پوست درشت . ج : حرش .
حرشات
(
harac t
) ا . ع . ج . حرشة .
حرشاف
(
harc f
) ا . ع . ملخ لاغر بسيار خوار .
حرشافة
(
harc fat
) ا . ع . واحد حرشاف يعنى يك عدد ملخ ريزهء لاغر .
حرشة
(
horcat
) ا . ع . درشتى .
حرشة
(
horcat
) ا . ع . جانور ريزهء زمينى . ج : حرشات .
حرشف
(
harcaf
) ا . ع . پشيزهء ماهى . و ريزهء از مرغان و از شتر مرغان و از هر چيزى .
و شكن زره و نورد آن . و ضعفا و ناتوانان و پيران و پيادگان . و پشيزهء كارد و شمشير .
حرشف
(
harcaf
) ا . ع . گياهى خاردار كه به فارسى كنگر گويند .
حرشف
(
horcof
) ا . ع . زمين درشت .
حرشفة
(
harcafat
) ا . ع . زمين سخت و درشت .
حرشون
(
haracun
) ا . ع . نوعى از خار خرد و سخت كه به پشم گوسپندان آويزد . ج :
حراشين .
حرص
(
hars
) م . ع . حرص القصار الثوب حرصا ( از باب ضرب ) : كفانيد گازر جامه را در كوفتن . و حرص المرعى ( مجهولا ) : نگذاشتند از چراگاه گياهى .
و نيز حرص : خراشيدن و پوست كندن .
حرص
(
hers
) ا . ع . آز .
حرص
(
hers
) و (
hars
) م . ع .
حرص عليه حرصا ( از باب سمع ) :
و حرص حرصا ( از باب ضرب ) : آزمند شد بر آن .
حرص
(
horos
) ا و ص . ع . حريص شخص حريص و آزمند .
حرصا
(
hersan
) م ف . پ . - مأخوذ از تازى - بطور آزمندى و از روى حرص و آز . و بطور سرعت و عجله . و بطور آرزومندى .
حرصاء
(
horas '
) ع . ج . حريص .
حرصانه
(
hers ne
) م ف . پ . حرصا و بطور آزمندى و حرص . و بطور سرعت و عجله و آرزومندانه .
حرصة
(
harsat
) ا . ع . شبحهاى كه پوست سر را اندك شكافد . و پراكنده افتادن شير در شير دوشه بسبب فراخ شدن سوراخ پستان از اثر جراحتى كه بر پستان از پستان بند وارد آمده باشد .
حرصة
(
harasat
) ا . ع . مستقر وسط هر چيز و ميانهء آن .
حرصيان
(
hersey n
) ا . ع . باطن پوست شكم . و باطن پوست پيل . و جلد سرخى كه پس از سلخ نمودن پديدار مىگردد . ج :
حرصيانات .
حرصيانات
(
hersey n t
) ع . ج .
حرصيان .
حرض
(
harz
) م . ع . حرض نفسه حرضا ( از باب ضرب ) : فاسد و تباه گردانيد خود را .
حرض
(
horz
) و (
horoz
) ا . ع .
اشنان . و قرء حتى تكون حرضا اى حتى تكون كالاشنان نحو لا و يبسا .
حرض
(
haraz
) ا . ع . گداختگى جسم .
و فساد معده . و فساد مذهب . و تباهى عقل و راى . و مرد بيمار بر جا ماندهء گداخته جسم .
و مرد عاجز و درمانده و مشرف بر مرگ . و مرد بىخير و يا مردى كه ازو اميد خير و بيم شر نباشد . يستوى فيه الواحد و الجمع و المؤنث . و گاه جمع آن احراض و حرضان و حرضة آيد . و آنكه از عشق و اندوه گداخته باشد . و آنكه سلاح نتواند گرفت و جنگ نتواند كرد . و مرد بر جا ماندهاى كه برخاستن نتواند و بلايهء از مردم . و سخن . و لاغر و نحيف ا .
بيمارى . قوله تعالى
حَتَّى تَكُونَ حَرَضاً .
و كرانهء جامه و طرهء آن .
حرض
(
haraz
) ص . ع . ناقة حرض :
ماده شتر لاغر و نزار .
حرض
(
haraz
) م . ع . حرض حرضا ( از باب سمع ) : گداخته شد از اندوه و يا از عشق و ناتوان گرديد كه برخاستن نتواند .
و گل عصفر برچيد . و خداوند معدهء فاسد گرديد .
حرض
(
harez
) ص . ع . مرد بيمار بر جا ماندهء گداخته جسم كه برخاستن نتواند .
حرض
(
heraz
) ع . ج . حرضة .
حرضان
(
horz n
) ع . ج . حرض .
و ج . حريض .
حرضة
(
herzat
) ص . ع . رجل حرضة : مردى كه بيمارى و اندوه وى دراز گرديده باشد . ج : حرض (
heraz
) .
حرضة
(
horzat
) ا . ع . امين قماربازان و آنكه در قمار داو او نيايد . و آنكه گوشت نخرد و نخورد مگر كه و برايگان يابد . و نوعى از تير تمام ناتراشيدهء پيكان نانهاده .
حرضة
(
harazat
) ع . ج . حرض .
حرضى
(
horziy
) و (
horoziy
) ا . ع .
اشنان فروش .
حرف
(
harf
) م . ع . حرف لعياله حرفا ( از باب ضرب ) : كسب كرد نفقه براى عيال خود . و حرف الفرس عن وجهه ( از باب نصر ) : برگردانيد اسب را از آن . و فلان يعرف الحق و يحرف :
فلان مىشناسد حق را و برمىگردد از آن . و حرف عينه حرفة ( از باب ضرب ) :
سرمه كشيد در چشم خود . و حرف فى ماله ( مجهولا ) : رفت چيزى از مال او .
حرف
(
harf
) ا . ع . جانب و طرف و كرانه . و تيزى از هر چيز . و حرف الجبل :