يق : شاة حلمة : گوسپند پر كنه .
حلمتان
(
halamat ne
) ا . ع . بصيغهء تثنيه - دو سر پستان . و نام موضعى .
حلمه
(
holme
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - سر پستان و پستان پيش نيز گويند .
حلمية
(
helmiyyat
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - ملايمت و مدارا .
حلو
(
halv
) م . ع . حلى حلاوة و حلوا و حلوانا . مر : حلاوة . و حلاه الشيى حلوا ( از باب نصر ) : داد به او اين چيز را . و حلا الشيى : شيرين گردانيد آن چيز را . و حلا المرة : پيرايه و زيور داد بان زن . و ما يمر و لا يحلو : نه تلخ است و نه شيرين .
حلو
(
helv
) ا . ع . نوعى از آلات خرد جولاهه .
حلو
(
holv
) ص . ع . شيرين ضد تلخ . و حلو الرجال : خوش آيند از مردان . و مرد سبك . ج : حلوون .
حلو
(
holv
) م . ع . حلا فلانا حلوا و حلوانا ( از باب نصر ) : بنكاح فلان در آورد دختر و يا خواهر خود را و ستاد از كابين آنها چيزى جهة خويش . و نيز حلو و حلوان :
كسى را برسم هديه چيزى دادن بر سعيى كه كرده باشد . و پاداش دادن .
حلو
(
holv
) ص . پ . - مأخوذ از تازى - شيرين .
حلو
(
halovv
) ص . ع . رجل حلو :
مرد سبك و خوش آيندهء به چشم .
حلوء
(
halu '
) ا . ع . سرمه . و سنگ انتيمون كه از آن سرمه سازند . و هر چيزى كه ما بين دو سنگ سايند و مانند سرمه به چشم كشند .
حلوء
(
holu '
) م . ع . حلاله حلوأ ( از باب فتح ) : سرمه سود براى وى در ميان دو سنگ .
حلوا
(
halv
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - رچال و طعامى كه از چيزهاى شيرين مانند شكر و قند و عسل و شيره ساخته باشند . و حلواى بيدود : ميوههاى شيرين . و حلواى رشته : قسمى از حلوا كه رشته برشته نيز گويند .
حلواء
(
halv '
) ا . ع . نوعى از طعام و ميوهء شيرين .
حلوات
(
holv t
) ع . ج . حلوه .
حلوان
(
holv n
) ا . ع . مرد دلال . و كاهن . و كابين زن . و آنچه دهند براى متعهء زن . و چيزى كه بر شوت دهند . و پاداش .
يق لاحلونك حلوانك اى لا جزينك جزائك . و نام شهرى .
حلوان
(
holv n
) م . ع . حلا حلوا و حلوانا . مر : حلو .
حلوانى
(
halv niyy
) ا . ع . قناد و حلوا فروش .
حلوانى
(
holv niyy
) ص . ع . شيرين و لذيذ .
حلوائى
(
halv 'i
) ا . پ . حلوا فروش و قناد .
حلوب
(
halub
) ص . ع . ناقة حلوب :
ناقهء دوشيدنى . و رجل حلوب : مرد دوشنده . و هاجرة حلوب : نيم روز گرم روان كنندهء خوى از بدن .
حلوب
(
holub
) م . ع . حلب القوم حلبا و حلوبا . مر . حلب .
حلوبة
(
halubat
) ا و ص . ع . ناقة حلوبة : شتر دوشيدنى . و حاوبة الابل :
يكى از شتران و يا زياده . و كذلك حلوبة الغنم . ج : حلائب و حلب .
حلوة
(
holvat
) ا . ع . نام اسبى .
حلوة
(
holvat
) ا ص . ع . امراة حلوة :
زن سبك خوش آيندهء به چشم . ج : حلوات .
حلوة
(
halovvat
) ص . ع . ناقة حلوة :
ناقهء خوش آيندهء در دل .
حلوج
(
haluj
) ا . ع . ابر با برق .
حلوس
(
holus
) ع . ج . حلس .
حلوق
(
holuq
) ع . ج . حلق .
حلوك
(
holuk
) و حلوكة (
holukat
) م . ع .
حلك حلوكا و حلوكة ( از باب نصر ) :
سخت سياه گرديد .
حلول
(
holul
) م . ع . حل الهدى حلة و حلولا ( از باب ضرب ) : به جائى رسيد هدى كه كشتن وى در آنجا روا بود . و حلت المراة : بيرون آمد زن از عده . و حل الدين حلولا : گذشت مهلت وام و واجب شد اداى آن . و حل امر الله عليه حلولا :
واجب شد بر وى امر خدا . و حل المكان و به حلا و حلولا و محلا و حللا :
فرود آمد در آن جاى .
حلولية
(
haluliyyat
) ا . ع . نام فرقهاى .
حلوم
(
holum
) ع . ج . حلم .
حلوى
(
halv
) ا . ع . نوعى از طعام و ميوهء شيرين .
حلوى
(
holv
) ا . ع . هر چيز شيرين - نقيض مرى - يق خذ الحلوى و اعطه المرى .
حلويات
(
halaviyy t
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - حلواها و شيرينيها .
حلويات
(
holviyy t
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - چيزهاى شيرين .
حله
(
holle
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - لباس و پوشاك خواه از كمر به پائين را بپوشاند و يا همهء تن را و جامه و رخت و قبا . و حله آدم : رنگ سبز و سبزى . و حله بافتن :
جامه بافتن . و حله بر كتف گرفتن و يا پوشيدن : جامه پوشيدن .
حلهگر خاك
(
holle - gare - x k
) ص .
پ . رويانندهء سبزه كه مقصود خداى تعالى جل شانه باشد .