بلبل باشد . و حرف پهلودار : سخنى كه به كسى در وقت زبان بازى بطريق كنايه گويند و حرف چكشى : سخن سخت و ناهموار و حرف زدن : گفتگو كردن و مباحثه و مكالمه نمودن و سخن بيهوده و بىمعنى گفتن و حرف قالبى زدن : گفتن آنچه را كه شنيده باشند بدون فهم معنى و ادراك مضمون ، و حرف مجهول : آن حرفى كه صداى آن به خوبى معلوم نشود مانند و در كلمهء روز و وى در كلمهء شير كه مراد شير بيشه باشد .
و حرف مسروق : حرفى كه نوشته مىشود و تلفظ نمىگردد مانند و در كلمهء خواهش .
حرف
(
horf
) ا . ع . بىبختى . و سپندان .
حرف
(
heraf
) ع . ج . حرف . و ج .
حرفة .
حرفاء
(
horaf '
) ع . ج . حريف .
حرفا حرفا
(
harfan - harfan
) م ف .
پ . - مأخوذ از تازى - كلمه به كلمه و حرف به حرف .
حرف آشنا
(
harf - cn
) ص . پ كسى كه بتازگى خواندن حروف را آموخته باشد .
حرفان
(
herf n
) ا . ع . بدبختى و بىطالعى .
حرف انداز
(
harf - and z
) ص .
پ . حيلهباز و فريبنده .
حرف اندازى
(
harf - and zi
) ا .
پ . حيلهبازى و مكر و فريب .
حرف به حرف
(
harf - be - harf
) م ف .
پ . - مأخوذ از تازى - كلمه به كلمه بدون ترك چيزى .
حرفة
(
harfat
) م . ع . حرف عينه حرفة ( از باب ضرب ) : سرو كشيده در چشم خود . و حرف فى ماله ( مجهولا ) : رفت چيزى از مال وى .
حرفة
(
herfat
) ا . ع . طعمه . و صناعت كه روزى بدان بدست آرند . و كل ما اشتغل الانسان به و ضرى يسمى صنعة و حرفة لانه ينحرف اليها .
حرفة
(
herfat
) و (
horfat
) ا . ع .
بىبختى و بىطالعى . قول عمر رضى اللّه عنه :
حرفة احدهم اشد على من عليته .
حرفة
(
horfat
) ا . ع . واحد حرف . يك تخم سپندان .
حرفت
(
herfat
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - كسب و پيشه و صنعت و دست كارى و صنعت يد . و اهل حرفت : دستكار و كارى گر و بازرگان و سوداگر . و حرفت بازى :
افسون و جادوگرى .
حرفذة
(
harfazat
) ا . ع . ناقهء نجيب و تهيگاه درآمده و لاغر . ج : حرافذ .
حرفزن
(
harf - zan
) ص . پ . سخنران و نطاق و پرگو .
حرفش
(
herfec
) ا . ع . مار خبيث .
حرفضة
(
herfezat
) ا . ع . ناقهء نجيب و اصيل .
حرفقان
(
harfq n
) ا . پ . ارسنيك و سم الفار و مرگ موش .
حرف گير
(
harf - gir
) ا و ص . پ .
معترض و اعتراض كننده و عيبجوى و خطاگيرنده .
حرفگيرى
(
harf - giri
) ا . پ . اعتراض و عيبجوئى .
حرفى
(
harfi
) ص . پ . منسوب به حرف .
حرفى
(
horfiy
) ا . ع . سپندانفروش .
حرفية
(
harfeyyat
) ا . ع . خاصيت حرف .
حرق
(
harq
) ا . ع . سوختگى جامه از كوفتن گازر و غير آن .
حرق
(
harq
) م . ع . حرقه حرقا ( از باب نصر ) : سوهان كرد آن را و خراشيد به چيزى .
و حرقه بالنار حرقا ( از باب ضرب ) :
سوخت آن را به آتش . و حرق نابه حرقا و حروقا ( از باب نصر و ضرب ) : بهم سائيد دندان نيش را از خشم چنان كه آواز برآمد .
حرق
(
harq
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - سوختگى .
حرق
(
herq
) ا . ع . آنچه نخل را بوى گشن دهند .
حرق
(
haraq
) ا . ع . آتش و زبانهء آتش .
و سوختگى آتش . و سوختگى جامه از كوفتن گازر و جز آن . و آنچه نخل را بوى گشن دهند .
حرق
(
haraq
) م . ع . حرق شعره حرقا ( از باب سمع ) : ريخت و افتاد موى آن . و كذلك الجناح .
حرق
(
hareq
) ا و ص . ع . مرد شكافته اطراف . و ابر سخت درخش . و سوختهء چقماق .
و خف و قو و ركو و آتش گيره . و حرق الشعر : كسى كه موى وى ريخته باشد .
حرقان
(
horq n
) ا . ع . بهم سودگى دوران دررفتن .
حرقانى
(
haraq niy
) ص . ع . خاكستر رنك .
حرقانية
(
haraq neyyat
) ص . ع .
مؤنث حرقانى . يق عمامة حرقانية : عمامهء خاكسترى رنگ .
حرقة
(
harqat
) و (
horqat
) ا . ع .
گرمى و سوزش . يق فى جوفه حرقة . و كذلك حرقة .
حرقة
(
horqat
) ا . ع . زبانه و شعله و آتش و سوختگى . و ا خ : نام قبيلهاى از تازيان .
حرقة
(
horaqat
) ا . ع . شمشير بسيار بران . و ا خ : نام دختر نعمان بن منذر .
حرقت
(
herqat
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - سوزش و سوختگى . و حرقة البول :