تيز نظر .
جلعبانة
(
jeleb nat
) ا . ع . زن بسيار فرياد بيهدهگوى بدخو .
جلعبى
(
jal ba '
) مرد بد خوى بسيار شرير . و شتر دراز بسيار بىباك شتابزده .
و رجل جلعبى العين : مرد تيز نظر .
جلعة
(
jalaat
) ا . ع . جاى ظهور دندان از لب وقت خنديدن .
جلعة
(
jaleat
) ص . ع . مؤنث جلع زن فحاش بىشرم . و زن برهنه فرج . و زنى كه لبهايش به روى دندانهايش منضم نشود .
جلعد
(
jal'ad
) ا و ص . ع . درشت استوار يق ناقة جلعد اى شديدة . و خر كوتاه .
و زن كلانسال . و ا خ . موضعى ببلاد قيس .
جلعدة
(
jal'adat
) م . ع . تيز گريختن .
و جلعده : دراز افگند او را .
جلعطيط
(
jola'tit
) و (
jal'atit
) ا .
ع . جغرات ستبر .
جلعلع
(
jala'la '
) و (
jola'la '
) و (
jolo'lo '
) ا . ع . شتر تيز و سبك . و كفتار .
و خارپشت . و خيز دوك و خبز دوك كه نصف آن حيوان و نصفش هنوز گل باشد .
جلعلعة
(
jala'laat
) و (
jola'laat
) ا .
ع . خبز دوك و خبز دوك كه نصف آن حيوان و نصفش هنوز گل باشد .
جلعم
(
jal'am
) ص . ع . مرد بىشرم و فحاش .
جلغ
(
jalq
) م . ع . جلغ بعضهم بعضا بالسيف جلغا ( از باب فتح ) :
گوشت بريد بعض ايشان مر بعض را بشمشير .
جلغاء
(
jalq '
) ص . ع . ناب جلغاء :
تاب افتاده .
جلغوزه
(
jalquze
) ا . پ . چيزى شبيه به پسته و از آن باريكتر و بتازى حب الصنوبر .
و جلغورهء هندى : ميوهء جنگلى و تخم پياز .
جلف
(
jalf
) م . ع . رنديدن گل و جز آن .
و بريدن و ربودن و بركندن و از بيخ بر آوردن .
و جلفه : پوست باز كرد آن را . و جلفه بالسيف : زد او را بشمشير ( و الفعل من نصر ) .
جلف
(
jelf
) ا . ع . مرد درشت گول . ج :
اجلاف . و خم و خم تهى و نصف زيرين خم شكسته . و آوند و ظرف و هرچه ميان تهى باشد از خنور . ج : جلوف . و خرما بنان نر . و نان خشك ستبر و نان بىنان خورش و كنارهء نان . و گوسپند كشيده پوست بريده سر و پا كه شكم وى كفانيده و تهى كرده باشند . و مشك بريده پا و سر و پوست باز كرده . و مرغى .
جلف
(
jelf
) ص . پ . سفيه بىباك و خود سر و سبكمايه .
جلف
(
jalaf
) م . ع . جلف الرجل جلفا و جلافة ( از باب سمع ) : درشت خوى و گول گرديد آن مرد .
جلف
(
jolof
) و (
jolf
) ع . ج . جليفة .
جلفاط
(
jelf t
) ا . ع . آنكه درزهاى كشتى نو را بخيوط و خرقههاى قيرآلود بند كند .
جلفاظ
(
jelf z
) ا . ع . لغتى است در جلفاط .
جلفة
(
jalfat
) ا . ع . داغ بر ران شتر لغتى است در جرفة .
جلفة
(
jelfat
) ا . ع . نان پارهء خشك بىنان خورش . و پارهاى از هر چيزى .
جلفة
(
jelfat
) و (
jalfat
) ا . ع . از مبدء تراش قلم تا زبانهء آن . و قول عبد الحميد لسلم بن قتيبة : ان كنت تحب ان تجود خطك فاطل جلفتك و اسمنها و جرف قطتك و ايمنها قال ففعلت فجاد خطى .
جلفة
(
jolfat
) ا . ع . پارهء خراشيدهء از پوست .
جلفة
(
jalafat
) ا . ع . بزى كه مويش كوتاه و بىنفع باشد .
جلفدة
(
jalfadat
) ا . ع . غوغا و آواز غير سرود .
جلفريز
(
jalfariz
) ا . ع . زن گندهء پير و ترنجيدهء كار كن او العجوز التى فيها بقية .
و گران و بلا . و ناقهء پير باركش و ناقهء درشت و استوار .
جلفز
(
jalfaz
) ا و ص . ع . سخت و استوار .
و ناقة جلفز : ماده شتر درشت و استوار قوى .
جلفطة
(
jalfatat
) و جلفظة (
jalfazat
) م . ع . بند كردن درزهاى كشتى نو را بخيوط و خرقههاى قيرآلود .
جلفق
(
jalfaq
) ا . ع . دار بزين ( لغة فى حلفق ) .
جلق
(
jalq
) ا . ع . آشتى - مولد - است .
جلق
(
jalq
) م . ع . جلق راسه جلقا ( از باب ضرب ) : سترد موى سر را . و جلق فمه : گشاد دندان را وقت خنديدن . و جلقت المراة عن متاعها و عن ثناياها اى كشفت . و جلقهم : انداخت ايشان را بمنجنيق .
جلق
(
jalq
) ا . پ . - مأخوذ از تركى - استمنا و اخراج منى كردن باعانت دست .
و جلق زدن : استمنا كردن .
جلق
(
jolq
) ا . پ . يك پارهء از بيست و پنج هزار و نهصد و بيست پارهء شباروزى در نزد جهودان چه ايشان هر ساعتى را بيك هزار و هشتاد پاره قسمت مىكنند و هر پاره را جلق مىگويند .
جلق
(
jelleq
) ا . ع . دانهاى در يمن مانند گندم . و ا خ . ناحيهاى باندلس . و كلمهاى كه بدان شتر نر را زجر كنند .
جلق
(
jelleq
) و (
jellaq
) ا . ع .
دمشق و غوطهء دمشق .
جلقة
(
jalaqat
) ا . ع . ظهور دندان از