حبيب
(
habib
) ا و ص . ع . دوست - ضد بغيض - و دوستدار . ج : احباب و احباء و احبة . و معشوق و بدون الف و لام نام چندين صحابى و جماعتى از محدثين و از اعلام است .
و ابو حبيب : بزغالهء بريان .
حبيب
(
habib
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - دوست و يار و معشوق . و حبيب خدا : آن حضرت صلى اللّه عليه و آله .
حبيب
(
hobayb
) ا . ع . مصغر حبيب معشوق كوچك .
حبيبان
(
habib n
) پ . ج . حبيب دوستان و ياران و احباب .
حبيبة
(
habibat
) ا و ص . ع . مؤنث حبيب زن دوست و دوستدار و معشوقه . ج : حبائب .
و مدينهء منوره . و از اعلام است . و ام حبيبة : يكى از زوجات آن حضرت صلى اللّه عليه و آله .
حبيبة
(
hobaybat
) ا خ . ع . نام موضعى و از اعلام است .
حبية
(
hebyat
) ا . ع . نوعى از نشستن كه جامه را در خود پيچيده و يا پشت و ساقين را بفوطه بسته نشستن . ج . حبى (
heb
) .
حبير
(
habir
) ا . ع . ابر پيسه از بسيارى آب . و چادر نگارين و چادر حرير و جامهء نو .
ج : حبر (
hobr
) . و نو و ملايم . و لفام شتر .
و ا خ : نام پدر بطنى از تازيان .
حبيرك
(
hobayrak
) ا . ع . مصغر حبركى كه مرد ستبر گردن ضعيف پا و دراز پشت كوتاه پا باشد .
حبيس
(
habis
) ا . ع . اسبى كه در راه خدا وقف كنند . و ا خ . موضعى برقه كه در آن قبور شهداى صفين است و ذات حبيس ا خ . موضعى به مكه و كوه سياه كه وى را ظلم گويند در آنجا است .
حبيش
(
hobayc
) ا . ع . قسمى از ماكيان مخصوص بگينهء افريقا .
حبيق
(
hobayq
) ا . ع . غدق حبيق :
نوعى از خرماى بلايه وردى منسوب الى ابن حبيق و هو اسم رجل و يقال له بنات حبيق و لون حبيق فى الحديث نهى عن لون الحبيق ان يؤخذ فى الصدقة .
حبيك
(
habik
) ص . ع . ثوب حبيك : جامهء نيكو بافته .
حبيك
(
habik
) ا . ع . ج . حبيكة .
حبيكة
(
habikat
) ا . ع . راه ستارهها يعنى مسير آنها . ج : حبك (
hobok
) . و شكن آب و شكن زه و موى و شكن ريگ . و راه در ريگ توده و رديف . و رشتهاى از دستهاى مو و يا بيضه . ج : حبيك و حبائك و حبك .
حبيل
(
habil
) ا . ع . محبول و حبيل براح : شير بيشه و دلاور .
حبين
(
habin
) ا . ع . درخت خرزهره .
حبين
(
hobayn
) ا خ . ع . نام شخصى .
و ام حبين : جانوركى كلان شكم مشابه حربا و هى معرفة و ربما دخله الالف و اللام و بحذفها لا تصير نكرة و هو شاذ . ج . حبينات و امات حبين .
حبينات
(
hobayn t
) ع . ج . ام حبين
حبينة
(
hobaynat
) ا . ع . جانوركى مانند حربا كه ام حبين نيز گويند .
حت
(
hatt
) ا . ع . نجيب آزاد و نيكرو از اسب و شتر و شترمرغ شتابنده . و ملخ مرده .
ج : احتات . و خرماى غير چسپان . و نام شمشيرى و چيزى يق ما فى يدى منه حت اى شيئ .
حت
(
hatt
) م . ع . حت الشيئ حتا ( از باب نصر ) : ربود و دور كرد آن چيز را .
و حته ماة سوط : به زودى زد او را صد تازيانه . و حت المنى و غيره : تراشيد و حك كرد با چوب و يا سنگ منى و جز آن را . و حت الشجر : پوست بر كند از آن درخت . و حت الشيئ : ماليد آن چيز را . و حت الورق : زايل كرد برگ را .
و حت الورق : ريخت برگ از درخت ( لازم و متعدى ) .
حت
(
hatte
) ع . كلمهاى كه بدان طيور را زجر كنند .
حت
(
hott
) ا . ع . پستتر كرده و در هم زده . و ا خ . نام قبيلهاى و كوهى .
حتء
(
hat '
) م . ع . حتأ حتا ( از باب فتح ) : زد و نكاح كرد و پيوسته نگريست و فرود آورد متاع را از شتران . و حتا الثوب :
دوخت جامه را . و حتا الكساء : ريشه تافت گليم را . و حتا العقدة : گره بست .
و حتا الجدار و غيره : استوار كرد ديوار و جز آن را .
حتات
(
hat t
) ا . ع . آوازها و غوغاها .
حتات
(
hot t
) ا . ع . تراشهء از هر چيزى و ريزهء آن . و آنجائىكه پادشاهان مانند تمغا و تيول جدا كرده به كسى دهند . و قطيعهاى ببصره و از اعلام است .
حتار
(
het r
) ا . ع . غلاف سر قضيب .
و چين جامه . و سر خريطه . و گرداگرد ناخن . و كنارهء گوش . و هرچه فراز گيرد چيزى را گرد خود . ج : حتر (
hotor
) . و حلقهء دبر و يا آنچه ما بين دبر و قبل است و يا خطى كه ميان دو خصيه است . و آب چشم . و گوشتى مانند دندان نيش در اقصاى دهان شتر .
و حلقههاى رسن در كنارهاى خرگاه كه طنابها را بدان بندند .
حتارش
(
hat rec
) ا ع . حركات و رفتار يق ما احسن حتارش الصبى .
حتارشة
(
hat recat
) ا خ . ع . طايفهاى از تازيان .
حتام
(
hatt ma
) ( حتى ما ) ع . تا كى و تا چند فحذفت الف ما الاستفهام و كذا كل