گرد آن صيد درآمد تا بدامگاه آيد . و حاش الابل : گرد آورد شتران را و راند آنها را .
و نيز حوش : از كنارههاى طعام خوردن و بميان آن رسيدن .
حوش
(
havc
) ا . ع . چيزى حظيره مانند - لغت عراقى است .
حوش
(
havc
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - گرداگرد و پيرامون . و حول و حوش :
اطراف و جوانب و نواحى .
حوش
(
huc
) ا . ع . چارپايان وحشى .
و شهرهاى جنها . و فحول جنها .
حوش
(
huc
) ص . ع . رجل حوش الفواد : مرد تيز خاطر .
حوشب
(
havcab
) ا . ع . خرگوش . و گوساله . و روباه نر . و ستور تهيگاه برآمده و فرورفته - از اضداد است - و شكالگاه دست و پاى ستور . و استخوانى كه در جانب درونى سم است ميان عصب و وظيف . و استخوان خرد مانند سلاما كه ميان سر ساق و سم اسب است . و استخوان پيوند سر دست . و جماعت و گروه . و نام مردى . و روستائى .
حوشبة
(
havcabat
) ا . ع . جماعت و گروه .
حوشكة
(
havcakat
) ا . ع . آنچه از گوشهء خانه و جائى شنوند .
حوشى
(
huciyy
) ص . ع . مرد ناآميزگار .
و شب تاريك . و شتر رمنده و جز آن . و سخن غريب و وحشى . و سخن غامض . و هر چيز منسوب بحوش .
حوشية
(
huciyyat
) ا . ع . ناآميزگارى .
يق فيه حوشية اى نفور .
حوشية
(
huciyyat
) ص . ع . ابل حوشية : شتران رمنده و وحشى .
حوص
(
havs
) م . ع . حاصه حوصا و حياصة ( از باب نصر ) : دوخت آن را .
و منه المثل : ان دواء الشق ان تحوصه .
و حاص بين الشيئين : تنگ گرديد ميان آن دو چيز . و يق حاص عين البازى حوصا و حياصة . و حاص حوله : برگشت گرد وى .
حوص
(
havs
) ا . ع . مغص . و قولهم لاطعنن فى حوصهم يعنى پاره مىكنم آنچه دوختهاند و فاسد مىكنم آنچه اصلاح كردهاند و يا آنكه فريب مىدهم ترا و يا كوشش مىكنم در هلاك تو .
حوص
(
havs
) و (
hus
) ا . ع . المثل :
طعنت فى حوص امر لست منه فى شيئ : ممارست كردم در كارى كه نيكو كردن نتوانم آن را و تكلف كردم در لا يعنى و كذلك طعنت فى حوص امر او فى حوص امرا و فى حوص امر .
حوص
(
hus
) ع . ج . احوص و حوصاء .
حوص
(
havas
) م . ع . تنگ بودن دنبالهء يك چشم و يا هر دو چشم ( و الفعل من سمع ) . يق حوصت العين حوصا و ينسب الفعل الى الانسان ايضا .
حوصاء
(
havs '
) ص . ع . زنى كه دنبالهء چشم وى تنگ باشد . ج : حوص .
حوصل
(
havsal
) ا . ع . چينهدان مرغان . و مرغى بسيار خوار بزرگ جاغر . ج :
حواصل . و مقر آب در تك حوض . و گوسپندى كه ما فوق ناف وى كلان باشد .
حوصلاء
(
havsal '
) ا . ع . چينهدان مرغان . و نام موضعى .
حوصلة
(
havsalat
) م . ع . حوصل الطائر : پر كرد مرغ چينهدان خود را از دانه .
حوصلة
(
havsalat
) و (
havsallat
) ا . ع . چينهدان مرغان . ج : حواصل . و بن شكم تازها را از هر حيوانى . و مقر آب در تك حوض .
حوصله
(
havsale
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - چينهدان مرغان و جاغر و خجج و و زاغر و زاغر و كراز و كژار و گژاژ و ژاغر و شانك و شكانك نيز گويند . و ثبات و استوارى و صبر و تحمل و نيناد و تاب و برداشت .
و حرص و طمع .
حوصلهمند
(
havsale - mand
) ص .
پ . حريص و طمعگار .
حوصى
(
husiyy
) و (
hus
) ا . ع .
طعنت فى حوصى امر لست منه فى شىء و كذلك حوصى . مر . حوص و حوص .
حوض
(
havz
) ا . ع . جائى كه براى آب در زمين سازند . و تالاب و آبگير . ج :
حياض و احواض . و حوض الحمار :
دشنام است اى مهزوم الصدر من هزمه اذا غمزه بيده فصارت فيه حفرة .
حوض
(
havz
) م . ع . حاض الماء حوضا ( از باب نصر ) : جمع كرد و گرد آورد آب را . و حاض فلان حوضا :
حوض ساخت فلان .
حوض
(
havz
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - تالاب و آبگير و بركه و خانى و هر جائى كه آب و يا مايع ديگر در آن جمع شود . و حوض آب . برج حوت . و آسمان . و حوض ترسا : حوضى كه در آن انگور ريزند و لگد كنند تا شيرهء آن برآيد . و حوض كوثر : حوضى است در بهشت .
و حوض ماهى : برج حوت . و حوض نعمان : تالابى بوده پر از آب شور و تلخ كه در زمان ظهور آن حضرت صلى اللّه عليه و آله آب آن شيرين و گوارا شد .
حوضچه
(
havzce
) ا . پ . مصغر حوض .