كنيد و اين كلمه را در بازى خريج گويند .
مر . خريج .
خراج
(
xarr j
) ص . ع . رجل خراج ولاج : مرد بسيار زيرك و حيلهگر .
خراج
(
xarr j
) ص . پ . - مأخوذ از تازى - كسى كه بسيار خرج كند و مرد كريم و با دهش .
خراجة
(
xar jat
) م . ع . خرجت المراة فلانة خراجة ( از باب كرم ) :
بسيار خروج شد فلان زن ، و اين را در تعجب گويند .
خراج گزار
(
xer j - goz r
) ص .
پ . باج گزار و ماليات بده و اهل ذمه .
خراجى
(
xer ji
) ص . پ . - مأخوذ از تازى - منسوب بخراج يعنى مالياتى .
خراخر
(
xar xar
) ا . پ . صدا و آوازى كه از گلوى مردم خفته و گلو فشرده برآيد .
خراد
(
xar d
) ا . پ . غليواج و زغن .
خراد
(
xar d
) و (
xarr d
) ا . پ .
پادشاهى كه بفضل و دانش مشهور بوده . و نام پهلوانى ايرانى .
خراد
(
xarr d
) ا . پ . - مأخوذ از خراط تازى و بمعنى آن .
خرادمهر
(
xarr d - mehr
) ا . پ . نام آتشكدهاى در زمان بابك .
خرادى
(
xar di
) ا . پ . - مأخوذ از خراطى و بمعنى آن .
خراديل
(
xar dil
) ص . ع . لحم خراديل : گوشت بريدهء پاره پاره .
خرار
(
xer r
) ع . ج . خرارة (
xarr rat
) .
خرار
(
xarr r
) ص . ع . بسيار روان آواز كن .
خرارت
(
xar ret
) ع . ج . خريت .
خرارة
(
xarr rat
) ا . ع . باد فرنگ كه چوبى است مدور و بر آن ريسمان بندند و در كشاكش آرند تا از آن صدا برآيد . و مرغى بزرگتر از وركاك . ج : خرار .
خرارة
(
xarr rat
) ص . ع . مؤنث خرار .
و عين خرارة : چشمهء روان آواز كن .
خرارق
(
xar req
) ع . ج . خرق .
(
xorraq
) .
خراروش
(
xar ruc
) ا . پ . خلالوش .
خراره
(
xar re
) ا . پ . آوازى كه بسبب گريهء بسيار از گلو برآيد . و صداى آبى كه از جاى بلندى فرو ريزد .
خراز
(
xarr z
) ا . ع . دوزندهء درز موزه و جز آن .
خرازة
(
xer zat
) ا . ع . موزه دوزى و مشك دوزى .
خرازه
(
xar ze
) ا . پ . خرزه و آلت تناسل و نره .
خرازى
(
xarr zi
) ا و ص . پ . - مأخوذ از تازى - مهرههاى در رشته كشيده شده .
و خرازى فروش : خرده فروش و آنكه مهرههاى در رشته كشيده را مىفروشد .
خراس
(
xar s
) ا . پ . آسياى بزرگى كه با چاروا گردانند نه با آب . و خراس خراب و يا خراس خسيسان : كنايه از آسمان .
خراس
(
xarr s
) ا . ع . خم فروش و خمگر .
خراسان
(
xor s n
) ا . پ . مشرق . و مملكت وسيع و عمدهاى كه در قديم آن را باختريان مىناميدند و در شمال رود جيحون واقع شده و پايتخت قديم آن مملكت شهر باختر بوده كه ببلخ معروف است . و نام نوائى از موسيقى .
خراسانى
(
xor s ni
) ا و ص . پ .
منسوب بخراسان . و آفتاب . و نام طعامى .
خراسانى
(
xor s niyy
) ص . ع . منسوب بخراسان .
خراسبان
(
xar s - b n
) ا . پ . مالك و و خداوند خراس .
خراستر
(
xar star
) ا . پ . جانوران موذى مانند مار و كژدم و زنبور و مورچه .
خراسنى
(
xor saniyy
) ص . ع .
خراسانى .
خراسى
(
xor si
) ص . پ . خراسانى .
خرآسيا
(
xar - si
) ا . پ . آسيائى كه با خر مىگردد و خرآس .
خراش
(
xar c
) ا و ص . پ . هر چيز شكافته و دريده . و تلف . و ريش . و خراب و نابكار و بىفايده و از كار افتاده و سقط شده و رخنه كرده . و ميوهء خف زده و پوسيده . و هر چيز پوست كنده شده . و فرومايه . و در حالت تركيب بمعنى نافذ . و گذر . و حك و محو .
و شكاف با ناخن و خار و جز آن . و دلخراش :
هر چيز كه در دل نفوذ كند و از آن بگذرد .
خراش
(
xer c
) ا . ع . داغى مر شتر را كه دراز باشد . و از اعلام است . و كلب خراش : سگ برانگيخته شدهء براى جنگ با سگ ديگر .
خراش
(
xor c
) ا . ع . داغ .
خراشانيدن
(
xar c nidan
) ف م .
پ . خراشيدن كنانيدن و فرمودن .
خراشة
(
xor cat
) ا . ع . حق اندك . يق :
لى عنده خراشة . و آنچه بيفتد از چيزى چون آن را بآهن و جز آن بخراشند .
خراشش
(
xar cec
) پ . م ح . خراشيدن .
خراشع
(
xar ce '
) ع . ج . خرشعة .
خراشه
(
xar ce
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - آنچه از خراشيدن چيزى بريزد .
خراشى
(
xar ciyy
) ا . ع . بلغم .
و خلط سينه . و خدو . يق : القى من صدره خراشى : انداخت از سينهء خود بلغم .