تخطي إلى المحتوى الرئيسي

فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — صفحة 1298

مساهمون:

ص١٢٩٨
و حال لونه : برگشت گونهء روى وى و سياه گرديد . و حال فى ظهر دابته : برجست بر پشت ستور خود و برنشست . و حال الغلام : يك ساله شد آن كودك . و حالت الدار : گذشت بر سراى سالها و يا يك سال و كذلك حيل بالدار ( مجهولا ) . و حالت القوس حولا : برگشت كمان از حالت اول و كژ گرديد . و حال بينهما : حايل شد ميان آن هر دو . و حالت الناقة حولا و حوولا و حيالا و حيالة : آبستن نشد ناقه بعد از گشن دادن . و كذلك النخل .

حول

(
hul
) ع . ج . حائل . و ج . حولة .

حول

(
haval
) م . ع . بودن سپيدى در دنبالهء چشم و سياهى در كنج آن و يا بودن سياههء چشم برابر بينى و يا بودن سياهه سوى دنباله و يا بودن چشم بطورى كه گويا مىبيند بسوى ابرو و يا مايل بودن سياهه بسوى دنباله ( و الفعل من سمع ) . يق حولت عينه و حالت تحال حولا .

حول

(
haval
) ا . ع . هر چيزى كه حايل ما بين دو چيز باشد .

حول

(
havel
) ص . ع . رجل حول : مردى كه چشمش حولاء يعنى لوچ باشد .

حول

(
havla
) ا . ع . دور و گرداگرد و پيرامون . و مقابل و روبرو .

حول

(
hevl
) ا . ع . حيله‌گر . و بر گردانيدگى و برگشتگى . قوله تعالى :
لا يَبْغُونَ عَنْها حِوَلًا
اى تحولا . و شكاف بدرازا در زمين كه در آن قطار درخت نشانند . و ج . حيله . و قولهم : هذا من حول الدهر : اين از شگفتيهاى روزگار است .

حول

(
hoval
) ا و ص . ع . حائل ميان دو چيز . و رجل حول : مرد سخت حيله‌گر . و نيز حول : ج . حولة .

حول

(
hovval
) ص . ع . جل حول : ر مرد سخت حيله‌گر . و ج . حائل .

حولاء

(
havl
) ص . ع . عين حولاء : چشم لوچ . و مؤنث احول يعنى زنى كه چشمش لوچ باشد .

حولاء

(
heval '
) ا . ع . نزلوا فى مثل حولاء الناقة : يعنى فرود آمدند در فراخى عيش و بسيارى آب و سبزه . مر . حولاء و حولاء .

حولاء

(
heval '
) و (
hoval '
) ا . ع . مشيمهء شتر و آن پوستى باشد سبز مملو از آب كه با بچه از شكم بيرون آيد و در آن آلايش و خطوط سرخ و سبز بود .

حولان

(
haval n
) و (
hul n
) ا . ع . شگفت و عجيب . يق هذا من حولان الدهر : اين از عجايب روزگار است و كذا من حولان الدهر .

حولة

(
havlat
) ا . ع . حيله . و حذاقت و جودت نظر و قدرت بر تصرف و توانائى و قوت . و تحول و انقلاب . و استواى بر پشت اسب .

حولة

(
hulat
) ا و ص . ع . شگفت . ج : حول (
hoval
) . و امر منكر و زشت . و رجل حولة : مرد سخت حيله گر . و هذا من حولة الدهر : اين از عجائب روزگار است . و هو حولة من الحول اى داهية من الدواهى .

حولة

(
havalat
) ا . ع . لوچى . و موضع لوچى از چشم .

حولة

(
havelat
) ص . ع . امراة حولة : زن لوچ چشم .

حولة

(
hovalat
) ص . ع . رجل حولة : مرد سخت حيله باز .

حولق

(
havlaq
) ا . ع . دردى كه در حلق عارض شود . و بلا و سختى . و از اعلام است .

حولقة

(
havlaqat
) م . ع . لا حول و لا قوة الا باللّه گفتن .

حولل

(
hulal
) ص . ع . حائل حولل : هر حيوانى كه دو سال باردار نشود . و ج . حائل . و در مبالغهء در عدم لقاح گويند : حائل حولل .

حولول

(
havalval
) ا و ص . ع . زشت . و سريع . و رجل حولول : مرد سخت حيله‌گر .

حولى

(
havl
) ص . ع . رجل حولى : مرد سخت حيله‌گر .

حولى

(
havli
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - خانه و هر جاى محاط از چهار ديوار .

حولى

(
havliyy
) ا . ع . يك سالهء از ستوران ناكفته سم .

حولى

(
hovvaliyy
) ص . ع . عاقل و دانشمند و با حزم و زيرك . و رجل حولى : مرد سخت حيله‌گر .

حوليات

(
havliyy t
) ع . ج . حولية .

حولية

(
havliyyat
) ا . ع . مؤنث حولى - يك سالهء از ستوران مادهء ناكفته سم . ج : حوليات .

حوليه

(
havlayhe
) ع . يعنى گرد او و پيرامون او و روبروى او . يق قعد حوليه .

حوم

(
havm
) ا . ع . گلهء بزرگ از شتران تا هزار و يا بىنهايت .

حوم

(
havm
) م . ع . حام الطير على الشيئئ حوما و حومانا ( از باب نصر ) : گرد آن چيز گرديدند آن مرغان و كذلك حام عليه الابل . و حام فلان على الامر حوما و حياما و حؤوما و حومانا : قصد آن كار كرد فلان و طلب وى را نمود .