چپكن
(
cap - kan
) ا . پ . نوعى از جامه كه سينه و شكم را بپوشاند و بندهاى آن در پشت بسته شوند .
چپل
(
capal
) ص . پ . مردم چركين و نكبتى و ناتميز و كسى كه خود را به چيزهاى نا شايسته آلوده كند .
چپلان
(
capl n
) ا . پ . جرمق و سر موزه و چپدار و كفشى كه بالاى موزه پوشند .
چپلاهنگ
(
capl hang
) ا . پ . شاخهء قطع شدهء از درخت . و پوست ريشهء درخت تربانتين و پوست تخم آن .
چپلك
(
ceplak
) ص . پ . پليد و مردار و بناشايست آلوده .
چپلوس
(
caplus
) ص . پ . چاپلوس و زبان آور و فريبنده .
چپله
(
caple
) ا . پ . طپانچه و سيلى و ضربت .
چپنلك
(
cepenlek
) ا . پ . پشه دان .
چپو
(
capov
) و (
capav
) ا . پ . تاخت و تاراج و يغما .
چپه
(
cape
) ا . پ . تختهء دستهدار به شكل بيل كه كشتى بانان كشتى بدان رانند . و سگ زيرك .
چپه
(
cappe
) و
چپه دست
(
cappe - dast
) ص . پ . كسى كه با دست چپ كار مىكند .
چپيدن
(
capidan
) ف ل . پ . ميل كردن به طرف چپ و از طرفى به طرفى گرديدن .
چپين
(
coppin
) ا . پ . طبقى كه از تركه هاى بيد و مانند آن بافته شده باشد .
چتر
(
catr
) ا . پ . سايبان و سايبانى كه براى محافظت آفتاب بر بالاى سر نگاهدارند و فشك نيز گويند و نيز سايبانى كه براى محافظت باران بر بالاى سر نگاهدارند . و موى كوتاهى كه مردان بر فرق سر گذارند . و چتر آبگون :
آسمان . و چتر روز يا چتر زرين يا چتر سحر : آفتاب . و چتر سيمابى يا چتر سيمين : ماه شب چهارده . و چتر عنبرين : شب . و چتر كحلى : آسمان و ابر سياه . و چتر مار : يك نوع گياهى .
و چتر مينا : آسمان . و چتر نور :
آفتاب . و چتر زدن : ورزش كردن كشتى گيران به اين طريق كه به روى هر دو دست ايستاده و هر دو پا را جفت كرده بگردش در آيند .
چترك
(
catrak
) ا . پ . نام گياهى .
چترمان
(
catrm n
) ا . پ . حاكم و فرمانروا .
چتلاقوج
(
catl quj
) و
چتلاقوچ
(
catl quc
) ا . پ . - مأخوذ از تركى - ميوهء درخت بنه و جاملا .
چتو
(
catu
) ا . پ . پرده و حجابى كه بر روى چيزى پوشند .
چتوك
(
cotuk
) ا . پ . چغوك و گنجشك و عصفور .
چته
(
cete
) ا . پ . چيته .
چتين
(
catin
) ا . پ . جزء بر آمدهء زين هم از جلو و هم از عقب .
چج
(
caj
) و
چچ
(
cec
) ا . پ .
ابزارى چوبين و پنج شاخ مانند پنجهء دست و دستهدار كه غلهء كوفته را بدان باد دهند . و غربالى كه بدان غله پاك كنند .
چچرغه
(
cacorqe
) ا . پ . دوال تازيانه و نام نوعى از تازيانه .
چچك
(
cacak
) ا . پ . گل سرخ . و سورى و ورد .
چچك
(
cacak
) و (
cocok
) ا . پ .
رخساره و روى زيبا . و خال .
چچله
(
cacale
) ا . پ . چپچله و زمين پر گل و لاى . و لخشك و كوهپارهء برفى كه كودكان بر آن لغزند .
چچله
(
cocole
) ا . پ . تلاق و بظر و گوشت پارهاى كه در بالا و ميان فرج زنان است .
چچو
(
co u
) ا . پ . پستان آدمى و ديگر جانوران .
چخ
(
cax
) ا . پ . غلاف كارد و شمشير و جز آن . و خصومت و جنگ و تعدى . و جستن بر روى كسى . و كوشش بجلدى و چابكى .
و چرك و ريم .
چخ
(
cex
) پ . كلمهاى كه بدان سگ را دور كنند .
چخاچخ
(
cax cax
) ا . پ . صدا و آواز برخورد شمشير از پى هم .
چخاچخى
(
cax caxi
) ا . پ . منازعه و مناقشه و خصومت .
چخان
(
cax n
) ا و ص . پ . ستيز كننده . و سعى و جهد كننده . و متملق و تملق .
و ا خ . نام موضعى . و چخان كردن :
تملق كردن .
چخت
(
caxt
) ا . پ . مستى و شهوت و هواى نفس و آرزوى بيقاعده .
چخجير
(
caxjir
) و
چخجيره
(
caxjire
) ا . پ . قسمى از پاى جامهء گشاد كه بدان پاشنه را مىبندند .
چخره
(
caxre
) ا . پ . بلغت زند چرخ .
چخش
(
caxc
) ا . پ . جخج و گواتر .
مر . جخج .
چخك
(
caxak
) ا . پ . خال رخساره . و آبله .
چخماخ
(
caxm x
) ا . پ . آتش زنه و سوخته دان . و خريطهء دو طبقهء تيماجى كه سپاهيان شانه و سوزن و چيزهاى ديگر در آن گذارند . و تبرزين .
چخماغ
(
caxm q
) و
چخماق
(
caxm q
) ا . پ . - مأخوذ از تركى - آتش زنه .
چخى
(
caxi
) و (
cexi
) ا . پ .