و آنكه جلد كتاب مىسازد .
جلد قدم
(
jald - qadam
) ص . پ .
سريع السير و شتابان .
جلد كار
(
jald - k r
) ص . پ . كسى كه بچالاكى و خوبى كارى را از پيش مىبرد .
جلدگر
(
jeld - gar
) ا . پ . جلدساز و صحاف .
جلد مزاج
(
jald - mez j
) ص . پ .
متهور و غضبناك و عجول .
جلدو
(
jaldu
) و (
joldu
) ا . پ . مزد و پاداش و جزا و انعامى كه شخص بزرگى به كسى مىدهد .
جلدى
(
jald
) ع . ج . جلد .
جلدى
(
jaldi
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - سرعت و شتاب و عجله و زودى و چستى و چالاكى و شتابزدگى و تندى و تيزى و تهور و گستاخى .
جلدى
(
jeldi
) ص . پ . منسوب و متعلق به جلد تازى .
جلذ
(
jolz
) ا . ع . موش كور . ج :
مناجذ ( من غير لفظه ) .
جلذاء
(
jelz
) ا . ع . زمين درشت .
جلذاءة
(
jelz at
) ا . ع . اخص از جلذاء يك قطعه زمين درشت .
جلذى
(
jolziy
) ا . ع . شتر استوار و درشت . و صانع و كارىگر و خادم كليسيا . و رفتار سبك و تيز . و پارساى ترسايان . ج :
جلاذى .
جلذية
(
jolzeyyat
) ا . ع . مؤنث جلذى ناقهء استوار و درشت .
جلز
(
jalz
) ا . ع . پى پيچيدهء در اطراف تازيانه و ميانهء تازيانه . و حلقهء گرد در اسفل آهن نيزه . و قبضهء تازيانه .
جلز
(
jalz
) م . ع . جلز الشيئ جلزا ( از باب ضرب ) : نورديد آن چيز را و پيچيد آن را و كشيد آن را و از بيخ بركند آن را . و جلز السكين و غيرها : پى پيچيد بر دستهء آن كارد و جز آن . و جلز فى الارض جلزا و جليزا : بتندى و تيزى رفت .
جلس
(
jals
) ا و ص . ع . زمين درشت .
و شهد ستبر . و شتر فربه استوار . و درخت ستبر و در مذكر و مؤنث يكسان است يق جمل جلس و ناقة جلس و شجرة جلس .
و بقيهء شهد در خنور . و زنى كه دائم بر در خانه نشيند .
و زن شريف . و زمين نجد . و اهل مجلس . و كولاب در دشت . و وقت . و تير دراز . و مى . و كوه بلند .
جلس
(
jals
) م . ع . جلس جلسا ( از باب ضرب ) : به نجد رفت .
جلس
(
jels
) ا و ص . ع همنشين يقال هو جلسى و جليسى . و مرد گنگلاج .
جلساء
(
jolas '
) ع . ج . جليس .
جلسات
(
jalas t
) ع . ج . جلسة .
جلسام
(
jels m
) ا . ع . برسام و ذات الجنب .
جلسان
(
joll s n
) ا . ع . مأخوذ از گلستان فارسى و بمعنى آن .
جلسة
(
jalsat
) ا . ع . يكبار نشستن . ج :
جلسات .
جلسة
(
jelsat
) ا . ع . هيئت نشستن .
جلسة
(
jolasat
) ا . ع . بسيار نشيننده .
جلستان
(
jollast n
) ا . ع . - مأخوذ از گلستان فارسى و بمعنى آن .
جلسد
(
jalsad
) و (
jallasad
) ا .
ع . نام بتى .
جلسى
(
jelsiy
) ا . ع . گرداگرد حدقهء چشم .
جلط
(
jalt
) م . ع . جلط جلطا ( از باب ضرب ) : دروغ گفت و سوگند ياد كرد .
و جلط السيف : بر كشيد شمشير را از نيام .
و جلط راسه : سترد موى سر را . و جلط الجلد عن الظبية : پوست باز كرد از آهوى ماده . و جلط بسلحه : ريخ زد .
جلطاء
(
jalt '
) ص . ع . ناب جلطاء :
ناب نرم و سست .
جلطة
(
joltat
) ا . ع . جرعهاى از دوغ ستبر .
جلظاء
(
jelz '
) ا . ع . زمين درشت .
جلع
(
jal '
) م . ع . جلعت المراة الثوب جلعا ( از باب فتح ) : بركند آن زن جامه را و برهنه گرديد . و جلع الغلام غرلته : بر آورد كودك حشفهء خود را از غلاف آن .
جلع
(
jol '
) ع . ج . اجلع و جلعاء .
جلع
(
jala '
) م . ع . جلع جلعا ( از باب سمع ) : بىشرم و فحاش گرديد و برهنه فرج شد . و جلع فمه : لبهاى وى به روى دندانهايش منطبق نمىگردد .
جلع
(
jale '
) ص . ع . مرد فحاش بىشرم . و برهنه فرج .
جلعاء
(
jal ' '
) ص . ع . مؤنث اجلع زنى كه لبهاى وى به روى دندانهايش منطبق نگردد .
ج : جلع .
جلعاب
(
jal ' b
) ص . ع . دراز و كان سعد بن معاذ رجلا جلعابا .
جلعابة
(
jal ' bat
) ا . ع . مرد بدخوى بسيار شرير . و شتر دراز بسيار بىباك شتابزده .
جلعب
(
jala'b
) ا . ع . مرد بدخوى شرير .
و شتر دراز بسيار بىباك شتابزده . و ا خ .
كوهى بمدينه و به اين معنى بدون الف و لام آيد .
جلعباء
(
jala'b '
) ا . ع . مرد بدخوى بسيار شرير . و شتر دراز بسيار بىباك شتابزده .
جلعباة
(
jala'b t
) ا . ع . ناقهء استوار در هر چيزى . و زن پير كلانسال كه از پيرى پشت وى دو تا شده باشد . و ناقهء دراز بسيار بىباك شتابزده . و امراة جلعباة العين : زن