حقاء
(
haq '
) ا . ع . ازار و جاى ازار بستن از ميان .
حقاء
(
heq '
) ا . ع . درد شكم از خوردن گوشت . ج . حقو .
حقاب
(
heq b
) ا . ع . چيزى كه زنان پيرايه را بدان آويخته بر ميان بندند . ج :
حقب . و سپيدى نمايان در بن ناخن . و رشتهاى كه بر ميان كودك بندند براى دفع چشم زخم . و نام كوهى .
حقار
(
heq r
) ع . ج . حقير و حقيرة .
حقارة
(
haq rat
) و (
heq rat
) و (
hoq rat
) م . ع . حقر الرجل حقارة و حقارة و حقارة و محقرة ( از باب كرم ) : زبون و خوار گرديد آن مرد .
حقارة
(
heq rat
) و (
hoq rat
) ا . ع .
زبونى و خوارى .
حقارت
(
heq rat
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - زبونى و خوارى و پستى . و حقارت كردن : بىحرمتى نمودن و زبون و خوار شمردن .
حقاف
(
heq f
) ع . ج . حقف .
حقاق
(
heq q
) م . ع . حاق محاقة و حقاقا . مر . محاقة .
حقاق
(
heq q
) ا . ع . خصومت . يق .
ما فيه حق و لا حقاق اى خصومة و حقاق العرفط : نهالهاى درخت عرفط . و فى حديث على عليه السلام : اذا بلغن اى النساء نص الحقاق او الحقائق فالعصبة اولى : اى اذا بلغن الغايه التى عقلن فيها و عرفن فيها حقائق الامور او قدرن فيها على الحقاق اى الخصام او حوق فيهن اى خوصم فقال كل من الاولياء انا احق بها ، او المعنى اذا بلغن نهاية الصغار اى الوقت الذى ينتهى فيه صغرهن . و نزق الحقاق : خصومت كنندهء در چيزهاى پست و ريزه .
حقاق
(
heq q
) ا . ع . ج . حق . و ج حقة . و ج . حقة . و ج ج . حقة .
حقاق
(
haqq q
) ا . ع . حقهگر . ج :
حقاقون .
حقاقون
(
haqq quna
) ا . ع . ج . حقاق .
حقال
(
hoq l
) ا . ع . رطوبت در رودها .
حقانى
(
haqq ni
) ا و ص . پ . - مأخوذ از تازى - راست و صحيح و خالص و درست و بىغل و غش و بىغرض و صدق و از روى صداقت و حق .
حقانيت
(
haqq niyyat
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - راستى و درستى و حق كسى .
و حقانيت داشتن : صاحب حق و راستى بودن .
حقائب
(
haq eb
) ع . ج . حقيبة .
حقائد
(
haq ed
) ع . ج . حقد .
حقائف
(
haq ef
) ع . ج . حقف .
حقائق
(
haq eq
) ع . ج . حقيقة . و ج ج حق .
حقائق
(
haq eq
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - حقيقتها و درستيها .
حقائل
(
haq el
) ع . ج . حقيلة .
حقب
(
hoqb
) و (
hoqob
) ا . ع . هشتاد سال و زياده از آن . و روزگار . و سال و سالها .
قوله تعالى :
أَوْ أَمْضِيَ حُقُباً .
ج : احقاب و احقب .
حقب
(
haqab
) ا . ع . تنگ شتر كه متصل بتهيگاه وى باشد . و رسن پالان بند . و چيزى كه زنان پيرايه را بدان آويخته بر ميان بندند .
ج : احقاب و احقب و حقب .
حقب
(
haqab
) م . ع . حقب البعير حقبا ( از باب سمع ) : بند شد بول آن شتر از افتادن حقب بر غلاف نرهء وى . و حقب بول البعير : بند شد بول آن شتر و كذا حقب البعير على حذف المضاف . و حقب المطر و غيره : بند شد باران و جز آن . و حقب المعدن : نيافتند در آن كان چيزى .
حقب
(
heqab
) ع . ج . حقبة .
حقب
(
hoqob
) ع . ج . حقاب و ج .
حقب .
حقباء
(
haqb '
) ا . ع . مؤنث احقب - خر وحشى ماده كه در شكم وى سپيدى باشد و يا تنگ بستنگاه وى سفيد بود . و كوه كوچك دراز سر به آسمان كه كمربندى از خاك گردا گرد وى بود . او القارة الطويلة التى فى وسطها تراب اغبر براق مع برقة سائرة . و الحقباء :
كهكشان و مجره .
حقبة
(
heqbat
) ا . ع . مدتى از روزگار و سال . ج : حقب و حقوب .
حقبة
(
hoqbat
) ا . ع . آرامش . و آرامش باد .
حقبة
(
haqebat
) ا . ع . جامهدان و خرجين .
حق بر سر
(
haq - bar - sar
) ا . پ .
وام و دين و هر چيز فرض و واجب .
حقبين
(
haq - bin
) ص . پ . آنكه جز راستى و درستى چيزى نمىبيند . و منصف و داراى انصاف .
حقپذير
(
haq - pazir
) ص . پ . آنكه راستى و درستى را مىپسندد و قبول مىكند .
حق پرست
(
haq - parast
) ص . پ .
بندهء حق و پرستندهء خدا . و دوست دار راستى و درستى .
حق پرستى
(
haq - parasti
) ا . پ .
خداپرستى . و انصاف .
حق پسند
(
haq - pasand
) ص . پ .
پسند كنندهء راستى و درستى .
حقة
(
haqqat
) م . ع . حق الامر حقة ( از باب نصر و ضرب ) : واجب گرديد آن كار و بدون شك واقع شد و كذلك حق الامر ( لازم و متعدى ) .