تخطي إلى المحتوى الرئيسي

فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — صفحة 1278

مساهمون:

ص١٢٧٨

حمأ

(
hama '
) ا . ع . گل سياه بد بوى . و قوله تعالى
مِنْ حَمَإٍ مَسْنُونٍ *
اى متغير .

حمأ

(
hama '
) م . ع . حمئ الما حمأ و حمأ ( از باب سمع ) : تيره گرديد آن آب از آميزش گل سياه و تيره . و حمى زيد : خشم گرفت زيد . و حمئت البئر حما : لاى ناك شد چاه .

حماء

(
hem '
) ا . ع . علف زارى كه حكام براى چهارپايان خود از غير منع كنند . مر . حمى . و حماء لك . اى فداء لك .

حماء

(
hem '
) م . ع . محاماة . مر . محاماة .

حماء

(
homm '
) ا . ع . است و دبر . ج : حم .

حماء

(
hamm '
) ص . ع . مؤنث احم يعنى سوداء و يا بيضاء . ج : حم . و شفة حماء : لب سياه .

حمأة

(
ham'at
) ا . ع . گل سياه و بدبوى . و گياهى .

حماة

(
hamat
) ا . ع . موشك گوشت ساق و در ساق اسب دو باشد . ج : حموات . و حماة المراة : خشتامن زن كه مادر شوى باشد . و نيز حماة : شهرى در شام .

حماة

(
hom t
) ع . ج . حامى .

حمات

(
hom t
) ع . ج . حمة .

حمات

(
ham t
) ع . ج . حمة .

حماتان

(
ham t ne
) ا . ع . تثنيهء حماة دو موشك گوشت ساق اسب .

حماحم

(
ham hem
) ا . ع . پودنهء بستانى كه حبق نبطى نيز گويند .

حماحم

(
hom hem
) ا . ع . نام يكى از ملوك حمير .

حماد

(
ham de
) ع . كلمهء فعل . يق : حماد له يعنى حمد و شكر است مرا و را .

حماد

(
hamm d
) ا . ع . بسيار حمد كننده . و از اعلام است .

حمادى

(
hom d
) ا . ع . غايت و نهايت . ج : حماديات . و حماداك : آخرين مقصود تو .

حماديات

(
hom day t
) ع . ج . حمادى .

حماذى

(
hom ziyy
) ا . ع . سختى گرما .

حمار

(
hem r
) ا . ع . خر و گورخر . ج : احمرة و حمر و حمير و حمور و حمرات و محموراء . و چوبى در پيش پالان . و چوب كه بر آن صيقلگر كار كند . و سه پايهء چوبين كه بران مطهره آويزند تا سرد گردد . و وادى بيمن . و از اعلام است . و حمار الحائط : بازى مژيده . و حمار قبان : كرمى كه پاهاى بسيار دارد . ج : حمرقبان . و حمار وحشى : گور خر . و حمار بن مالك مردى بود از قوم عاد كه اولاد وى از صاعقه هلاك شدند و بدين جهة كافر گرديد و هر كس كه از خاك وى مىگذشت او را دعوت بكفر مىكرد و اگر اجابت نمىنمود او را مىكشت و خداوند وى را هلاك و وادى وى را خراب نمود و كفر آن مثل شد و گفتند اكفر من حمار . و ذو الحمار : لقب اسود عنسى كذاب كه دعوى نبوت كرده بود كان له حمار اسود معلم يقول له اسجد لربك فيسجد له و يقول له ابرك فيبرك . و اذن الحمار : گياهى .

حمار

(
hamm r
) ا . ع . اسب پالانى . و خربنده . واحد : حمارة .

حماران

(
hem r ne
) ا . ع . بصيغهء تثنيه - دو سنگ بر پا كرده كه بر آنها سنگ ديگر نهند و عربان بران كشك خشك كنند . و نام دو كوكب در برج سرطان .

حمارة

(
hem rat
) ا . ع . ماده خر . و سنگها كه گرد خانهء صياد بر پا باشد . و سنگ بزرگ . و چوبى در هودج . و هر سنگ پهنا كه بر لحد نهند . ج : حمائر . و پشت پاى مردم . و خرك حلاج . و سنگ كه گرداگرد حوض نهند تا آب بيرون نرود .

حمارة

(
hamm rat
) ا . ع . اسب پالانى . و خربندگان و چارواداران .

حمارة

(
ham rrat
) و (
ham rat
) ا . ع . سختى گرما - و بدون تشديد مخصوص بشعر است .

حمارس

(
hom res
) ا . ع . سخت و دلاور . و شير بيشه .

حمارى

(
hem riyy
) ص . ع . خرمانند . و قسمت شده . و عام به چندين نفر .

حمارية

(
hemariyyat
) ا . ع . فريضهء مشتركه .

حمازة

(
ham zat
) ا . ع . سختى و زبان گزى و تيزى .

حمازة

(
ham zat
) م . ع . حمز الرجل حمازة ( از باب كرم ) : سخت گرديد آن مرد .

حماسة

(
ham sat
) م . ع . حمس حماسة ( از باب كرم ) : دلير گرديد در جنگ .

حماسة

(
ham sat
) ا . ع . دلاورى و دليرى .

حماش

(
hem c
) ع . ج . حمش .

حماشة

(
ham cat
) م . ع . حمش حماشة و حموشة . مر . حموشة .

حماض

(
homm z
) ا . ع . ترشه و آنچه درون ترنج است از ترشى .

حماط

(
ham t
) ا . ع . علف خشكى كه در آن مار كمين كند و هر علف خشكى . و ج . حماطة .

حماطة

(
ham tat
) ا . ع . سوزش . و درشتى حلق . و درختى مانند درخت انجير . و انجير كوهى و انجير سياه خرد . و انجير تر . ج : حماط . و دانهء دل و سياهى آن و يا خون دل . و كاه ارزن . و يك نوع گياهى .