ع . لكنت . يق فى لسانه حضرمية . و نعل حضرميه : قسمى از كفش نوك تيز كه مردم حضرموت مىپوشند .
حضرميون
(
hazramiyyuna
) ع . ج .
حضرمى .
حضرى
(
hazariy
) ص . ع . منسوب بحضر يعنى ساكن در شهر و شهرى .
حضض
(
hazaz
) ا . ع . چيزى . يق ما عنده حضض و لا بضض .
حضض
(
hozoz
) ع . ج . حضيض .
حضض
(
hozoz
) و (
hozaz
) ا .
ع . مادهء عصارهء دوائى كه بر دو نوع است هندى و عربى و نوع هندى كه بهندى رسوت گويند عصارهء فيل زهرج است و نوع عربى عبارت است از عصارهء خولان و داروئى كه از بول شتر سازند .
حضظ
(
hozoz
) و (
hozaz
) ا . ع .
داروئى كه از بول شتر سازند و يا همان حضض است .
حضف
(
hezf
) ا . ع . مار .
حضل
(
hazal
) م . ع . حضلت النخلة حضلا ( از باب سمع ) : تباه شد بن شاخه هاى خرما بن .
حضن
(
hazn
) م . ع . حضن الصبى حضنا و حضانة ( از باب نصر ) : در كنار گرفت كودك را و دايگى كرد و پرورش نمود آن را . و حضن الطائر بيضه حضنا و حضانا و حضانة و حضونا : زير بال گرفت مرغ خايه را تا بچه بر آرد . و حضن معروفه عن جيرانه : بازداشت نيكى را از همسايگان . و حضن فلانا عن كذا حضنا و حضانة : واداشت فلان را از آن و تنها بدون وى به آن قيام نمود . و حضن فلانا عن حاجته : بازداشت فلان را از حاجتش .
حضن
(
hezn
) ا . ع . از زير بغل تا تهيگاه و سينه و دو بازو و آنچه ما بين سينه و بازو باشد .
و جانب چيزى و كرانهء آن . ج : احضان . و خانهء كفتار .
حضن
(
hazn
) و (
hozn
) ا . ع . آنجاى از كوه كه بگشت آن برآمدن توانند . و بن كوه .
حضن
(
hazan
) ا . ع . عاج . و ا خ :
كوهى به نجد . المثل انجد من راى حضنا .
و نام قبيلهاى .
حضنة
(
hoznat
) ا . ع . اصبح بحضنة سوء : يافت شكست فاحش .
حضنى
(
hazaniy
) و حضنية (
hazaniyyat
) ص . ع . گوسپند سخت سياه و يا سخت سرخ .
حضو
(
hazv
) م . ع . حضا النار حضوا ( از باب نصر ) : حركت داد اخگر هاى آتش را كه فرو مرده بود .
حضور
(
hozur
) ا و ص . ع . حاضر .
و ا خ : نام كوهى و نام شهرى در يمن .
حضور
(
hozur
) م . ع . حضرت مجلس فلان حضورا ( از باب نصر ) :
بودم من در مجلس فلان . و حضرت الغائب : آوردم و حاضر كردم غائب را . و حضر بكسر العين لغة و اتفقوا على ضم - المضارع مطلقا . و حضرت الصلاة اى حضر وقت الصلاة . و حضرنى كذا اى خطر ببالى كذا . و نيز حضور : نزديك بمرگ شدن .
حضور
(
hozur
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - وجود و ظهور - ضد غيبت . و نزد و روبرو و خدمت و درگاه و فرگاه و پيش . و استراحت و آسودگى . و گاه اين كلمه را براى تعظيم بر ذات مخدومان استعمال كنند مانند در حضور معدلت ظهور يعنى در فرگاه دادگرى . و حضور داشتن : وجود داشتن و حاضر بودن .
حضورنويس
(
hozur - navis
) ا .
پ . منشى حضور يعنى كسى كه سواد فرامين و احكام و همهء نوشتهجات را برمىدارد .
حضورى
(
hozuri
) ا . پ . اداى ماليات مستقيما بحكومت . و خادم حضور . و هنگام حاضر شدن و به خدمت رسيدن .
حضوض
(
hazuz
) ا خ . ع . نهرى ميان قادسيه و حيره . و كوهى در دريا .
حضوضاة
(
hazuz t
) ا . ع . آوازهاى مردم در جنگ .
حضوضى
(
hazuz
) ا . ع . همان كوه حضوض كه در درياى شور است . و كانت العرب تنفى اليه خلعاءها . و دورى . و آتش .
حضون
(
hazun
) ص . ع . گوسپندى كه يكى از دو سر پستان و يا يكى از دو پستان وى درازتر باشد از ديگرى و كذلك من الابل و النساء . و مردى كه يكى از دو خصيهء وى كلان باشد از ديگرى . و فرج زن كه يك كرانهء وى بزرگ باشد از ديگرى .
حضون
(
hozun
) م . ع . حضن حضنا و حضانا و حضانة و حضونا .
مر . حضن .
حضى
(
hoziy
) ا . ع . سنگ افتادهء در دامن كوه .
حضئ
(
hazi '
) ص . ع . ابيض حضئ : سخت سپيد .
حضية
(
haziyyat
) ا . ع . زن و زوجهاى كه محبوب شوهر باشد . ج : حضايا .
حضير
(
hazir
) ا . ع . زمينى هموار كه در آن سرشار آب چاه مىريزد . و ج .
حضيرة .
حضيرة
(
hazirat
) ا . ع . جايگاه خرما .
و گروه مردم و يا چهار تن و يا پنج تن و يا هفت تن و يا هشت تن و يا ده تن و يا كم از ده كه بغزو روند . و هراول لشكر . و آنچه برآيد از رحم هنگام زادن . ج : حضير و