حمل
(
heml
) ا . ع . بارى كه بر سر باشد و يا بر پشت . ج : احمال و حمول .
حمل
(
heml
) م . ع . حمله حملا و حملانا ( از باب ضرب ) : برداشت آن را بسر و يا به پشت . و حمله على الامر :
برانگيخت و ورغلانيد او را بر كار . و قوله تعالى :
فَأَبَيْنَ أَنْ يَحْمِلْنَها وَ أَشْفَقْنَ مِنْها وَ حَمَلَهَا الْإِنْسانُ
يعنى ابا كردند از خيانت كردن در امانت و خيانت كرد آن را انسان .
حمل
(
heml
) و (
haml
) ا . ع . هودج .
و شترى كه بر آن هودج بسته باشند . ج .
حمول .
حمل
(
hamal
) ا . ع . بره و برهء چند ماهه و برهء در سال دويم درآمده . ج :
حملان و احمال . و ابر بسيار آب . و برج اول از دوازده برج فلكى . و لسان الحمل :
بار تنگ .
حمل
(
hamal
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - بره . و نام برج اول از دوازده برج فلكى كه چون آفتاب در آن درآيد اول بهار و عيد نوروز باشد و آن را خان بره نيز گويند .
حمل
(
homol
) ع . ج . حمالة .
حملاج
(
heml j
) ا . ع . دمهء زرگران .
و شاخ گاو . ج : حماليج .
حملاق
(
heml q
) و (
homl q
) ا .
ع . گرداگرد چشم از اندرون كه بر سرمه سياه گردد . و سپيدى بيغولهء چشم كه پنهان است در درون پلكها . و سرخى درونى پلك كه وقت سرمه كشيدن برآيد . و جاى سرمه از اندرون كه ملاصق چشم است . ج :
حماليق .
حملان
(
homl n
) م . ع . حمل حملا و حملانا . مر . حمل .
حملان
(
homl n
) ا . ع . ستور باردار كه به كسى دهند . و اجرت حمل . و در اصطلاح زرگران غشى كه بر دراهم نهند . ج : حمل .
حملة
(
hamlat
) ا . ع . آهنگ بر دشمن در جنگ ( اسم مره است ) .
حملة
(
hamlat
) م . ع . حمل عليه حملة ( از باب ضرب ) : حمله كرد بر وى در جنگ . و حمل على نفسه : در مشقت انداخت خود را در رفتن .
حملة
(
hemlat
) ا . ع . بار . و بارى كه محتوى اسباب و اجناس باشد .
حملة
(
homlat
) و (
hemlat
) ا . ع .
نقل كردن و بردن متاع از جائى به جائى .
حملة
(
hamalat
) ع . ج . حامل .
حملجة
(
hamlajat
) م . ع . حملج الحبل : سخت تافت رسن را .
حملقة
(
hamlaqat
) م . ع . گشادن چشم و سخت نگريستن .
حملوج
(
homluj
) ا . ع . دمهء زرگران .
و شاخ گاو . ج : حماليج .
حملوق
(
homluq
) ا . ع . حملاق و حملاق .
حمله
(
hamle
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - دفعه و مره . و دمش . و هجوم . و فوز . و يك دفعه هجوم و هجوم بطور غلبه و هجوم ناگهانى و تاخت و تاز . و توز . و هله .
و همه . و حمله آوردن : هجوم آوردن و رفتن بسوى كسى براى زدن و راندن . و حمله بردن : تاخت بردن . و حمله كردن :
تاخت كردن و بسوى كسى رفتن از جهة زدن و راندن . و حملهء اول : دفعهء اول .
حمله
(
hamale
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - بردارندگان .
حملى
(
hamliyy
) ص . ع . قطعى .
حمم
(
hamam
) م . ع . حم حمما ( از باب سمع ) : سياه شد و سپيد گرديد . و حمت الجمرة : انگشت شد خدرك آتش .
و حم الماء : گرم شد آب .
حمم
(
hamam
) ا . ع . سياهى .
حمم
(
homam
) ا . ع . انگشت و خاكستر .
و هر چه سوخته باشد به آتش . و ج . حمة .
حممة
(
homamat
) ا . ع . واحد حمم يعنى يك انگشت و يك زغال .
حمن
(
hamn
) ا . ع . كنههاى ريزه .
حمنان
(
hamn n
) ا . ع . كنههاى ريزه . و انگورى خرد دانه در طائف . و دانههاى خرد در ميان دانههاى بزرگ انگور .
حمنانة
(
hamn nat
) ا . ع . واحد حمنان - كنهء ريزه و اوله قمقامة او قمنانة صغير جدا ثم قراد ثم حلمة ثم عل و طلح .
حمنة
(
hamant
) ا . ع . واحد حمن - كنهء ريزه .
حمو
(
hamv
) ا . ع . گرمى و حرارت .
و حمو الرجل : پدر زن . و برادر زن .
و عم وى . ج : احماء .
حمو
(
hamu
) و (
hamv
) ا . ع . پدر شوى و خويشاوندان شوهر .
حمو
(
homavv
) ا . ع . زهر عقرب .
حمو
(
homovv
) م . ع . حميت الشمس حميا و حميا و حموا ( از باب سمع ) :
سخت گرم و سوزان شد آفتاب . و كذلك حميت النار . و حمى الفرس : گرم شد اسب و خوى كرد . و حمى المسمار حميا و حموا : گرم شد ميخ آهن در آتش . و حمى الوحى : بسيار شد نزول وحى و پى هم فرود آمد .
حمؤ
(
ham '
) ا . ع . حمؤ الرجل :
پدر زن و برادر زن و عم وى . ج : احماء .
و حمؤ الشمس : گرماى آفتاب .
حموات
(
hamav t
) ع . ج . حماة .