يعنى آبگير كوچك و خانيچه .
حوضك
(
havzak
) ا . پ . مصغر حوض ، آبگير و حوض كوچك و خانيچه .
و طاس بزرگ .
حوط
(
havt
) ا . ع . رشتهاى كه از دو رنگ سياه و سرخ تافته در آن مهرهها و هلال سيم كشند و زنان براى دفع چشم زخم بر ميان بندند .
حوط
(
havt
) م . ع . حاطه حوطا و حيطة و حياطة ( از باب نصر ) : نگاهداشت آن را و پاس داشت و تعهد وى كرد . و حاط الحمار عانته : گرد آورد خر زهار خود را . و حط حط - بالتكرير بصيغهء امر - يعنى صلهء رحم كن . و حوط پوشان دختر را .
و حاطوا بالبلد حوطا : گرداگرد آن شهر را گرفتند . المثل : حاطونا القصا يعنى دورى كردند از ما و حال آنكه در نزديكى ما هستند و ما دور نيستيم از آنها و اگر اراده كنند فى الفور بما مىرسند . و كذلك حطتمونا القصا . و القصا البعد و الناحية يضرب للخاذل المنتجى من نصرك .
حوط
(
hevat
) ا . ع . آنچه در عوض كمى دراهم دهند هر گاه در وزن كم باشند .
يق هلم حوطها .
حوطة
(
havtat
) ا . ع . هوشيارى و حزم در كار .
حوطة
(
hutat
) ا . ع . بازيچهاى كه آن را دارة نيز گويند .
حوف
(
havf
) ا . ع . ازار مانندى از پوست كه زنان حائض و كودكان پوشند . و تسمههاى اديم سرخ كه در آن مهره تعبيه كرده دختران را پوشانند در بالاى جامه . يا شاماكچهاى از اديم كه آن را مانند دوالهاى عريض به قدر چهار انگشت بريده باشند و آن را دختران نابالغ پوشند . و چيزى مانند هودج . و مشك .
و شهرى بعمان .
حوفران
(
havfar n
) ا . پ . طرخون .
حوفزى
(
havfaz
) م . ع . حوفز الصبى حوفزى : بر سر پاى داشته بلند كرد آن كودك را .
حوفلة
(
havfalat
) ا . ع . سر نره .
حوفلة
(
havfalat
) حوفل حوفلة :
منتفخ و پر باد گرديد سر نره .
حوق
(
havq
) ا . ع . جماعت انبوه .
و تركت النخلة حوقا : بيخ شاخههاى پيراسته باقى مانده بر تنهء خرما بن .
حوق
(
havq
) م . ع . حاق البيت حوقا ( از باب نصر ) : روفت آن خانه را .
و حاق الشيئى : ماليد آن چيز را و نرم كرد آن را . و حاق بالشيئى : احاطه كرد به آن چيز .
حوق
(
huq
) و (
havq
) ا . ع . گرداگرد سر نره و گردگى نره . و حوق الحمار :
لقب فرزدق است .
حوقاء
(
havq '
) ص . ع . حشفهء كلان .
يق حشفة حوقاء .
حوقال
(
havq l
) حوقل حوقلة و حيقالا و حوقالا . مر . حوقلة .
حوقة
(
havqat
) ا . ع . گروه از هم پاشيده .
حوقل
(
havqal
) ا . ع . نره . و پير باز ماندهء از جماع . و موضعى .
حوقلة
(
havqalat
) ا . ع . قارودهء دراز گردن كه با مشك دارند . و نرهء سست بيكار .
حوقلة
(
havqalat
) م . ع . حوقل الشيخ حوقلة و حيقالا و حوقالا :
باز ماند آن پير مرد از جماع بسبب پيرى .
و نيز حوقلة : بشتاب رفتن و گام نزديك نهادن .
و مانده شدن و ضعيف گرديدن . و خفتن و سپس رفتن . و دست نهادن پيران بر تهيگاه هنگام خراميدن . و درو كردن .
حوك
(
havk
) ا . ع . بادروج كه ريحان كوهى باشد . و خرفه .
حوك
(
havk
) م . ع . حاك الثوب حوكا و حياكا و حياكة ( از باب نصر و ضرب ) : بافت جامه را . و حاك الشاعر شعره حوكا : ترتيب داد شاعر شعر را .
و حاك الشيئ فى صدرى : راسخ شد آن چيز در سينهء من .
حوكة
(
havakat
) ع . ج . حائك .
حوكش
(
havkac
) ا . ع . نام مردى از قبيلهء مهرة .
حوكشية
(
havkaciyyat
) ا . ع . شتران منسوب بحوكش .
حوكل
(
havkal
) ا . ع . مرد كوتاه و بخيل .
حوكلة
(
havkalat
) ا . ع . نوعى از رفتار .
حؤل
(
ho'l
) ع . ج . حائل .
حؤل
(
houl
) م . ع . حال حولا و حؤلا . مر . حول .
حول
(
havl
) ا . ع . سال . ج : احوال و حؤول و حوول . و حذاقت . و قوت .
و جودت نظر و قدرت بر تصرف در امور .
و حيله . و پيرامون . و لا حول و لا قوة الا بالله اى لا حول عن المعصية و لا قوة على الطاعة .
حول
(
havl
) م . ع . حال حولا ( از باب نصر ) : گذشت سال . و حال الحول :
تمام و كامل شد سال . و حال عليه الحول حولا و حؤلا : گذشت به روى سال . و حال الى مكان آخر حولا و حؤلا :
بجاى ديگر گشت . و حال الشخص :
جنبيد آن شخص . الحديث : بك اصول و بك احول اى اتحرك . و حال عن العهد حولا و حؤلا : برگشت از عهد .