خراشيدگى
(
xar cidagi
) ا . پ .
خاريدگى . و حك . و محو . و چاك . و شكافتگى . و پوست رفتگى و خراش و ريش و زخم كوچك .
خراشيدن
(
xar cidan
) ف ل و م . پ .
خاريدن . و محو كردن . و ريش كردن و مجروح ساختن . و چاك كردن . و تحريك كردن . و غضبناك كردن . و ستردن . و برابر نمودن و هموار و صاف كردن .
خراص
(
xarr s
) ا . ع . دروغگو . ج :
خراصون .
خراص
(
xorr s
) ع . ج . خارص .
خراصة
(
xer sat
) ا . ع . اصلاح - خلاف افساد - .
خراصون
(
xarr suna
) ع . ج . خراص .
خراط
(
xer t
) ا . ع . سركشى ستور و رسن در گسلانى وى از دست كشنده .
خراط
(
xor t
) و (
xar t
) و (
xorr t
) ا . ع . پيه كه از بيخ گياه لخ برآرند .
خراط
(
xarr t
) ا . ع . آنكه چوب تراشد و برابر سازد .
خراطة
(
xer tat
) ا . ع . شغل خراطى .
خراطم
(
xor tem
) ا . ع . زن درآمدهء در سن ياس .
خراطى
(
xar ti
) ا و ص . پ . - مأخوذ از تازى - خراط و خراطى شده .
خراطى
(
xor t
) ا . ع . پيه كه از بيخ گياه لخ برآرند .
خراطى
(
xarr ti
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - شغل تراشيدن چوب و برابر ساختن آن .
خراطيم
(
xar tim
) ع . ج . خرطوم . و خراطيم القوم : مهتران قوم .
خراطين
(
xar tin
) ا . ع . مأخوذ از خراتين و بمعنى آن .
خراع
(
xor '
) ا . ع . ديوانگى شتر ماده .
و شكستگى پشت آن كه پيوسته بدانجهت نشسته ماند و برخاستن نتواند .
خراعة
(
xar at
) ا . ع . بىباكى و بىقيدى .
خراعة
(
xar at
) م . ع . خرع خراعة و خروعا و خرعا ( از باب كرم ) :
سست گرديد .
خراعة
(
xorr at
) ا . ع . بوى شتر ماده .
خراف
(
xar f
) و (
xer f
) ا . ع . هنگام ميوه چيدن .
خراف
(
xar f
) و (
xer f
) م . ع . خرف خرفا و خرافا و خرافا و مخرفا .
مر . خرف .
خرافات
(
xor f t
) ع . ج . خرافة . و حكايتهاى شب .
خرافات
(
xer f t
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - سخنان بيهوده و پريشان كه خوش آيند نباشد .
خرافة
(
xor fat
) ا . ع . آنچه چيده شود از ميوه . و نام مردى پرى زده از قبيلهء عذرة كه آنچه از پريان مىديد نقل مىكرد و مردم آن را دروغ پنداشتندى و باور نداشتندى و گفتندى هذا حديث خرافة و هى حديث مستملح كذب .
ج : خرافات .
خرافت
(
xer fat
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - كلام پريشان و بيهوده كه قابل اعتماد نباشد .
خرافج
(
xor faj
) ا . ع . فراخى عيش .
خراق
(
xer q
) ع . ج . خرق .
خراقة
(
xar qat
) م . ع . خرق بالشئى خراقة ( از باب كرم ) : ندانست آن چيز را .
خراك
(
xar k
) و (
xarr k
) ا . پ .
صدا و خراخرى كه در هنگام خواب و يا از گلو فشردن از بينى آدمى برآيد .
خر الاغ
(
xar - ol q
) ا . پ . خرى كه در چاپار خانه از براى حمل چاپار نگاهدارند .
خرام
(
xer m
) ا . پ . هر رفتارى كه از روى ناز و سركشى و زيبائى باشد . و خوش - رو و جميل و زن خوش صورت و شكيل . و نويد و مژدگانى . و هر چيز خوش . و شادى و شادمانى . و مهمانى و ضيافت و مژدهء بمهمانى طلبيدن . و خوش خرام : خوش رفتار .
خرام
(
xorr m
) ا . ع . از اعلام است .
و چون جمع خارم باشد : كسانى كه در كسب معاصى كمر بسته باشند .
خرامان
(
xer m n
) ص . پ . روندهء با ناز و تكبر و تبختر .
خرامانى
(
xer m ni
) ا . پ . تبختر .
خرامانيدن
(
xer m nidan
) ف م . پ .
خراميدن كنانيدن و فرمودن .
خرامرود
(
xar - amrud
) ا . پ . امرود بد شكل .
خرامة
(
xar mat
) م . ع . خرم الرجل خرامة ( از باب كرم ) : بىباك و گستاخ گرديد آن مرد .
خرامقان
(
xar maq n
) ا . پ . گياهى خوشبو شبيه بسنبل الطيب .
خرامل
(
xar mel
) ا . ع . جامههاى كهنهء هر روز .
خرامنده
(
xer mande
) افا . پ .
كسى كه با شوكت و حشمت و ناز و بزرگوارى راه مىرود و مىخرامد و كسى كه با زيبائى مىخرامد .
و سير كنندهء با ناز .
خراميدگى
(
xer midagi
) ا . پ .
بار بردارى با ظرافت . و زيبائى و چالاكى و لطافت .
خراميدن
(
xer midan
) ف ل . پ .
راه رفتن بناز و تكلف و زيبائى . و خوش رفتن .