الاخرة العمل الصالح .
حرث
(
hars
) م . ع . حرث الدابة حرثا ( از باب نصر و ضرب ) : لاغر كرد آن ستور را از بسيارى راندن . و حرث الارض حرثا و حراثة : شيار كرد زمين را براى زراعت . و حرث المال حرثا :
كسب كرد و ورزيد و اندوخت آن مال را .
الحديث احرث لدنياك كانك تعيش ابدا و اعمل لاخرتك كانك تموت غدا اى اعمل لدنياك . و حرث الرجل : جمع كرد آن مرد ميان چهار زن .
و حرث الرجل امراته : مبالغه كرد آن مرد در گائيدن زن خود . و نيز حرث : كشت كردن . و سوزانيدن آتش و كاويدن آن . و درس كردن قرآن يق احرثوا هذا القرآن اى فتشوه و ثوروه . و فقه آموختن . و مهيا شدن براى ساختن سوفار در كمان .
حرث
(
hares
) ا . ع . شير بيشه .
حرثة
(
horsat
) ا . ع . سوفار كمان كه زه در آن باشد . و سوفار نره يعنى ما بين راس ذكر و مجراى ختان .
حرج
(
herj
) ا . ع . گناه . و رسنها كه براى صيد درندگان نصب كنند . و جامهها كه بر طناب اندازند تا خشك شود . ج : حراج .
و گوش ماهى كه براى دفع چشم زخم بدور گلو آويزند . و قلادهء سگ . ج : احراج .
و آنچه بسگ شكارى دهند از صيد . و ليس عليك حرج اى حرج .
حرج
(
haraj
) ع . ج . حرجة (
harajat
) .
حرج
(
haraj
) ا . ع . جاى تنگ بسيار درخت كه ماشيه بدان رسيدن نتواند . و تنگى .
و گناه . و حرام . و سختى يق لا حرج عليه . و ناقهء لاغر باريك . و ناقهء دراز بر روى زمين . و چهار چوب بستهاى كه گبران مردهء خود را بر وى نهند . و ناقهاى كه از نر دور دارند و بر آن سوار نشوند تا فربه گردد .
حرج
(
haraj
) م . ع . حرج صدره حرجا ( از باب سمع ) : تنك شد سينهء او .
و حرج الرجل : گناه كرد آن مرد . و حرج الشيئ : حرام شد آن چيز . و حرجت العين : خيره شد چشم . و حرج فلان : حيران شد فلان و ترسيد از اقدام در كار . و حرج الغبار و غيره : فرو رفت بعضى از آن غبار و جز آن در بعضى .
حرج
(
haraj
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - گناه و عيب . و سختى و تنگى .
حرج
(
harej
) ا و ص . ع . تنگ . و گناهكار .
و حرام . و جاى تنگ بسيار درخت كه ماشيه بدان رسيدن نتواند . و آنكه از كارزار روى نگرداند .
حرجات
(
haraj t
) ع . ج . حرجة .
حرجان
(
herj ne
) ا خ . ع . بصيغهء تثنيه نام دو نفر از تازيان كه نام يكى حرج است و نام ديگرى غير معلوم .
حرجة
(
horjat
) ا . ع . دول خرد .
حرجة
(
harajat
) ا . ع . درختستان . و گروهى از شتران . ج : حرج و حرجات و حراج .
حرجج
(
horjoj
) ا . ع . حرجوج .
حرجف
(
harjaf
) ا . ع . باد سرد كه تند وزد . ج : حراجف .
حرجل
(
harjal
) ا . ع . گروهى از اسبان .
حرجل
(
horjol
) ا . ع . مرد دراز بالا .
ج : حراجل . و شتابرو .
حرجلة
(
harjalat
) ا . ع . گروهى از اسبان . و گروهى از ملخ . و زمين بىآميغ .
و لنگى .
حرجلة
(
harjalat
) م . ع . دراز شدن و تمام كردن صف را در نماز و جز آن . و چپ و راست دويدن . و دويدن به نشاط و خرمى .
حرجمة
(
harjamat
) م . ع . حرجم الابل حرجمة : بر يكديگر افتان بازگردانيد شتران را .
حرجوان
(
harjov n
) ا . ع . ملخ بىبالى كه بحاصل ضرر رساند .
حرجوج
(
horjuj
) ا . ع . ناقهء فربه و دراز بر روى زمين و ناقهء سخت و يا لاغر باريك روشن دل . ج : حراجيج . و باد سرد و تند كه پى هم وزد .
حرح
(
harh
) م . ع . حرح المراة حرحا ( از باب فتح ) : زد بر فرج آن زن .
حرح
(
herh
) ا . ع . فرج زن . ج :
احراح و حرون .
حرح
(
hareh
) ص . ع . رجل حرح :
مرد كس دوست و مولع به كس .
حرحى
(
herahiy
) ص . ع . منسوب به حرح .
حرد
(
hard
) م . ع . حرده حردا ( از باب ضرب ) : قصد كرد آن را و بازداشت آن را . و سوراخدار گردانيد . و بريد از آن پارهاى .
حرد
(
hard
) ا . ع . قصد و منع يق حرد حرده يعنى قصد كرد قصد او را . قوله تعالى
وَ غَدَوْا عَلى حَرْدٍ قادِرِينَ
اى على قصد او على منع .
حرد
(
hard
) و (
hared
) ص . ع . منفرد و تنها . و جدا . ج : حراد .
حرد
(
herd
) ا . ع . پارهاى از كوهان و رودهاى شتر . ج : حرود .
حرد
(
hord
) ص . ع . قطاحرد :
قطاهاى شتابرو .
حرد
(
harad
) م . ع . حرد الرجل حردا ( از باب سمع ) : گرانبار رفت آن مرد از سنگينى زره . و حرد البعير : به بيمارى حرد مبتلا گرديد آن شتر . و نيز حرد :
بعضى از تارهاى زه كمان از بعضى دازتر شدن .