الارض : گياه . و خبء السموات :
باران .
خبأ
(
xab '
) م . ع . خباه خبأ ( از باب فتح ) : حفظ كرد آن را و پنهان نمود .
خباء
(
xeb '
) ا . ع . داغى كه بر موضع پوشيدهاى از مادهء شتر نجيب نهند . ج : اخبئة .
و خرگاه و خرگاهى كه از موى و يا پشم سازند و داراى دو و يا سه ستون باشد و ما فوق ذلك فهو بيت . ج : اخبئة و اخبية . و غلاف گندم و جو در خوشه . و ستارهاى مستدير . و خنورى براى روغن .
خباء
(
xeb '
) م . ع . خاباه مخاباة و خباء : مر . مخاباة .
خباب
(
xeb b
) ا . ع . جوش و آشوب دريا .
خباب
(
xeb b
) م . ع . خب خبا و خبابا : مر . خب .
خباب
(
xabb b
) ا . ع . شمشير سازى بود بود در مكهء معظمه .
خبابرة
(
xab berat
) ا . ع . طايفهاى كه از اولاد جبلة بن سواد مىباشد .
خبابرى
(
xab beriyy
) ص . ع . منسوب بخبابرة .
خبأة
(
xab'at
) ا . ع . گياه .
خبأة
(
xobaat
) ص . ع . امرأة خبأة :
زنى كه هميشه در خانه باشد . و امرأة خبأة طلعة : زنى كه گاه پنهان شود و گاه آشكار گردد .
خباث
(
xab se
) ا . ع . يا خباث : اى زن خبيث .
خباثة
(
xab sat
) و خباثية (
xab siyyat
) م . ع . خبث خبثا و خباثة و خباثية : مر . خبث .
خباثت
(
xeb sat
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - پليدى و ناپاكى . و بدكارى و هرنوت و بد عملى . و بد ذاتى . و بىآبروئى . و حقارت و پستى . و تباهى و فساد . و نجاست . و خباثت داشتن : پليد و ناپاك بودن و بد ذات و بد عمل بودن و خبيث بودن .
خباجاء
(
xab j '
) ا . ع . فحل بسيار گشن و گول .
خباخر
(
xob xer
) ا . ع . مرد فروهشته گوشت كلان شكم .
خباد
(
xob d
) ا . پ . دستهء جاروب و چوبى بلند كه جاروب بدان بندند و ديوار و سقف را پاك كنند .
خبار
(
xab r
) ا . ع . زمين نرم و سست . و خاك فراهم آمدهء در بيخ درخت . و سوراخهاى كلاكموش . المثل : من تجنب الخبارا من العثار .
خبار
(
xeb r
) ا . ع . ج . خبرة (
xaberat
) .
خبار
(
xeb r
) م . ع . خابر مخابرة و خبارا . مر . مخابرة .
خبارة
(
xab rat
) م . ع . خبر خبارة ( از باب كرم ) : آگاه شد .
خباره
(
xab re
) ص . پ . چست و چابك و جلد و هشيار در كارها .
خبارى
(
xab r
) و (
xab ri
) ع . ج .
خبراء .
خباز
(
xabb z
) ا . ع . نانپز و نانوا .
خباز
(
xobb z
) ا . ع . خبازى . و باب سنجاب .
خبازة
(
xeb zat
) ا . ع . نان پزى .
خبازة
(
xobb zat
) ا . ع . خبازى .
خبازى
(
xob zi
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - گياهى شبيه بخطمى كه خطمى كوچك و دبوسك و دبوكى و باب سنجاب و خبيز نيز گويند .
خبازى
(
xob z
) و (
xobb z
) ا .
ع . خبازى و خطمى كوچك .
خبازى
(
xabb zi
) ا و ص . پ . - مأخوذ از تازى . منسوب بخباز . و شغل و عمل نانوائى . و گياه خبيز .
خباس
(
xabb s
) ا . ع . غنيمت و غارت .
و بنده . و شير بيشه .
خباساء
(
xob s '
) ا . ع . غنيمت و غارت و تاراج .
خباسة
(
xob sat
) ا . ع . غنيمت و تاراج و يغما . و قائد من القواد العبيديين .
خباشات
(
xob c t
) ا . ع . خباشات الناس : گروه مردم از قبيلههاى مختلف .
و خباشات العيش : آنچه بگير آورده باشند از طعام و مانند آن .
خباط
(
xab t
) ا . ع . غبار .
خباط
(
xeb t
) ا . ع . گشنى . و نوعى از داغ در ران شتر و يا در روى آن . ج : خبط (
xobot
) .
خباط
(
xob t
) ا . ع . بيمارى مانند ديوانگى .
خباط
(
xobb t
) ا . ع . بچهء كنعد كه نوعى از ماهى دريائى است .
خباع
(
xeb '
) ا . ع . بلغت بنى تميم - خرگاه و چادر .
خباك
(
xab k
) ا . پ . چار ديوار سر گشاده كه گوسپند و خر و گاو و امثال آن را شبها در آن كنند و حظيرهء مسجد .
خبال
(
xab l
) ا . ع . تباهى و نقصان و هلاكى و رنج و گرانى و هر خبال على اهله اى عناء . و عيال . و زهر كشنده . و زردابهء دوزخيان . و گنديدگى گرداگرد چاه از كهنگى كه چون دول در مغاكچهء آن درآيد دريده گردد .
خبال
(
xab l
) خبل خبالا ( از باب سمع ) : ديوانه گرديد . و خبلت يده : شل شد دست او .