حطين
(
hettin
) ا خ . ع . دهى در شام كه قبر شعيب پيغمبر . در آنجا است .
حطيئة
(
hotayat
) ا . ع . كوتاه و حقير .
حظ
(
hazz
) ا . ع . بهره و بخت و بهرهء خير . و فضل و در قلة ج : احظ (
ahozz
) و ج ج : احاظى . و در كثرة حظاظ و حظوظ و حظوظة و حظ و حظاء (
hezz '
) .
حظ
(
hazz
) ص . ع . رجل حظ :
مرد بختمند و دولتى .
حظ
(
hazz
) م . ع . حظ حظا :
( از باب سمع ) : با بهره و دولتى شد و بختمند گرديد .
حظ
(
haz
) و (
hazz
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - لذت و خوشى و كامرانى و خرسندى و خرمى . و نصيب و بهره . و حظ داشتن :
لذت داشتن . و حظ كردن : لذت بردن و خوشى داشتن . و حظ نفس : خوش آيندى و خرمى نفس و لذت آن . و حظ فانى : دنيا .
حظ
(
hozz
) ع . ج . حظ (
hazz
) .
حظا
(
hez
) و حظاء (
hez '
) ع . ج . حظوة (
hozvat
) و (
hezvat
) .
حظاء
(
hez '
) ع . ج . حظوة (
hazvat
) .
حظاء
(
hez '
) ع . ج . حظ (
hazz
) .
حظاة
(
haz t
) ا . ع . واحد حظى (
haz
) يعنى يك شپش .
حظار
(
hez r
) ا . ع . جاى شتر و گوسپند كه از چوب سازند تا از سرما مصون مانند .
حظار
(
hez r
) و (
haz r
) ا . ع . ديوار .
حظاظ
(
hez z
) ع . ج . حظ .
حظال
(
hazz l
) ص . ع . رجل حظال :
مرد تنگ گيرندهء بر اهل و عيال كه نفقهء آنها را شمار كند .
حظالى
(
haz l
) ع . ج . حظل (
hazel
) .
حظايا
(
haz y
) ع . ج . حظية (
haziyyat
) .
حظائر
(
haz er
) ع . ج . حظيرة .
حظب
(
hazab
) م . ع . حظب الرجل حظبا ( از باب سمع ) : فربه شد آن مرد و پر گرديد شكم وى .
حظب
(
hazeb
) ص . ع . رجل حظب :
مرد كوتاه كلان شكم و مرد فربه كلان شكم .
حظب
(
hezzab
) ا . ع . مرد زود خشم .
حظب
(
hozobb
) ص . ع . مرد كوتاه كلان شكم .
حظب
(
hozobb
) ا . ع . مرد درشت و ستبر و بخيل و تنگ خوى و گول .
حظبة
(
hazebat
) ص . ع . مؤنث حظب (
hazeb
) زن كوتاه كلان شكم .
حظبة
(
hozobbat
) ص . ع . مؤنث حظب (
hozobb
) زن كوتاه كلان شكم .
حظبة
(
hozobbat
) ا . ع . مرد زود خشم .
حظبى
(
hozobb
) ا . ع . پشت و تن و جسم .
حظة
(
hezat
) م . ع . حظى كل من الزوجين عند صاحبه حظوة و حظوة و حظة ( از باب سمع ) : بهره مند و دولتى شدند زن و شوى از يكديگر .
حظة
(
hezat
) ا . ع . بهره و مرتبه و رزق و روزى .
حظر
(
hazr
) م . ع . حظر الشيئ و عليه حظرا ( از باب نصر ) : بازداشت آن را از چيزى . و نيز حظر : حرام كردن - ضد اباحت و هو راجع الى المنع . و حظيره ساختن براى كسى . و حظر المال : بند كرد شتران و گوسپندان را در حظيره . و حظر الشيئ : گرد كرد آن چيز را .
حظر
(
hazer
) ا . ع . شاخ درخت و يا هر چوب كه به آن حظيره سازند . و خارتر . و وقع فى الحظر الرطب : افتاد در آنچه فوق طاقت وى بود . و اوقد فى الحظر الرطب : سخنچينى كرد . و جاء بالحظر الرطب : آورد بسيارى از مال مردم و يا آورد دروغ مكروه را .
حظربة
(
hazrabat
) م . ع . حظرب قوسه : سخت بزه كرد كمان را . و حظرب السقاء : پر كرد مشك را .
حظظ
(
hozaz
) و (
hozoz
) ا . ع .
داروئى مانند صبر كه از بول شتر سازند يا همان حضض است . مر . حضض (
hozoz
) .
حظل
(
hazl
) م . ع . حظل عليه حظلا و حظلانا و حظلانا ( از باب نصر و ضرب ) : بازداشت آن را از تصرف و از حركت و از رفتن .
حظل
(
hazal
) م . ع . حظل البعير حظلا ( از باب سمع ) : حنظل بسيار خورد آن شتر . و حظلت النخلة : تباه شد بن شاخههاى خرما بن ( لغة فى حضلت ) .
و حظلت الشاة : لنگ شد گوسپند و متغير اللون گرديد از آماس پستان .
حظل
(
hazel
) ص . ع . رجل حظل مرد مقتر كه بر اهل و عيال بنفقه شمار كند و مرد غيور . و نيز حظل : شترى كه حنظل بسيار خورده باشد . ج : حظالى .
حظلان
(
hezl n
) ا . ع . تنگ گيرى نفقه بر اهل و عيال .
حظلان
(
hezl n
) و (
hazal n
) م .
ع . حظل حظلا و حظلانا و حظلانا .
مر . حظل (
hazl
) .
حظلان
(
hazal n
) ا . ع . رفتار خشمناك .
حظبلة
(
hazlabat
) م . ع . حظلب حظلبة : تيز و شتاب دويد .
حظنبى
(
hozonb
) ا . ع . پشت و تن