و نيفهء ازار . و رسن كمربند . و تسمهاى كه بدان سركوهه را بميخهاى پالان بندند . ج :
حبك (
hobak
) .
حبكة
(
habakat
) ا . ع . اصل و بيخ انگور .
و پست لوله كرده .
حبكرة
(
habkarat
) م . ع . گرد آوردن چيزى را .
حبكل
(
habkal
) و (
hobkol
) ا . ع . كوتاه .
حبكى
(
hebekk
) ا . ع . سير سريع و رفتار تند .
حبل
(
habl
) ا . ع . رباط و ريسمان و آنچه بدان چيزى را بندند . ج : احبل (
ahbol
) و حبول و احبال و حبال و يقال فى الطلاق :
حبلك على غاربك اى امرك فخلى . و ريگ تودهء دراز كشيده و مجتمع و مرتفع و ريگ تودهاى كه به روى زمين چون طنابى باشد . و عهد و پيمان . و زينهار و امان . قوله تعالى :
وَ اعْتَصِمُوا بِحَبْلِ اللَّهِ جَمِيعاً
قال ابن مسعود هو القرآن . و گرانى و ثقل . و مداهنه و بلا . ج : حبول و حبال . و پيوستگى و وصال - ضد هجر . و كتف و يا نشيب ميان گردن و سر كتف و يا پى ميان گردن و دوش و رگى در ذراع . المثل هو على حبل ذراعك اى فى القرب منك يضرب فى تسهيل الحاجة و تقريبها . و رگى در پشت . و استادنگاه اسبان رهان پيش از دوانيدن . و نام عرفه .
و حبل العاتق : وتر گردن . و حبل المتين : طناب محكم . و عهد استوار . و حبل المساكين : لبلاب سفيد . و حبل الوريد : وريد و داج .
حبل
(
habl
) م . ع . حبل الصيد حبلا ( از باب نصر ) . گرفت شكار را بدام و يا دام گسترد براى شكار . و حبله : بست آن را بريسمان .
حبل
(
hebl
) ا . ع . سختى و بلا . ج :
حبول . و دانشمند زيرك و عاقل . ج : احبال و يق انه لحبل من احبالها للداهية من الرجال و للقائم على المال الرفيق بسياسته .
حبل
(
habal
) ا . ع . امتلا و خشم و به حبل : او را خشم و اندوه است . و بار شكم ج : احبال . الحديث نهى عن بيع حبل الحبلة يعنى از بيع چيزى كه در شكم ناقه است و يا از بيع انگور بر درخت پيش از رسيدن و يا از بيع بچهاى كه در شكم باشد چنان كه تازيان در زمان جاهليت اين كار را مىكردند .
حبل
(
habal
) م . ع . حبل من الشراب و الماء حبلا و حبالا ( از باب سمع ) :
پرگشت از شراب و آب . و حبلت المراة حبلا : آبستن شد آن زن . و كل بهيمة كذلك . و نيز حبل : غضبناك شدن .
حبل
(
habal
) و (
habl
) ع . ج . حبلة (
habalat
) و (
hablat
) .
حبل
(
hobl
) و (
hobal
) ع . ج . حبلة (
hoblat
) .
حبل
(
hobal
) ا خ . ع . موضعى بيمامة .
حبلات
(
hobl t
) ع . ج . حبلة (
hoblat
) .
حبلان
(
habl n
) و (
hobl n
) ص . ع .
مرد پر از شراب و مرد پر از آب . و مرد خشمگين .
حبلانة
(
habl nat
) ص . ع . زن خشمناك و زن باردار .
حبلاوى
(
hobl viy
) ص . ع . منسوب به حبلى كه زن آبستن باشد .
حبلبس
(
habalbas
) ا . ع . دلاور .
و ملازم چيزى كه از وى جدا نشود . و شير بيشه .
حبلة
(
hablat
) و (
habalat
) ا . ع .
بيخ و ريشهء درخت انگور . و شاخ درخت انگور .
ج : حبل (
habl
) و (
habal
) .
حبلة
(
hoblat
) ا . ع . ميوهء درختان خاردار و يا ميوهء درخت سلم و طلح و سيال كه نوعى از درخت با خار باشد . ج : حبل (
hobl
) و (
hobai
) الحديث ما لنا طعام الا الحبلة و ورق السمر . و نوعى از پيرايه كه در حميل باشد . ج . حبلات (
hobl t
) . و تره و انگور و بيخ انگور .
حبلة
(
habalat
) ع . ج . حابلة .
حبل حبل
(
habal - habal
) ع . كلمهاى كه بدان گوسفندان را زجر كنند .
حبلق
(
haballaq
) ا . ع . گوسفندان ريزه كه كلان نشوند . و بزهاى كوتاه بالا و فرومايه .
حبلوى
(
hoblaviy
) ص . ع . منسوب به حبلى كه زن آبستن باشد .
حبلى
(
habl
) و (
hobl
) ص . ع . زن ممتلى از شراب و آب .
حبلى
(
hobl
) ص . ع . زن آبستن . ج :
حبليات و حبالى . و نيز حبلى ا خ : لقب سالم بن غنم بن عوف بدانجهت كه كلان شكم بود . و بنو الحبلى كه بطنى از انصاراند از اولاد او مىباشند .
حبلى
(
hobliy
) ص . ع . منسوب به حبلى كه زن آبستن باشد .
حبليات
(
hobley t
) ع . ج . حبلى .
حبليل
(
hoblil
) ا . ع . جانورى كوچك كه گويند مىميرد و از باران زنده مىگردد .
حبن
(
habn
) ا . ع . درخت دفلى كه خرزهره باشد .
حبن
(
hebn
) ا . ع . بوزينه و دمبل و ريشى مانند دمبل و هر دميدگى در بدن كه آماس كند و ريمناك گردد . ج : حبون .
حبن
(
habn
) و (
haban
) م . ع .
حبن حبنا و حبنا ( از باب سمع ) :
مستسقى و كلان شكم گرديد . و كذلك حبن ( مجهولا ) . و حبن عليه : خشم گرفت به روى .