جهار
(
jeh r
) م . ع . جاهر مجاهرة و جهارا . مر . مجاهرة .
جهار
(
jeh r
) ا خ . ع . بتى كه قبيلهء هوازن مىپرستيدند .
جهار
(
jeh r
) و (
jah r
) ا . ع . لقيه نهارا جهارا . ديد او را در روز بىپرده و حجاب . و كذلك لقيه نهارا جهارا .
جهارة
(
jah rat
) م . ع . جهر الرجل جهورة و جهارة ( از باب كرم ) : ديدارى گرديد آن مرد و بلند سخن شد . و جهرا لصوت : بلند شد آواز .
جهاز
(
jah z
) ا . ع . آنچه بر شتر باشد از قبيل زين و چارچوب و جز آن . ج : اجهزة .
و ج ج : اجهزات . و فرج زن المثل ضرب فى جهازه يعنى رميد و باز نيامد . يضرب لمن ينفر عن الشيئ نفورا لا يعود بعده اليه .
و اصل اين مثل را از ستورى گرفتهاند كه پالان و بار او به شكم آيد و برمد و روى صحرا گيرد و ضرب بمعنى صار مىباشد اى صار عاثرا فى جهازه .
جهاز
(
jeh z
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - كشتى و سفينه . و رخت شتر و هويد و هويد . و آنچه عروس از خانهء پدر بخانهء داماد برد و وردك .
جهاز
(
jeh z
) و (
jah z
) ا . ع . رخت عروس و لشكر و مسافر . و رخت مرده . ج :
اجهزة . و ج ج : اجهزات .
جهازات
(
jah z t
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - كشتيها .
جهازشكنى
(
jeh z - cakani
) ا . پ .
شكستگى كشتى و غرق كشتى .
جهازى
(
jah ziy
) ا . ع . ملاح . و نوعى از شمشير .
جهاض
(
jah z
) ا . ع . بار درخت پيلو كه سبز باشد . و يا عام است .
جهاض
(
jeh z
) م . ع . جاهض مجاهضة و جهاضا . مر . مجاهضة .
جهاضة
(
jah zat
) ا . ع . تيزى ذهن و سبكى يق فيه جهاضة .
جهاضة
(
jahh zat
) ا . ع . ماده خر كهن سال .
جهال
(
johh l
) ع . ج . جاهل .
جهال
(
johh l
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - مردمان نادان و جاهل .
جهالة
(
jah lat
) ا . ع . نادانى .
جهالة
(
jah lat
) م . ع . جهله جهلا و جهالة ( از باب سمع ) : ندانست آن را .
و جهل عليه : نادان نمود خود را به روى .
جهالت
(
jah lat
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - نادانى و عدم اطلاع . و وحشيگرى و عدم وقوف . و تجاهل . و ظلم . و جهالت داشتن : نادان بودن و مطلع نبودن و وقوف نداشتن . و بلد نبودن . و جهالت كردن :
وحشىگرى كردن . و ظلم و ستم كردن و تجاهل نمودن .
جهام
(
jah m
) ا . ع . ابر بىآب و يا ابر آب ريخته .
جهامة
(
jah mat
) م . ع . جهم جهامة و جهومة ( از باب كرم ) : ترش روى گرديد .
جهان
(
jah n
) و (
jeh n
) ا . پ . عالم و روزگار و گيتى و دنيا و دهر . و سال .
و سامان دنيوى از قبيل مال و اسباب . و جهان آب و گل : عالم و دنيا و قالب آدمى زاد .
و جهان داشتن : مال و اسباب و سامان داشتن . و جهان فانى : دنياى فانى . و جهان قديم : ازلى . و جهان كهين :
عالم صغير يعنى انسان . و جهان گذران :
اين عالم . و جهان مهين : گيتى و عالم .
و پرتو جهاننما : شعاع عالمگير .
جهان
(
jah n
) و (
jeh n
) ص . پ .
جهنده و برجهنده و پرتاب كننده .
جهان
(
jah n
) ا خ . پ . نهرى ميان شام و روم در آسياى صغير كه تازيان جيحان گويند .
جهان آراى
(
jah n - r y
) ص . پ .
آرايش كنندهء عالم .
جهان آراى
(
jah n - r y
) ا . پ .
ماه ششم از ماههاى يزدجردى .
جهان آرائى
(
jah n - r i
) ا . پ .
زينتگرى و آرايش دادن عالم و روزگار را .
جهان آزموده
(
jah n - zmude
) ص . پ . مجرب و كار آزموده .
جهان افروز
(
jah n - afruz
) ص .
پ . هر چيز كه عالم را روشن كند .
جهان آفرين
(
jah n - farin
) ا .
پ . خداوند تبارك و تعالى كه خلاق عالم است .
جهان آور
(
jah n - var
) ا . پ .
دلاور و بهادر و مردانه . و عالم و فاضل .
جهان بان
(
jah n - b n
) ا . پ .
خداوند عالم و نگهبان عالم . و پادشاه قادر و توانا .
جهانبانى
(
jah n - b ni
) ا . پ . سلطنت و ملك دارى .
جهان بخش
(
jah n - baxc
) ص .
پ . قسمت كنندهء عالم .
جهان بين
(
jah n - bin
) ا و ص . پ .
چشم . و فرزند . و سياحت كننده و جهان گرد . و از صفات خداوند عالم جل شانه كه مىنگرد همهء عالم و اعمال و كردار خلايق را .
جهان پادشاه
(
jah n - p dec h
) ص .
پ . پادشاه عالم .
جهان پرور
(
jah n - parvar
) ص .
پ . مربى عالم .
جهان پناه
(
jah n - pan h
) ا . پ .
ملجاء عالم و پناگاه مردم . و از القاب پادشاهان است .