جلبان
(
jolobb n
) ا . ع . انبان مانندى از چرم . و غلافى كه شمشير را در نيام كرده در آن گذارند .
جلبان
(
jolobb n
) و (
jelebb n
) ص . ع . رجل جلبان : مرد صاحب بانگ و غوغا . و كذلك رجل جلبان .
جلبانة
(
jelebb nat
) و (
jolobb nat
) ص . ع . امراة جلبانة : زن بسيار فرياد بيهودهگوى بدخوى . و كذلك امراة جلبانة .
جلببة
(
jalbabat
) م . ع . جلببه جلببة : جلباب پوشانيد او را .
جلبة
(
jolbat
) ا . ع . پوست جراحتى كه خشك شده باشد . و پارهء ابر . و سنگهاى افتادهء بر يكديگر كه در آن راه ستور نباشد .
و قطعهء جداگانهاى از گياه . و سال سخت . و درختان خاردار سبز . و سختى روزگار يق اصابتنا جلبة الزمان . و گرسنگى . و پوست خام كه بر پالان و زين در كشند . و آهنى در پالان . و آهنى كه بدان كاسهء شكسته را بهم پيوند دهند . و تعويذ دوخته در چرم .
و كاردى كه دسته را بر آهنش نصب كرده باشند .
و شيرمايه . و بقعه . و نام ترهاى .
جلبة
(
jalabat
) ا . ع . غوغا و آوازها .
جلبح
(
jelbeh
) ا . ع . داهيه . و پير زن زشت .
جلبدة
(
jalbadat
) ا . ع . جلبدة الخيل : آوازهاى اسبان .
جلبز
(
jolabez
) ا . ع . نيك سخت .
جلبصة
(
jalbasat
) م . ع . جلبص جلبصة : گريخت .
جلبقة
(
jalbaqat
) ا . ع . شور و غوغا .
جلبنانة
(
jelebn nat
) و (
jolobn nat
) ص . ع . امراة جلبنانة : زن بسيار فرياد بيهودهگوى بدخوى . و كذلك امراة جلبنانة .
جلبو
(
jalbu
) ا . پ . گياهى شبيه به نعناع .
جلبوب
(
jalbub
) ا . پ . عشقه .
جلبهنگ
(
jelbahang
) ا . پ . تخم زردخار كه بيخش را تربد زرد گويند .
جلبى
(
jalb
) ع . ج . جليب .
جلبيز
(
jelbiz
) ا . پ . كمند . و مفسد و غماز .
جلة
(
jallat
) م . ع . جل جلا و جلة مر . جل (
jall
) .
جلة
(
jellat
) ص . ع . كلانسال از مردم و شتر - واحد و جمع و مذكر و مؤنث در وى يكسان است يق رجل جلة و قوم جلة .
و ماده شتر شش سالهاى كه هنوز بسال نهم در نيامده باشد و يا شتر نر شش ساله او يقال بعير جل و ناقة جلة .
جلة
(
jellat
) و (
jallat
) و (
jollat
) ا . ع . پشكل و يك پشكل و يا پشكل ناشكسته .
جلة
(
jollat
) ا . ع . نوعى از خنور خرما و آوندى از برگ خرما . ج : جلال و جلل .
و ابو جلة ا خ : مردى .
جلت
(
jalt
) م . ع . جلته جلتا ( از باب ضرب ) : زد آن را . و جلت اليته فى فخذه : پائين آمد اليهء در ران وى .
جلت
(
jollat
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - خنور خرما كه از برگ خرما بن ساخته باشند .
جلتا
(
jalt
) ا . پ . بلغت زند جلد و پوست آدمى و حيوانات ديگر .
جلتاق
(
jalt q
) ا . پ . حليمو كه بيخ گياهى باشد .
جلتكه
(
jalatke
) ا . پ . كرته و نيمتنه .
جلج
(
jalaj
) ع . ج . جلجة .
جلجاب
(
jelj b
) و جلجابة (
jelj bat
) ص . ع . پير فرتوت و كلان كه موى پيش سرش افتاده باشد . و جمل جلجاب :
شتر نر ستبر ( و لا يقال جلجابة ) .
جلجال
(
jalj l
) ص . ع . غيث جلجال : باران با تندر .
جلجب
(
jaljab
) ا . ع . پير فرتوت و كلان كه موى پيش سرش افتاده باشد . و ا خ . نام مردى .
جلجب
(
jeljabb
) ا . ع . دراز و طويل .
جلجة
(
jalajat
) ا . ع . سر و كاسهء سر .
و غورهء آب . ج : جلج و جلاج .
جلجل
(
jaljal
) و (
jeljal
) ا . پ .
دف و دايره و سنج دايرهاى و زنگ و جرس . و مرغى خوش آواز .
جلجل
(
joljol
) ا . ع . زنگله . ج :
جلاجل . و سبك روح شادمان در كار . و دارة جلجل : موضعى .
جلجلان
(
joljol n
) ا . ع . دانهء گشنيز و كنجد و دانهء دل يق اصبت جلجلان قلبه .
جلجلة
(
jaljalat
) ا . ع . بانگ زنگله و آواز تندر . و وعدهء بد . و سختى آواز .
جلجلة
(
jaljalat
) م . ع . جلجله جلجلة : جنبانيد آن را . و جلجل الشيئ :
آميخت آن چيز را . و جلجل الفرس :
روشن شد آواز اسب . و جلجل فلان الوتر : سخت تافت فلان آن زه را . و جلجل فلان : سخت بانگ كرد فلان . و جلجل الرعد : بانگ كرد تندر . و جلجل فلانا : وعدهء بد داد فلان را .
جلح
(
jalh
) م . ع . جلح مال الشجر جلحا ( از باب فتح ) : خورد آن ستور سرهاى درخت را . و نيز جلح : پوست باز كردن از درخت .
جلح
(
jolh
) ع . ج . اجلح و جلحاء .
جلح
(
jalah
) ا . ع . كم موئى پيش سر .
اوله النزع ثم الجلح ثم الصلع .
جلح
(
jalah
) م . ع . جلح الرجل