را و تراخيل گويند .
خرت
(
xart
) م . ع . خرته خرتا ( از باب نصر ) : سوراخ كرد آن را . و خرت الارض ( از باب ضرب ) : رفت بر زمين و راههاى آن مخوف نبود .