حوتكة
(
havtakat
) ا . ع . رفتار مرد كوتاه .
حوتكى
(
havtakiyy
) ا . ع . كوتاه لاغر و سخت خورنده .
حوتكية
(
havtakiyyat
) ا . ع . نوعى از بندش عمامه كه عرب بستندى . الحديث :
كان رسول الله صلى الله عليه و آله يخرج علينا و عليه الحوتكية و قيل هو مضاف الى رجل يسمى حوتكا كان يتعمم هذه العمة .
حوتل
(
havtal
) ا . ع . كودك مراهق .
و بچهء مرغ سنگ خوار . و ضعيف و ناتوانا .
حوتلة
(
havtalat
) ا . ع . مرد كوتاه بالا .
حوث
(
havs
) ا . ع . رگ جگر . و تركهم حوث بوث و حوثا بوثا :
پريشان و متفرق كرد ايشان را .
حوث
(
havsa
) ع . بلغت طائى بمعنى حيث مىباشد .
حوثاء
(
havs '
) ا . ع . جگر و آنچه متصل بجگر است . و زن فربه .
حوثة
(
husat
) ا . ع . از اعلام است .
حوثرة
(
havsarat
) ا . ع . نرهء مردم .
و بنو حوثرة : بطنى از عبد القيس كه آنها را حواثر نيز گويند .
حوثم
(
havsam
) ا . ع . ميانهء قد از مردم و شتر .
حوج
(
havj
) ا . ع . سلامت . يق حوجا لك اى سلامة .
حوج
(
havj
) م . ع . حاج اليه حوجا ( از باب نصر ) : نيازمند شد بان . و حاج الرجل : نيازمند شد آن مرد .
حوج
(
huj
) ا . ع . درويشى .
حوج
(
hevaj
) ع . ج . حاجة .
حوجاء
(
havj '
) ا . ع . حاجت . و ما فى صدرى حوجاء و لا لو جاء يعنى شك و شبههاى نيست در دل من . و ما لى فيه حوجاء و لا لو جاء يعنى نيست مرا حاجتى بدان . و كلمته فمارد على حوجاء و لا لو جاء يعنى سخن گفتم به دو در جواب نه كلمهء نيك گفت و نه زشت .
حوجلة
(
havjalat
) م . ع . حوجل الرجل : فرو شد چشم آن مرد بمغاك .
حوجلة
(
havjalat
) و (
havjallat
) ا . ع . شيشهء كلان شكم فراخ سر . و يا عام است ج : حواجل و حواجيل .
حوجم
(
havjam
) ا . ع . نام گياهى . و ج .
حوجمة .
حوجمة
(
havjamat
) ا . ع . گل سرخ ج : حوجم .
حوجن
(
havjan
) ا . ع . گل سرخ .
حوحاة
(
havh t
) ا . ع . به اين كلمه بزها را زجر مىكنند .
حود
(
havd
) م . ع . حاد من الشيئ حودا ( از باب نصر ) : ميل كرد از آن چيز .
حودل
(
havdal
) ا . ع . بوزينهء نر .
حودلة
(
havdalat
) ا . ع . پشته .
حوذ
(
havz
) م . ع . حاذه حوذا ( از باب نصر ) : گرد آورد آن را . و حاذ الابل : سخت راند شتران را . و حاذ على الشيئ : پاسبانى كرد آن چيز را .
حوذان
(
havz n
) ا . ع . يك نوع گياهى كه گل زرد دارد . و نيلوفر .
حوذلة
(
havzalat
) م . ع . كج شدن سپل شتر .
حوذى
(
huziyy
) ا . ع . نيك راننده و برانگيزانندهء بر رفتن .
حور
(
havr
) ا . ع . بازگشت . و نقصان .
و ما تحت پيچ دستار . و پاسخ . يق كلمته فمارد حورا اى جوابا . و تك . و عمق .
و هو بعيد الحور يعنى او دانا و عاقل است . و ما اصبت حورا يعنى نرسيدم به چيزى . و نعوذ بالله من الحور بعد الكور اى من النقصان بعد الزيادة .
حور
(
havr
) م . ع . حار حورا و حورا و محارا و محارة و حوورا ( از باب نصر ) بازگشت . و كاست و كم گرديد . و حار العمامة حورا : گشاد پيچ دستار را . و ما يحور و ما يبور اى ما ينمو و ما يزكو . و حرت الثوب : شستم جامه را و سپيد كردم . و نيز حور : سرگشته شدن .
يق حار الرجل .
حور
(
hur
) ا . ع . هلاكى . و نقصان .
و آرد كه از دستاس بيرون آيد . و حور فى محارة يعنى نقصان در نقصان است .
مثل يضرب لمن كان امره يدبر او لمن لا يصلح او كان صالحا ففسد . و انه فى حور بور يعنى در بىكارى و بىحاصلى است و يا در گمراهى است .
حور
(
hur
) م . ع . حارا حورا و حورا . مر . حور .
حور
(
hur
) ص . ع . ج . احور و حوراء .
حور
(
havar
) ا . ع . پوستهاى سرخ كه سله را در وى گيرند . ج : حوران . و منه الكبش الحورى يعنى قچقار سرخ پوست .
و چوبى كه بپارسى سپيدار گويند . و ستارهء حوم از بنات النعش صغرى . و پوست سرخ رنگ كرده شده . و گاو . ج : احوار . و نام گياهى . و سفيداب كه زنان بر روى مالند .
حور
(
havar
) م . ع . سپيدى سخت سپيد و سياهى سخت سياه شدن چشم . و گرد و مدور بودن سياههء چشم . و باريك بودن پلكها و سپيد بودن گرداگرد آن و يا سپيدى و سياهى چشم سخت سپيد . و سياه بودن و يا سخت سپيد بودن بدن .