جهنده . و اتباع امق است كه بمعنى دراز باشد .
خبقاء
(
xebbeq '
) ص . ع . امراة خبقاء : زن بدخوى .
خبقة
(
xebbeqat
) ص . ع . ناقة خبقة :
شتر مادهء گشاده گام . و قولهم خبقة خبقة ترق عين بقة : در بازى دادن كودكان گويند . مر . حزقة .
خبقى
(
xebbeq
) ا و ص . ع . نوعى از دويدن . و اسب تيزرو . و ناقة خبقى : شتر مادهء گشاده گام .
خبك
(
xabak
) ا . پ . خفه و خفگى و فشردگى گلو و گلو گرفتگى .
خبكال
(
xabk l
) و (
xebk l
) و خبگال (
xabg l
) و (
xebg l
) ا . پ . سوراخ . و نشانهء تير و تفنگ و جز آن كه مانند سوراخ باشد .
خبل
(
xabl
) ا . ع . تباهى اعضاء . و فالج .
و قطع دستها و پاها . ج : خبول . و بازداشت و منع . و قرض و استعاره . و آنچه زياده دهند بر اجرت مشروطهء حمال . و باصطلاح عروض افتادن سين وفا از مستفعلن در بحر بسيط و رجز .
خبل
(
xabl
) م . ع . خبله الحزن خبلا ( از باب ضرب ) : ديوانه گردانيد او را اندوه و ناقص عقل و تباه اعضا گردانيد . و خبله عنه : بازداشت او را از آن . و خبل عن فعل ابيه : كوتاهى كرد از كار پدر .
خبل
(
xobl
) ا . ع . خاطر و دل . و گمان و تصور .
خبل
(
xobl
) و (
xabl
) و (
xabal
) ا .
ع . ديوانگى .
خبل
(
xabal
) ا . ع . جن . و تباهى دو دست و پاى ستور . و يك نوع مرغى كه تمام شب بانگ كند ماتت خبل . و تباهى اعضا . و فالج . و توشه دان . و مشك پر و مملو .
خبل
(
xabel
) ص . ع . ديوانه . و دهر خبل : روزگار سخت و پيچان بر مردم .
خبن
(
xabn
) م . ع . خبن خبنا و خبانا .
مر . خبان .
خبن
(
xabn
) ا . ع . باصطلاح عروض - اسقاط حرف ساكن از سبب خفى كه در اول ركن باشد چنانچه در فاعلاتن فعلاتن گويند .
خبن
(
xobn
) ا . ع . از گوشهء توشه دان تا دهن آن .
خبن
(
xoban
) ع . ج . خبنة .
خبن
(
xobonn
) ا . ع . مردى كه اعضاى وى درهم كشيده و بعض آن در بعض متداخل باشند .
خبنات
(
xaban t
) و (
xobon t
) ا . ع . غدر و دروغ . و اصلاح كارى در يك بار و افساد آن بار ديگر . يق : انه لذو خبنات و كذلك لذو خبنات .
خبنة
(
xobnat
) ا . ع . آنچه در آغوش برداشته شود . و نيفهء شلوار . ج : خبن (
xoban
) .
خبنداة
(
xaband t
) ص . ع . جارية خبنداة : دختر تمام ساق و تمام اندام فربه و گران سرين . و ساق خبنداة : ساق گرد و پر گوشت . ج : خبنديات و خباند .
خبندى
(
xab ? and
) ص . ع . رجل خبندى : مرد پر گوشت . ج : خباند .
خبنديات
(
xabanday t
) ع . ج .
خبنداة .
خبنفثة
(
xabanfasat
) ا . ع . علم است مر دبر را .
خبو
(
xabv
) و (
xobovv
) م . ع .
خبت النار خبوا و خبوا ، ( از باب نصر ) : فرو مرد آتش و كذلك خبت الحرب و خبت الحدة .
خبوب
(
xobub
) ع . ج . خب (
xobb
) .
خبوت
(
xobut
) ع . ج . خبت .
خبور
(
xabur
) ا . ع . شير بيشه .
خبور
(
xobur
) ع . ج . خبر (
xabr
) .
خبورة
(
xoburat
) م . ع . اخبره خبورة : خبر دار او را . و اخبرت اللقحة : يا ختم لقحة را بسيار شير .
خبوره
(
xabure
) ا . پ . محكم و استوار و خبره و خبوه .
خبوس
(
xabus
) ا . ع . ستمگار . و شير بيشه .
خبوط
(
xabut
) ص . ع . فرس خبوط :
اسبى كه پاى بر زمين زند .
خبوع
(
xobu '
) م . ع . خبع الصبى خبوعا ( از باب فتح ) : دم گرفت كودك را از گريستن .
خبوق
(
xabuq
) ص . ع . امراة خبوق :
زنى كه در وقت جماع آواز از فرجش برآيد .
خبوك
(
xabuk
) ا . پ . محكم و استوار .
خبول
(
xobul
) ا . پ . قطع دستها و پاها . ج : خبل .
خبون
(
xabun
) ا . ع . مرگ . يق .
خبنته خبون : يعنى مرد كما يق : شعبته شعوب .
مر . خبان .
خبوه
(
xabve
) و (
xabuh
) و (
xobuh
) ا . پ . محكم و استوار و خبره و خبوه .
خبه
(
xabe
) ا . پ . خفه و گلو فشردگى و تاسه و تلواسه . و خبه شدن : قطع نفس شدن و گلو گرفته شدن . و خبه كردن :
خفه كردن و گلو فشردن .
خبئ
(
xabi '
) ص . ع . پنهان كرده و هر چيز پنهان شده .
خبيب
(
xabib
) ا . شكاف زمين بدرازا .
خبيب
(
xabib
) م . ع . خب خبا و خببا و خبيبا . مر . خب .
خبيبة
(
xabibat
) ا . ع . خرقهاى كه