دو طرف كمان .
جؤنة
(
jo'nat
) ا . ع . طبلهء عطار . ج :
جؤن .
جونة
(
javnat
) ا . ع . چشمهء آفتاب و قرص آفتاب در وقت غروب . و سرخ . و زغال . و خم قير اندود .
جونة
(
junat
) ا . ع . سياهى اسب . و سلهء خرد عطاران كه چرم بر آن كشيده باشند و ربما همزت . و كوه خرد . و يق الشمس جونة بينة الجونة اى الدهمة .
جونة
(
junat
) م . ع . جان وجهه جونة ( از باب سمع ) : سياه گرديد روى آن .
جونك
(
junk
) ا . پ . منقار مرغان .
جونه
(
javne
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - آفتاب .
جونى
(
juniy
) ا . ع . نوعى از سنگخوار كه سينه و بازوهاى آن سياه باشد .
جونى
(
juniy
) ص . ع . منسوب به بنو الجون .
جووان
(
jev - v n
) ا . پ . بلغت زند جوان و خردسال نقيض پير .
جوؤب
(
ju'ub
) ع . ج . جأب .
جؤوبة
(
joubat
) م . ع . ترشروئى كردن ( و الفعل من نصر ) .
جوؤة
(
jo'vat
) ا . ع . رنگى از رنگهاى اسب كه سرخى مايل بسياهى باشد . و زمين درشت كه بسياهى زند .
جوؤث
(
j us
) م . ع . جئث جؤوثا مجهولا ( از باب فتح ) : ترسيد .
جووز
(
jovuz
) م . ع . گذشتن از جاى و پس افگندن آن را برفتن از آن . مر جواز .
جوؤش
(
ju'uc
) ع . ج . جأش .
جوول
(
jovul
) م . ع . گرد بر آمدن .
مر . جؤل .
جوه
(
javh
) م . ع . جاهه بالمكروه جوها ( از باب نصر ) : بناخوشى به روى وى آمد .
جوه
(
juh
) ا . ع . ديدار و هيئت يق نظره بجوه سوء : نظر كرد به او بناخوشى و هيئت بدى .
جوه
(
juh
) ا . پ . جوغ .
جوه جوه
(
juho - juho
) ا . ع . كلمهايست كه بدان شتران نر را زجر كنند .
جوهر
(
javhar
) ا . ع . معرب گوهر هر سنگ كه از آن منفعتى برآيد همچو الماس و ياقوت و فيروزه و لعل و جز آن . ج : جواهر . و اصل و نژاد و مادهء هر چيزى و گوهر . يق جوهر الثوب جيداوردى . و آنچه بذات خود قائم باشد - ضد عرض - و دلاور .
جوهر
(
javhar
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - گوهر و هر سنگ قيمتى و مرواريد .
و موج چوب و استخوان و تيغ و جز آن . و فروهر - ضد عرض . و جسم و ماده . و مردم رشيد و دلاور و صاحب رشد و عقل . و خلاصه . و اصل و نژاد هر چيز . و جوهر اول : عقل اول . و جوهر جان : اصل جان كه عين ثابته باشد . و جوهر زمانه :
اصل روزگار . و جوهر علوى : آسمان و روح . و آتش . و جوهر فرد : جزء لا يتجزى . و دهان معشوق .
جوهر
(
juhar
) ا . پ . كشتن و سوزاندن هندوان زن و فرزندان خود را و فرار كردن هر گاه جمعى بر سر آنان روند كه تاب مقاومت آنها را نداشته باشند . و جائى كه در آن جوى آب روان بسيار باشد . و جوهر كردن :
تاخت و تاراج كردن و بغارت و يغما بردن .
جوهر آگين
(
javhar - gin
) ص .
پ . مرصع و آرايش شدهء با جواهر .
جوهر آلات
(
javhar - l t
) ا . پ .
جواهرآلات .
جوهر افشان
(
javhar - afc n
) ص .
پ . جواهر و مرواريد نثاركننده و افشاننده .
جوهرة
(
javharat
) ا . ع . واحد جوهر يك گوهر و يك دانه گوهر .
جوهر دار
(
javhar - d r
) ص . پ .
كسى كه صاحب گوهر باشد . و هر چيز كه داراى موج بود مانند تيغ و شمشير و چوب و جز آن . و آبدار . و تابدار و درخشان .
جوهر فروش
(
javhar - faruc
) ا .
پ . تاجر و سوداگر سنگهاى قيمتى و فروشندهء گوهرها .
جوهرى
(
javhari
) ا و ص . پ .
فروشندهء گوهرها و سوداگر و تاجر سنگهاى قيمتى و مرواريد . و هر چيزى كه جوهردار و صاحب جوهر باشد .
جوهرى
(
javhariy
) ا . ع . مادهء اصلى .
و گوهر فروش . و ا خ نام مصنف كتاب صحاح در لغت عرب .
جوهريان
(
javhari n
) ا . پ . كسانى كه گوهر مىفروشند . و آنان كه خداوند تبارك و تعالى را جوهر تصور كردهاند . و ج . جوهرى .
جوهى
(
juhi
) ا . پ . گلى در هندوستان كه جوئى نيز گويند .
جوى
(
jav
) ا . ع . آب بو گرفته و گنديده .
و شدت و جدا از عشق و حزن . و بيمارى سل . و طول مرض . و نوعى از بيمارى سينه . و سوزش عشق .
جوى
(
jav
) م . ع . جوى السقاء جوى ( از باب سمع ) : بوى گرفت آن مشك . و جويه : مكروه داشت آن را . و جوى البلد و منه و عنه : موافق نيامد آن را آن شهر و كراهت داشت بودن در آنجا را با آنكه در نعمت بود .
جوى
(
jav
) ص . ع . كسى كه داراى اندوه عشق و سوزش اندوه و طول مرض باشد